Hava yastığı (AIR BAG), bir çarpışma anında arabalara hava veya gaz doldurarak şişen ve sürücüyü ve yolcuları korumayı amaçlayan bir sistemdir.
1950’ler ve 1955’lerde hava yastığı patent çalışmaları vardı ama kullanılan yöntemler ve hava yastığı şişirme sistemleri hakkında yoğun tartışmalar vardı. Buna birkaç örnek vermek gerekirse; Sürücü, pratik olarak işe yaramaz bir yöntem olan bir düğmeye basarak hava yastığını etkinleştirir, aksi takdirde; Hava yastığı, tehlikeli bir yol olan kartuşlar yardımıyla şişecektir.
1980’lerde arabalara dahil edildi ve birçok kazada hayat kurtarıcı rol oynadı ve oynamaya devam ediyor.
Hava yastıkları ince naylon veya iplikten yapılmıştır. Direksiyon simidine ve konsola sarılı olarak yerleştirilmiştir. Bir çarpışma anında saniyenin onda biri oranında şişerek sürücüyü ve yolcuları korur. Hava yastığını etkinleştirmek için arabanın önünde bir sensör var. Hava yastığı tehlikesini gösteren bu sensördür.
Sensörün çalışma mantığı ise; Araç katı bir nesneyle temas ettiğinde (eşik hızında veya üzerinde), sensör durumu algılar ve hava yastığını şişirmek için sodyum azid bileşiğinin bulunduğu ortamı tetikler. Kimyasal reaksiyon sonucunda nitrojen ayrışır ve büyük miktarlarda gaz açığa çıkar. Böylece hava yastığı şişer.
1980 yılında hava yastıklarını kullanan ilk araba Mercedes-Benz W126 S-Serisi idi.İlk yolcu hava yastığı 1987 yılında Porsche 944’te kullanıldı.O zamandan beri kullanımı giderek artıyor.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]