Anlatıyı daha etkili kılmak için, hiçbir zaman yanıt aramadan sorular sorar. Cevap alma amacı gütmeden, duygu ve anlamı güçlendirmek için söylenmesi gerekenleri soru şeklinde anlatmaktır. Bir kelimeyi, bir cevap beklemeden anlamını pekiştirmek için soru sorar gibi kullanma sanatıdır.
EX: Kim bu cenneti ülken için feda etmez ki?
– Şakaklarımda kar mı var?
Bu çizgili yüz benim tanrım mı?
-Seni rahatsız etmeyecek bir makbarı kim kazacak?
– Benim için ayağa kalkan kişi
Siz gürültülü dağlar mısınız?
– Hangi deli beni zincirleyecek? Ben şaşırdım!
– Bu deniz her gün güzel mi?
Gökyüzü hep böyle midir?
EX: “Biliyor musun, o seni terk ettiğinde / sen bu yetim durumuna katlanmayacak mıydın?
Elveda ağaçlar alnına koyarken / Bana öyle bakmadın mı?
Dilimden en ağır sözler çıksa da/Sanırım uçar gider birkaç sözcük
Alev gibi düştün ellerime / Hani gözyaşım düşmezsin? “
Açıklama: Şair, birinci kıtanın ikinci ve dördüncü mısralarında, ikinci kıtanın son mısrasında soru sorma yoluna gitmiştir. Yani dövme sanatı yapılmıştır. Ancak, bu sorular bir cevap gerektirmez.
Karışık örnekler:
– Cennet vatan uğruna kim fedakarlık yapmaz?
Şehit akını için şehitler daraldı.
– Bana kara diyen Belle / Gözlerin kara değil mi?
– Dünyaya deklanşörü indirsem olur mu?
Gözyaşı dökülseydi, bu Nuh Tufanı ile eşdeğer olur muydu?
– Ben gönülden bıktım, sen acıdan bıkmadın mı?
Yanmış felekler, dileğim şem’i yakmak değil mi?
Gereksiz
bana kim söyledi
Süheyla’ya aşık olduğum için mi?
kim gördü ama kim,
beni öptüğünü,
Güpegündüz yüksek bordür mü?
Melahat’ı aldı
Alamdar’a gittin, değil mi?
sonra anlatırım ama
Tramvaya kimin bacağını bastırdın?
Orhan Veli
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]