Genellikle popüler edebiyatta, âşıklık geleneğinde kullanılan bir edebî sanattır. “b, p, f, m, v” gibi ünsüzleri içermeyen kelimelerle yazılan şiire “lebdeğmez” denir.
“Dudak” Farsça’da “dudak” anlamına gelir. Bu sanata “lebdeğmez” denilmesinin nedeni, şiirlerin dudaktaki ünsüzlerle birlikte “b, p, f, m, v” ünsüzlerinin yazılmamasından kaynaklanmaktadır. Halk ozanları, yani şairler, bu şiirleri doğaçlama/önceden hazırlık yapmadan söylemek için bir yarışma düzenlerler. Bunu yaparken dudaklarının arasına bir iğne sokarlar. Dudak ünsüzlerinden birini söylediklerinde bu iğne onların dudağına girecek.
EX: Her şey sıcaktı, her şey güzeldi
O karanlık, aysız gecelerde bile
Ahmed Kotsi kolaylaştırdı
“Yalnızlığın köşesinde haysiyetle çık,
Bir aziz ol ve bela trolü ol. “
Ahmed Remzi Akyürek
Yukarıdaki pasajda lebdeğmez sanatı ünlülerden sonra dudakların açılmasıyla oluşabilen b, f, p, m, v harfleri kullanılmayarak yapılmıştır.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]