Yılmaz Güni

Yılmaz Güney 1937 doğumludur, asıl adı Yılmaz Boton’dur, Adana’nın Yeniş köyünde doğmuştur, babası Severik’ten Zaza’dır, annesi Vartolu Kürt’tür, annesi dindar ve okuma yazma bilmemektedir, babası okumuştur. okumak. Ve orduda yazıyor. Yılmaz Güney, 1976 “Kayseri cezaevindeyken vefat eden babasının mezarını görmedi.

Çalışma hayatına dokuz yaşında başladı. İlk işi buzağı gütmekti. Pamukçuluktan hayvancılığa, ekmekçilikten postacılığa kadar birçok işte çalıştı. Liseyi doğduğu şehirde okudu. Bu dönemde Duroc adlı bir sanat dergisi hazırlıyordu.

Yine o yıllarda 16mm film bobinlerini bisikletiyle sinemadan sinemaya taşıyarak sinemaya ilk adımını attı. Sanata olan ilgisinden dolayı çeşitli hikâyeler yazdı. 1955’te yazdığı “3 Bilinmeyen Eşitsizlik Sistemi” öyküsünde komünist propaganda yapmaktan yargılandı ve hakkında dava açıldı. 1961’de, 1955’ten beri süren yargılama ve yargılama sona erdi ve başlangıçta 7,5 yıl ağır çalışma ve 2,5 yıl sürgün cezasına çarptırıldı. Yargıtay’ın kararı bozmasının ardından cezası 1,5 yıl ağır hapis ve 6 ay sürgüne indirildi. Bu nedenle üniversite eğitimini yarım bıraktı.

Sanatçı cezaevindeyken Güney adlı bir sanat-kültür dergisi de çıkardı. 13. sayısı itibariyle ülkede sıkıyönetim ilanı sonucunda dergi kapatılmış ve yazılanlar üzerinden 10 ayrı dava açılmıştır. Suçunun komünist propaganda yapmak, ulusal duyarlılığı zayıflatmak, insanları suç işlemeye teşvik etmek, suçları övmek ve devleti yurt içinde ve yurt dışında itibarsızlaştırmak olduğu iddia edildi. Gereken toplam ceza 100 yıldı ve 1981 sonbaharına kadar ikisi yarı açık olmak üzere on beş hapishanede yaklaşık 12 yıl geçirdi. Ekim 1981’de izinli olarak ayrıldığı yarı açık cezaevi Sparta’ya bir daha geri dönmedi ve hayatının geri kalanını yurt dışında yaşadı.

Türkiye’den ayrıldıktan sonraki aylarda hakkında üç dava tamamlandı ve toplam 20 yıl ağır hapis ve 7 yıla yakın sürgün cezasına çarptırıldı. 1983 yılında Fransız hükümetinin desteğiyle yazıp yönettiği ve yönettiği, hapishanede yaşananları anlatan “Duvar” (Le Mur) filmini çekti. 1983 yılında cezaevinden firar ettikten sonra “ülkeye dön” çağrılarına uymadığı için Türk vatandaşlığına geçmiş, 1993 yılında tekrar vatandaşlığa alınmıştır.

1957 yılında İktisat Fakültesi’nde okuma hayaliyle İstanbul’a geldi ancak üniversitede devam edemedi. Atıf Yılmaz ile tanışması hayatında bir dönüm noktası oldu. Onun desteğiyle sinemada çalışmaya başladı.

1959’da Atıf Yılmaz’ın yönettiği “Bu Vatanın Çocukları” ve “Düşmüş Geyik” filmlerinde senaryolar yazdı ve oynadı. Bunun dışında Karacaoğlan’ın Karasevdası’nda yönetmen yardımcılığı görevini üstlendi.

Sinema ve edebiyat hayatının en verimli yıllarını cezaevlerinde geçiren Goni’nin sanat hayatını ifade edecek olursak karşımıza şu tablo çıkıyor: 104 filmde başrol oynadı. 24 film yönetti. 50 filmin senaryosunu yazdı, 6 filmin senaryosunda asistanlık yaptı. Tüm bunları özetlediğimizde Yılmaz Güney’in rol aldığı 111 film var. Güney, 1958-1983 yılları arasında, yani çeyrek asır Türk sinemasına katkıda bulundu.

Yılmaz Güney’i kısaca tanıtmak gerekirse yönetmen, sinema oyuncusu, senarist ve hikâye yazarı kimliklerini bir arada sayabiliriz. Özellikle “Çirkin Kral” döneminin ardından yurt içinde ve yurt dışında tanınmasını sağlayan “Yol”, “The Flock” ve “Umut” gibi Cannes ödüllü filmleriyle zirveye yükseldi.

Son yıllarını Paris’te geçiren Güney, 1984 yılında mide kanserinden öldü. Paris’teki Père Lachaise mezarlığına gömüldü.47 yaşında vefat etmesine rağmen, filmleri, asi kişiliği ve siyasi görüşleri ardında tam ve unutulmaz bir yaşam öyküsü bıraktı. Kısacası bu sinema devinin hayatı adeta bir film gibiydi.

Yılmaz Güney iki kez evlendi, ilki ünlü oyuncu Nebahat Çher ile oldu. İkinci evliliğini 1970 yılında Fattoush Güney ile yaptı. Unutulmaz sanatçının Elif Wilmaz adında iki çocuğu var.

o çalışıyor

Duvar (1983), Yol (1982), Sürü (1978) (senarist), Arkadaş (1974), Yoksullar (1974), Baba (1973), Ağıt (1971), Çaresiz (1971), Ağrı (1971) ), Profesyoneller (1971), İbriet (1971), Kaçaklar (1971), Yarın Son Gün (1971), Doğrudan Hedef (1970), Umut (1970), Piyade Osman (1970), Yedi Dert (1970) ), Aç Kurtlar (1969), Çirkin Pir Pir (1969), Perian Nuri (1968), Seyyit Han (Toprağın Gelini) (1968), Kurşun Beni Tutmaz (1967), Adım Kerim (1967) ) Avrat Sela’da (1966).

Kişisel Biyografi