Bir mayını çıkarmanın iki yolu vardır: kazarak veya tünellerden girerek. Bu iki yöntem, yer üstü ve yer altı madenciliği arasındaki farkı tanımlar. Eskiden kömür madencileri yer altı tünellerinde çalışırken yanlarında kanarya taşırlardı. Bu, kanarya ölürse içinde zehirli gazlar olduğunu ve madenin boşaltılması gerektiğinin bir işareti olarak kabul edildi.
1850’lerde yüzbinlerce göçmen, altın bulma ve bir servet kazanma beklentisiyle Kaliforniya’ya gitti. California Altına Hücum adı verilen bu etkinlik çok basit başladı. Madencilerin tek yapması gereken, yerde buldukları altın pullarını veya külçeleri toplamak. Daha sonra, mineralleri bulmak zorlaştığında, madenciler nehirlerde bulunabilecek altını filtrelemek için metal fıçılarla çakıl toplamaya başladılar. Daha sonra altın daha kıt hale geldi ve müstakbel madenciler, dikkatlerini altının oluştuğu kayalara yönlendirerek altını çıkarmaya çalıştılar. Bu yöntemler arasındaki farkı anlamak kolaydır. İlk altın arayıcıları, doğrudan dünya yüzeyinden erişilebilen cevherleri bulacak veya altın formlarını saflaştıracak kadar şanslıydı çünkü madencilik ilerledikçe cevher yatakları tükenmeye başladı ve altını çıkarmak için yerin daha derinlerine inmek gerekiyordu. Bu tarihi olay, günümüzde yerüstü ve yer altı madenciliği arasındaki farkı vurgulamaktadır.
İçindekiler
Yüzey ve yer altı madenciliği
Temel fark, yüzey madenciliğinde cevhere doğrudan yeryüzünün yüzeyinden ulaşılması ve süreç boyunca yüzeyle temasın sürdürülmesidir. Yeraltı madenciliği ise yerin altından giren ve yüzeyde olmayan tüneller yardımıyla gerçekleşir.
Çalışma prensibi
Açık ocak madenciliğinde, cevhere ulaşmak için üst toprak ve ana kaya çıkarılır. Tüm bu işlemler yüzeyde gerçekleşir ve yeraltı madenciliğinde ana kaya bozulmadan kalır. Ayrıca aşağıdan erişmek için gereken cevhere ulaşmak için tüneller açılmaktadır.
ham tip
Yüzey madenciliği, ince bir kaya tabakası altında oluşan büyük, düşük dereceli cevher yatakları veya kum ve nehir yataklarında bulunan alüvyon yatakları için uygundur. Yeraltı madenciliği ise küçük, yüksek kaliteli yataklar veya ağır, yoğun cevherlerin üzeri toprak ve kaya ile kaplı derin, eğimli yataklar için kullanılır.
genel süreç
Tüm yüzey madenciliği yöntemlerinde, aşırı yük önce toprak işleri kullanılarak sıyrılır. Daha sonra kepçe tekerlekli ekskavatörler, kovalarla kamyonlara yüklenen cevheri çıkarır. Tortu bittiğinde, aşırı yük çukura yeniden doldurulur ve arazi doğal bitki örtüsü ile restore edilir. Çoğu yer altı üretim yöntemi olarak adlandırılan derin derin tüneller, çekme cevherine ulaşmak için şaftın altındaki şaftlar olan bir dizi yatay tünel ile zemine kazılır. Daha sonra, uzun ve kesintisiz duvar madencileri, konveyörlerle yüzeye geri taşınan cevher yatağını yıkar.
yöntem türleri
Yüzey madenciliği, aşağıdaki ana yollardan bazılarıyla yapılabilir:
• Açık ocak madenciliği: bir volkanın kraterini terk etmek için cevherin çıkarılması
Taş ocağı işleri: inşaat malzemeleri için açık bir ocak
• Madencilik sektörü: cevher paralel dilimler halinde çıkarılır
• Dağın tepesi: Derin cevher çıkarmak için dağın tepesi havaya uçurulur
Tarama: Cevher nehir yatağından çıkarılır.
Aşağıdaki gibi yeraltı madenciliğinin ana yöntemleri vardır:
• Oda ve sütun madenciliği: cevher çıkarılırken bir kısmı çatıyı desteklemek için geride bırakılır
Uzunayak Madenciliği: Kalıpta cevherin kenarı ileri ve geri kesilir
• Kesme ve paketleme ile madencilik: Tünelden çıkarılan cevher daha sonra atıkla doldurulur.
Avantajlar ve dezavantajlar
Yüzey madenciliğinin artıları ve eksileri aşağıdaki gibidir:
• En yaygın madencilik yöntemi
• %95-100 oranında cevher geri kazanılır
• Ağır ekipmanların ücretsiz kullanımı
• Düşük maliyetli
• Daha az işçilik gerekir
• Kaba işlenebilir
• Yaygın arazi bozulmasına neden olur
• Önemli çevresel hasara neden olur
• Patlayıcılar gürültü kirliliğine neden olur
Yeraltı madenciliğinin avantajları ve dezavantajları şunlardır:
• Çok az çevresel etkiye sahiptir
• Minimum yüzey bozulmasına neden olur
• Kötü hava koşullarından etkilenmeyen bir madencilik türüdür.
• Düşük verimlilik sağlar
• Daha yüksek maliyet ve daha yüksek enerji gereksinimleri gerektirirler
• Radyasyon ve zehirli gaz tehlikeleri vardır
• Tünel, mağara gibi kazalara neden olabilir
• Daha yüksek enfeksiyon olasılığına sahiptir
Yeraltı tünelleri yüzey çökmesine neden olur
• Daha fazla işçilik ve gelişmiş ekipman gerektirir.
çıkarılan mineraller
Açık ocak madenciliği genellikle kömür, bakır ve giderek artan şekilde altın gibi değerli metalleri çıkarmak için kullanılır. Yeraltı madenciliği altın, platin, çinko, kurşun ve kömür için giderek daha fazla kullanılmaktadır. Yüzey madenciliği, muadillerine göre daha avantajlıdır, ancak belirgin bir cevher kütlesi varsa ve derinlere doğru uzanıyorsa, madencilik sürecini başlatmak için yüzey yöntemleri kullanılabilir. Bundan sonra cevherin yer altı madenciliği ile çıkarılmasına devam edilmelidir.
kaynak:
https://www.miningglobal.com/machinery/underground-vs-surface-coal-mines-deep-drilling-worth-cost
yazar: Özlem Güvenç Ağaoğlu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]