Elbette her insanın çocuk yetiştirirkenki davranışları ve tarzı farklıdır. Ancak ebeveynlerin çocuk yetiştirme konusundaki tutumları ölçeklerle belirlenen 4 stilden oluşmaktadır.
1) Otoriter tarz:Ebeveyn bir dizi kural ve standart koyar ve çocuğun bu kurallara uymasını bekler. Bu kurallar ve beklentiler çocuğun olgunluk seviyesinin üzerindedir. Çocuk üzerindeki kontrolü çok yüksektir. Ebeveyn, çocuğun ihtiyaçlarına karşı duyarlı değildir ve sıcak bir şefkat tutumu yoktur. Aksine sert ve sağlam bir duruş var. Çocuğa kuralların neden konduğu ve bunları neden yapması gerektiği söylenmez.
2) Otoriter (demokratik) betimleme yöntemi:Yukarıdaki gibi bazı kurallar ve beklentiler vardır, ancak buradaki fark, buradaki kuralların çocuğun seviyesine ve olgunluk düzeyine göre şekillendirilmiş olmasıdır. Ebeveyn-çocuk iletişimi çok iyidir. Çocuğa kuralların gerekçeleri anlatılır. Ebeveyn bunu yaparken duyarlı, ilgili, ilgi ve sıcaklık gösterir. Çocuğa saygı duyulur.
3) Hoşgörülü Stil:Bu tarzda evdeki otorite çocuktur. Çocuk ilgi ve arzuların merkezidir. Ebeveyn, çocuğun isteklerini yerine getirmeye çalışır. En az belirli kural ve normlara sahip olan aile tutumudur. Düşük çocuk kontrolü. Ebeveyn hoşgörülü ve sıcaktır ama çocuğa sorumluluk almaktan kaçınan şımarık çocuk denir. Bu çocuklar ileriki hayatlarında okulda ya da işte belirli kurallarla karşılaştıklarında hayal kırıklığına uğrarlar. Sosyal olarak kolay uyum sağlayamazlar.
4) İhmal tarzı:Alakasız bir stil olarak da adlandırılabilir. Çocuk üzerinde kontrol yoktur. Ebeveynler kuralları koymaz ve çocuğu kontrol etmez. Çocuk yeterince sevgi, saygı ve ilgi göstermiyor. Bu, çok fazla çocuk, maddi zorluklar, geçim sorunları veya çocuğu kasıtlı olarak yalnız bırakmaktan kaynaklanır. Bu çocuklar saldırganlığa, dikkat çekmeye ve çevrelerindekilere zarar vermeye eğilimlidirler.
Kaynak:
www.miniokul.com ve ders notları
katip:Yalnızca altn
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]