Türk milletinin tarihi, insanlık tarihi kadar eskidir. “Türk” kelimesi tarihin ilk çağlarından beri kullanılmaktadır ve belirli bir boy veya boylar konfederasyonunun adı olarak var olmuştur.
Türklerin çok köklü ve zengin bir tarih ve kültüre sahip olmaları nedeniyle pek çok bilim insanı “Türk” isminin kökeni hakkında araştırmalar yapmıştır. on dördüncü. 19. yüzyılda “Tick” veya “Tikler” olarak anılmaya başlandı.
Bir başka görüşe göre ise Türkçe adı M.Ö. on dördüncü. Bir asır önce vardı. Çünkü Türk ırkının tarihi, insanlık tarihi kadar eskidir. Bu gerçek, kabileyi, ulusal mitleri ve tarihsel oluşumları açıklayan eski kayıtlarda görülebilir.
Türk etnisitesinin çok eski olması nedeniyle Türk isminin menşei hakkında birçok iddia ve görüş ileri sürülmüştür. buna göre,
– Doğu kabileleri arasında Herodotus’un bahsettiği Targitab.
-TYRKAE’lerin İskit topraklarında doğduğu söylenmektedir.
– Tevrat’ta bahsedilen Togarmalar.
-Eski Hint kaynaklarında bulunan TURUKHA’lar veya THRAK’lar
Turku, Asya’dan önceki eski çivi yazılı metinlerde görülür.
Çin kaynaklarında M.Ö. Birinci yüzyılda rol oynadıkları söylenen TIC’ler veya DI’ler.
Şahsen “Türk” adını taşıyan Türk boyları olarak karşımıza çıkıyorlar.
İslami kaynaklarda İran kökenli “Zend-Avesta” rivayetleri ile İsrail kökenli “Tevrat” rivayetlerine “Türkler”, Nuh Peygamber’in torunu İbn Yafes ve “Turak” veya “Tur” İbn Feridun denilmektedir. İran söylentilerinde, ilk ayı kabilesi olarak ortaya çıkması gerekiyordu.
“Avesta”, “Ebu Beşir”de (1), Cemil ve oğlu Ferdion’dan bahsedilmektedir. Ferdun, ülkesini üç oğlu Salem, Irak ve Turak (Türk) arasında paylaştırdı. Bugün İran ve çevresi Selma’nın, Irak ve çevresi bugünkü Irak’ın, Orta Asya ve Çin ise Türklerin eline geçti. Fereydun ölünce Irak, Salem’e saldırarak İran ve çevresini ele geçirdi ve ardından Toraklara saldırdı.
Irak Türkleri yenemedi, onların torunlarına kadar savaş yıllarca devam etti. Sonunda Torak’ın torunu “Afrasiab”(2) Irak’ın torunu “Mnesihir”i mağlup ederek Seyhun Nehri’ni sınır olarak kabul etmek için anlaşma yaptı. Bu tarihten sonra Ceyhun Nehri doğuda “Turan”, batıda “İran” olarak anılmıştır.
Tevrat anlatımlarında Nuh peygamber tufandan sonra dünyayı üç oğlu arasında paylaştırmıştır.
Açıktır ki, Hz. Adem zamanında Turak (Türk), İran-Turan savaşları ve Alp Er Tunga ve Saka İmparatorluğu Kağa gibi büyük Türk liderinden bahsedilir.
Yukarıdaki efsanelerde ve tarihi kayıtlarda geçen “Türk” kelimelerinden Türk isminin yaşı ortaya çıkmıştır.
M.Ö. Dünyanın var olan en eski uygarlıklarından olan M.Ö. “Tikler” yüzyılda. VII. YY. Orta Asya’da kurulan “Anav” medeniyetini de Türkler kurmuştur. Yani Türkler s. on dördüncü. MÖ 19. Yüzyılda Tikler. VII. MÖ 4. yüzyılda Anavlar ve 4. yüzyılda Sakalar tarihi kayıtlara geçmektedir.
“Türk” kelimesinin yazılı olarak kullanımı Çin tarihinde ilk kez MÖ 1328’de “Tu-Kiu” olarak karşımıza çıkmaktadır.
Yazılı olarak ilk olarak M.Ö. 1. yüzyılda Romalı yazarlardan Pompeius Mela’nın Azak Denizi’nin kuzeyinde yaşayan halktan “Torquay” olarak bahsetmesiyle karşılaşıyoruz.
6. yüzyılda Türkiye’nin kök devletinin kurulmasıyla birlikte Türk adının tarih sahnesine çıkması. Orhun kitaplarında “Türk” adı daha çok “Türk” olarak geçmektedir. Bu nedenle “Türk” kelimesinin Türk devleti tarafından resmi olarak ilk kullanımının Türk kökenli imparatorluk olduğu bilinmektedir. Kk-Türklerin ilk dönemlerinde Türk kelimesi ülke adı olarak kullanılırken, daha sonraları Türk milletini ifade etmek için kullanılmaya başlanmıştır.
Özlemek. 585 yılında Çin İmparatoru KÖK-TÜRK, Han İsbara’ya “Türklerin Büyük Kağanı” diye hitap ederek, İşbara Kağan’ın Çin İmparatoru’na “Tanrı Türk devletini kuralı 50 yıl olmuştur” cevabını yazar. Resmi adı.
Kök-Türk yazıtlarında Türk, daha çok “Türk Budun” olarak anılır. Türk Budun’un Türk milleti olduğu bilinmektedir.
Bu nedenle Türk adı bu dönemlerde bir topluluk veya aşiret adından çok siyasi mensubiyeti tanımlayan bir sözcük olarak görülmektedir. Yani Türk kökenli bütün kavim ve toplulukları ifade eden bir millî isim haline gelmiştir.
türk kelimesinin anlamı
Türk ismine farklı kaynaklarda ve araştırmalarda farklı anlamlar verilmiştir. Çin kaynakları Tu-küe’yi (Türkçe) miğfer olarak kullanırken, İslami kaynaklar sağduyuya dayalı olarak terk ederek olgunluğa yeni anlamlar ve benzeri anlamlar yüklemiştir.
on dokuzuncu Yüzyılda A. Vambery’nin bilimsel açıklamaya yakın görüşüne göre Türkçe kelimesi “TÜREMEK”ten gelmektedir. Çünkü Gökalp bunu kanun ve düzenin taşıyıcısı anlamında “TÜÜRELİ” olarak açıklamıştır.
Ancak AV Le Coq, türk adı olarak “Türk”ün “GÜÇ-GÜÇ” anlamına geldiğini ve buradaki “Türk”ün bir milletin adı olan “Türk” ile aynı anlama geldiğini ileri sürmüştür. Bu iddia Kök-Türk yazıtları araştırmacısı V. Thomsen tarafından kabul edilmiş ve aynı iddia G. Nemeth’in araştırmalarıyla da doğrulanmıştır.
Ayrıca tür adı olarak “Türk” kelimesinin MÖ 420 yıllarına ait bir Farsça metinde “Taili” boyları (Sihu sonrası Turanlı) ve “Türk-Hun” (Kudretli) terimleri için kullanıldığı bilinmektedir. -Hun) 515 olay nedeniyle daha sonraki bir tarihte.
Türk kelimesi ise İran kaynaklarında “güzel insan” için kullanılmıştır. 16. yüzyılda Mahmud Kaşkarlı, “Türklerin Tanrı’ya Türk dediğini” belirtmiş ve bunun “gençlik, kuvvet, kudret ve olgunluk çağı” anlamına geldiğini yine belirtmiştir. Öte yandan tarihçiler, Türki kelimesinin “güçlü-güçlü” anlamına geldiği konusunda hemfikirdir.
——-
Türkçe isminin anlamı ile ilgili diğer açıklayıcı yazımızı okumak için “buraya” tıklayın…
——-
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]