Mevlâna’nın söyleşi kitaplarıyla tesis ettiği Feyhi Ma Fuh ismi yazma eserlerde Esrâr-ı Celîl, Esrâru’l-celaliyye, Kitâ-Bü’n-nesaih Li-Celâleddîn, Risale-i Sultan Velîd gibi çeşitli şekillerde geçmektedir. . Ancak eser daha sonraki dönemlerde Faihi Ma Fuh olarak anılmıştır. “Her şeye sahiptir” gibi bir manaya gelen bu ifadenin, Muhyiyüddin İbnü’l-Arabi’nin el-Fâteûl-ül- adlı eserinde yer verdiği iki kitaptaki ifadeden esinlendiğini söyleyenler vardır. Makki.
Herhangi bir düzenlemeye tabi olmayan bu konuşmaların kimlerden veya kimlerden toplandığı tam olarak bilinmiyor. Ancak bu görüşmelerin toplanmasında Sultan Felid ve Hüsameddin Çelebi’nin büyük rol oynadığına inanılıyor. Mevlana’nın bu eserindeki baskın unsur tasavvuftur ve pek çok bölümde doğrudan doğruya panteizm ve kudret inancı ve onun akıl ve ruhtan, evren ve kozmostan, çağ ve çağdan tecelli etmesiyle bağlantılıdır. Çağ, dünya ve ahiret, insan, veli, peygamber. İdeal insan, ilişki ve dereceleri, yakınlık, aşk ve çekicilikten bahseden Mevlana, dini, felsefi ve ahlaki görüşleri, inançları ve şiir anlayışı, insan anlayışı, kadınlara bakışı ve çeşitli sosyal ve tarihsel sorunları hakkında da konuştu. zaman.
Mevlana bir konuyu ayet ve hadislerden, Kur’an kıssalarından, Leylâ vü Mecnûn, Ferhâd ve rîn, Yusuf u Züleyhâ gibi meşhur aşk hikâyelerinden, efsanelerden, atasözlerinden, Arapça ve Farsça mısralardan, ünlü mutasavvıf ve mutasavvıfların sözlerinden anlatırken. şeyhler, Arifiani nüktedan ve kıssalardan istifade etmiştir.
FîhîMâ Fîh, 6’sı Arapça, 1’i Farsça olmak üzere 72 sûreden müteşekkildir.
Bu bölümler bir ayetin veya hadisin tefsiri veya Mevlana’ya sorulan bir soru ile başlar ve bazen de güncel bir olayla bağlantı kurulur. Fas dili dışında Arapça, dilidir. Sade, açık sözlü ve tamamen popüler bir Farsçadır. Yer yer Arapça ve Farsça pasajların serpiştirildiği bu eser, Mevlana’nın hayatına dair önemli bilgiler içermesi bakımından da önemlidir.
Iran by Badiuzzaman Firozanfar (Kitab Faihi Mafih Izz ~ Ghaftari Maflana Jalaluddin Muhammed Mashhoor Ba-Mevlavi, ed., Tran 1369) ve Muhammad Mirza Hashim (Kitab Faihi Mafih 13), Kitab Faihi Mafih, 33’te yayınlandı. Ahmad Awni Konuk (Mevlana Celal) ad-Din Rumi Feyhi Ma Fuh, ed.Selcuk Araydin, İstanbul 1994), Abdülbaki Gülpınarlı (Mevlana Celaleddin, Feyhi Ma Fuh, İstanbul 1959), Maliha Alker Anbarchih (1990).
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]