Tam öğrenme modeli, Carroll’un okul temelli öğrenme modeli geliştirilerek elde edilmiştir. Bloom tarafından geliştirilen bu modelde farklı öğrenme hızlarına sahip öğrenciler bulunmaktadır. Öğrenmede ustalık modeli altında, farklı öğrenme hızlarına sahip öğrencilere yeterli zaman ve fırsat verilirse her öğrencinin öğrenebileceğini savunur. Üstün Öğrenme’ye göre, tüm öğrenciler kendileri için uygun ve yapılandırılmış bir ortam oluşturulduğunda öğrenebilirler. Öğrenmede ustalık modeline göre, öğrencilere eğitim sürecinin sonunda önceden belirlenmiş bir öğrenme düzeyine ulaşmaları için yeterli zaman ve fırsat sağlanmalıdır. Bu model, tüm öğrencilerin eğitimsel gücünü gereken düzeyde geliştirmeyi amaçlar. Öğrenme ustalığı modeline göre farklı seviyelerde öğrenen öğrenciler vardır. Yavaş öğrenenlere yeterince fazladan zaman ve fırsat verilirse neredeyse tüm öğrencilerin öğrenebileceğini söylüyor. Tüm öğrencilerin belli bir öğrenme düzeyine ulaşabilmesi için ihtiyacı olan öğrencilere ek eğitim hizmetleri sunulmalıdır. Çünkü her öğrenci aynı hızda öğrenemez.
Öğrenme ustalığı modeline göre, öğrenme düzeyini etkileyen iki değişken vardır. Böyle bir değişken, öğrencinin giriş davranışıdır. İkincisi, eğitim hizmetinin kalitesidir. Her iki değişken de öğrenme düzeyini doğrudan etkiler. Bu iki değişken, öğrenme süreci boyunca dikkatli ve sistematik bir şekilde kontrol edilir ve planlanırsa, öğretim sürecinde gerekli öğrenme düzeyine ulaşılabilir. Öğretim sürecinde öğrencinin okuduğunu anlama, yorum yapma, materyalleri kullanma, bilgiyi doğru kullanma, hesap yapma, düzenli çalışma, süreçle ilgili mantıksal çıkarımlarda bulunma gibi hazırlayıcı davranışlar Ayırt Edici Öğrenme Modeline göre öğrenmeyi kolaylaştırır.
Tam öğrenme paradigmasında, öğrenme sürecini etkileyen öğrenci giriş davranışları, öğrenci yeteneklerini, sosyokültürel özelliklerini, motivasyonunu ve motivasyonunu içerir.
Öğrenme sürecinin sonunda, öğrencilerin istenen öğrenmeyi başarabilmeleri için öğrenme için kritik ön koşullara sahip olmaları gerekir. Bu nedenle sürecin başında öğrencilerin temel öğrenmeleri kazanıp kazanmadıkları kontrol edilmelidir. Ustalıklı Öğrenme Modeli’nin kurucusu Bloom, öğrencilerin giriş özelliklerini iki kategoride inceler: bilişsel giriş davranışları ve duygusal giriş davranışları. Herhangi bir eğitim sürecinin başında bu süreçte kazandırılacak davranışların kazandırılmasını sağlayacak ön koşullar öğrenme ve bilişsel faktörlerdir. Öğretim sürecinde öğrencinin konuya olan ilgi ve tutumu ile motivasyonu duygusal giriş davranışlarını da içermektedir. Yeterlik öğrenme modelindeki ikinci değişken, öğretim hizmetinin özellikleridir. Öğrenme sürecinde öğrencilere büyük sorumluluklar düşse de öğretim hizmeti özellikleri de oldukça önemlidir. Öğretim sürecinde öğrencilere sağlanan ipuçları, pekiştireçler ve dönütler, eğitim hizmeti niteliklerini oluşturmaktadır. Öğrenmede ustalık modeline göre öğretmen öğrenme sürecinde öğrencilere dönüt vermelidir. Öğrenmenin belirli aşamalarında ipuçları ve pekiştireçler verilerek öğrenme kolaylaştırılmalı, geri bildirim sağlanarak eksik ya da hatalı öğrenmeler düzeltilmelidir. Öğrenme hizmetinin kalitesi öğrencinin öğrenme sürecinde motivasyonunu artıracak ve öğrencinin gizil özelliklerini ortaya çıkaracaktır. Öğrenci sürecinde öğrenciye zengin ve çeşitli uyaranlar verilmelidir. Öğrenme sürecinin sonunda, değerlendirme bölümünde, öğretmenler geri bildirim, düzeltmeler ve hatalı öğrenmeleri düzeltme yoluyla öğrenme düzeyini ölçmek zorundadır. Değerlendirme sürecinin sonunda gerekli öğrenme düzeyine ulaşılmamışsa, tüm öğrencilere ek öğrenme zamanı ve fırsatları sağlanmalıdır. Öğrenmede ustalık modeline göre, tüm öğrencilerin belirlenen düzeyde öğrenmesi gerekmektedir. Öğrenme sürecinin başında belirtilen seviyeye ulaşılmadıkça, başka bir öğrenme süreci başlatmayın.
yazar: Nacihan Albayrak
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]