Kafiye ve ölçü sistemi olmayan şiirlerin ölçüsüdür. Bu ölçü ile oluşturulan şiirlerde uyum hece sayısı ve kafiye ile değil, kelimelerdeki ses ilişkileri ile sağlanır. Yüzyılın sonlarında doğmuş ve hızla gelişmiştir. Şiir dizelerinde hece sayısında eşitlik yoktur.
Ölçek anlayışını ortadan kaldıran bir düşüncenin ürünüdür. Şairin herhangi bir standarda bağlı kalmaksızın dilediği gibi yazmasıdır. Türk edebiyatında ilk defa kullanılan Garipçiler’dir. Özellikle ellili yıllardan sonra kullanılmaya başlandı.
Artıları veya dörtlükleri, herhangi bir ölçüye bağlı olmaksızın yazılan şiirler, serbest ölçü demektir. Serbest ölçü, ölçünün olmadığını, ölçüsüzlüğü ifade eder. Çağdaş edebiyatta serbest şiirle ortaya çıkan serbest ölçü, Garipçilerle birlikte Türk edebiyatında da yaygınlaştı.
Ben söyleyemem
Ağlasam sesimi duyar mısın?
mısralarımda
dokunabilir misin
Gözyaşlarım ellerinde mi?
şarkılarının bu kadar güzel olduğunu bilmiyordum
bu sözler yetmez
Bu soruna girmeden önce.
bir yer olduğunu biliyorum.
Her şeyi söylemek mümkün;
Çok yakınım, duyuyorum;
Ben söyleyemem
Orhan Veli Canik
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]