Türk dilinde şiirler işledikleri konulara göre gruplara ayrılır;
Lirik şiir, duygu yüklü bir şiir türüdür. Heyecanlı ve coşkulu anlatımıyla aşk, ayrılık, ölüm ve hasret gibi konuları işliyor. Eski Yunan edebiyatında bu tür şiire lirik adı verilirdi çünkü şairler şiirlerini lir adı verilen telli bir müzik aleti eşliğinde söylerlerdi. Fuzuli, Baki, Yunus Emre, Karaca Öcalan, Tevfik Fikret, Yahya Kemal, Ahmed Haşim gibi isimler lirik şiirin önemli temsilcileridir.
Destan şiiri, savaş, kahramanlık, cesaret gibi konuları işleyen ve tarihi olayları coşkuyla anlatan şiirlerdir. Destanlar, destan şiirine örnek olarak sunulabilecek en önemli biçimler arasındadır. Mehmet Akif Ersoy, Arif Nihat Asya ve Köroğlu bu tür şiirlerde eserler vermişlerdir.
Pastoral şiir, tabiatın güzelliğini, tabiat sevgisini ve köy hayatını tematik olarak anlatan şiirlerdir. Abdülhak Hamid, Faruk Nafız Cemlibel, Kemaleddin Kamu gibi isimlerin eserleri arasında pastoral şiire örnek olabilecek şiirler de bulunmaktadır.
Didaktik şiir, bir konuda bilgi, tavsiye veya ahlaki dersler vermek amacıyla yazılan şiirdir. Öğretici niteliği nedeniyle duygu yönü zayıf olan bu şiirlerin en büyük temsilcileri El-Nabi, Ziya Paşa, Taifik Fikret, Muhammed Akif gibi isimlerdir.
Hiciv şiiri, toplumsal yaşamdaki düzensizlikleri, insanların kusur ve kusurlarını konu alan bir şiir türüdür. Divan şiirinde “yergi”, popüler edebiyatta “teslima” olarak adlandırılan eserler hiciv şiirinde yer alır. Alaycı bir dili var.
Dramatik şiir, sahne için yazılan bir şiir türüdür. Dramatik şiir, sahnede tasvir edilmesiyle diğer şiir türlerinden farklıdır. Hayatın hüzünlü, komik ve ürkütücü yönlerini işleyen dramatik şiir, insana olayın içindeymiş hissi verir. Namık Kemal, Necip Fadel, Muhammed Akef, Abdülhak Hamid gibi isimler bu türün önemli şairleridir.
katip:Ayşegül Güngör
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]