Bu destan M.Ö. 330-327 olayları ile ilişkilidir. O sırada Büyük İskender İran ve Türkistan’ı işgal etti. Bu dönemde Saka hükümdarının adı Shu idi. Bu destan Türklerin İskender ile mücadelesini ve geri çekilmelerini anlatır. Doğuya çekilmeyen 22 aileye neden Türkmen denildiğini anlatan bir efsane de bu destanda yer alır. Kaşgarlı, Divan ü Lügat-it Türk’te Mahmud İskender’den Zülkarneyn olarak bahseder. Destanın kısa tanımlanabilir metni şu şekilde özetlenebilir:
İskender, Türk topraklarını ele geçirmek için tedbirler aldığında, Türkistan’da hükümdar u adında bir gençti. İskender’in geçici bir baskın düzenlediğine inanılıyordu. Bu nedenle İskender ile savaşmak yerine doğuya çekilmeyi uygun gördü. İskender’in yaklaştığı haberi geldiğinde, öndeydi ve halkı onu doğuya kadar takip etti. Yirmi iki aile anavatanlarını terk etmek istemedikleri için doğuya katılmadı.
Giden grubun ayak izlerini takip ederek onlara katılmaya çalışan iki kişi bu 22 kişiyle karşılaştı. Bir araya geldiler ve birbirleriyle tartıştılar. 22 kişi bu ikisine, “Erler İskender geçici bir insan. Nasılsa gelir gider, hep bir yerde kalamaz. Açık fikirli olun dediler.” Bekle, tadını çıkar, dur anlamlarına gelen Kalaç, bu iki halktan türeyen Türk boyunun adı olmuştur. İskender Türk yurduna geldiğinde bu 22 kişiyi görmüş ve Türk’e benziyor anlamında “Türk adamı” demiştir. Türkmenlerin ataları bu 22 kişidir ve isimleri İskender’in yukarıdaki ifadesinden gelmektedir.
Aslında Türkmenler, Kalaçlarla birlikte 24 boydan oluşuyor ama Kalaşlılar kendilerini ayrı görüyorlar. Hükümdar bu Uygurlara gitti. Uygurlar bir gece baskını yaptı ve İskender’in sancak gemilerini yendi. Sonra Alexander ve Shu barıştı. İskender, Uygur şehirlerini inşa etmiş ve restore etmişti. Hükümdar Shu da Balasagon’a döndü, bugün Shu adlı şehri inşa etti ve oraya bir tılsım yerleştirdi.
Bugün leylekler bu şehirden geçiyor ama şehrin içinden geçemiyorlar. Bu büyünün etkisi devam etmektedir. Bu destana göre İskender Türkistan’a gelince Türkmen olmayan Türkler doğuya çekilmişlerdir. İskender, Türkistan’da hiçbir direnişle karşılaşmadı ve bu nedenle ilerlemedi. Çoğunluğu çadırlarda yaşayan Türkler, İskender’in seferinden sonra şehirler kurmuş ve yerleşik hayata geçmişlerdir.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]