Karabük ilinin en büyük ilçesidir ve merkez Karabük ilçesine 8 km uzaklıktadır. mesafede. Bölge adını sadece bu bölgede yetişen safran bitkisinden alıyor. Coğrafi konumu nedeniyle birçok uygarlığın merkezi olmuştur.
Antik çağda bu bölgeye “Paflagonia” adı verildi. Safranbolu, 1196 yılında Selçuklular döneminde Muhyiddin Mesud Şah tarafından Türklerin himayesine girmiştir. Mahalledeki tarihi evler, Osmanlı mimarisinin en seçkin örneklerini yansıtıyor. Osmanlı döneminden günümüze kadar doğal yapısını korumayı başaran Safranbolu, bu özelliği sayesinde bölgede bir turizm merkezi olarak öne çıkıyor. Bu doğal yapının korunması ve yansıttığı Osmanlı mimarisi sayesinde 17 Aralık 1994 tarihinde Dünya Kültür Mirası Listesi’ne girmeyi başarmıştır.
Zamanla bir ticaret merkezi haline gelen Safranbolu; İstanbul-Sinop arasındaki Kervan Yolu üzerinde yer aldığı için konut merkezi olarak da karşımıza çıkmıştır. Bu sayede ekonomik olarak yüksek bir ferahlığa ulaşmıştır. Çevresindeki verimli topraklar sayesinde tarıma da elverişli olan Safranbolu, bugün tarımdan çok turizmle geçimini sağlıyor. Özellikle Osmanlı İmparatorluğu döneminde şehir merkezinde önemli eserler inşa edilmiş ve bu eserlerin birçoğu günümüze kadar ulaşmıştır. Hasar görmelerine rağmen günümüze kadar gelebilen bu evler bize bölgenin tarihi hakkında bilgi veriyor. Gelişmelerden ve yenilenen mimariden etkilenmeden günümüzde de değerini ve güzelliğini koruyan Safranbolu evlerinin mimarisinde göz alıcı motifler kullanılmıştır.
Cinci Hanı, Güneş Saati, Namazgah, Yemencilik Müzesi, Asmazlar Sarayı, Kaymakamlar Müzesi, Yazma Eserler Müzesi Safranbolu’nun geçmişten günümüze ulaşan göz alıcı eserlerinden birkaç tanesini sayarsak. Safranbolu’dan günümüze kadar gelen ziyaretçilerin en çok ziyaret ettiği yerdir.
Safranbolu Evleri, kalabalık bir aile yapısına sığdığı için geniş bir yapı ile inşa edilmiştir. Binaların inşası sırasında sözde beşgen mimaride inşa edilmişlerdir. Son derece zengin iç döşemeleri, göz alıcı süslemeleri ve ahşap işçiliğinin en güzel örnekleriyle görenleri kendine hayran bırakıyor. Ahşap işçiliğinin yanı sıra taş işçiliğinin de eşsiz örnekleri bulunmaktadır. Evlerinin yapımı sırasında gün ışığından faydalanmak için her odaya birden fazla pencere yerleştirildi.
Evler 2 veya 3 katlı olarak planlanmış, geniş aile yapısı göz önünde bulundurularak 6 ve 8 odalı olarak inşa edilmiştir. Safranbolu Evleri’ndeki bir diğer büyük detay ise; Eve giren yabancı erkekler çekiçle, yabancı kadınlar kapı bileziğiyle, evden biri gelirse kapı sürgü ile vurulurdu.
katip:Hikmet Akyol
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]