İlk olarak 1990’ların başında Japonya’nın dağlık ve virajlı yollarından inmeye çalışan insanlar tarafından keşfedildi. Drift, temel olarak viraj alırken oluşan merkezkaç kuvvetine aracın arka kısmının karşı koyamaması esasına dayanan bir olaydır ki buna verilen isimdir. Türkçeye “yan” olarak çevrilir, ancak birçok kelimede olduğu gibi daha çok yabancı şekli kullanılır. Drift, genellikle motor sporları için gösterişli ve istenmeyen bir adımdır. Çünkü drift yapmak şanzıman sistemine zarar verir ve lastik aşınmasıyla yol tutuşunu önemli ölçüde azaltır. Buna bağlı olarak tur sürelerini azaltır. Arabanın drift yapabilmesi için tekerleklerin en az 17 inç genişliğinde olması ve ince yanaklı lastikler kullanılması gerekiyor. Aksi takdirde, lastik janttan dışarı çıkabilir. Bunun dışında arkadan itişli bir araba olması ve güçlü bir motora sahip olması gerçek anlamda drift yapabilmek için olmazsa olmazlardan. Ayrıca gerçek drift aracında diferansiyel tertibatı vardır, bu sayede arka kısım kırıldığında tekerlek hızı dengelenerek aracın kolayca kontrol edilebilmesi sağlanır. Alt kamber kurulumu ile viraj çıkışlarında tekerleklerin biraz içe dönük ve yeterince güçlü hissettirmesi için motordaki torku artıracak düzenlemeler yapmak önemlidir.
Drift yarışlarında büyük bir seyirci görünce “Bu adamlar ne yapıyor?” Drift yarışlarının da alt yapısı ve gelişmiş puan hesaplama sistemi olduğunu düşünebilirsiniz ama gerçekte öyle. Öncelikle drift yarışında birinci sırayı geçmek sonuca katkı sağlamaz. Puanlar, araçlara takılan ve drift box adı verilen bir cihaz aracılığıyla kazanılır. Drift kutusu araca takılıdır ve drift yaparken aracın yolla olan açısını, hızını ve en önemlisi oluşan yerçekimi kuvvetini hesaplar, ardından hepsinin ortalamasını alır ve bir skor oluşturur. Bu, popüler Japon D1 Street Legal serisindeki puanlama aracıdır. Bu sayede sürücünün yaptığı drift analiz edilir ve en yüksek puana sahip olan yarışın galibi olur. Ancak kazananlar her zaman arabayı en çok sürükleyen değil, en yüksek hızda güç kaydırağına en yakın sürüklenebilendir. Yazının devamında kuvvet ve diğer kavramları açıklamaya çalışacağım.
sürüklenme teknikleri
el freni kayması
Bu genel olarak en basit yöntemdir. Viraja girerken debriyaja tam basılır ve arabanın ön tarafı viraja girerken el freni çekilir. Tabi ki en basit ateşleme kuralı; Arkadan kopan arabayı bir sayaçla yani direksiyonu geri viteste kırarak toplamak gerekir. Aksi takdirde çok düzgün bir dönüş elde edeceğinizi söyleyebilirim. (:
Kızak ağırlık transferi
Viraja girerken vites küçültülür ve arabanın önü viraja girerken debriyaj hızla bırakılır ve hemen ardından, arkası kırık araba ile hızlı, verimli direksiyon için tekrar gaz yüklenir. Bu yöntemin ana hassasiyeti, ayağı debriyajdan aniden çekerek arabayı yavaşlatmak ve ağırlık merkezi fren etkisi yapar gibi ileri doğru kayarak arka tekerleklere binen yükü azaltmaktır. Bu sayede arka kısım, vites küçültme ve direksiyon hakimiyetinin sağladığı motor çevikliğine mükemmel bir şekilde yenik düşüyor.
Yetki
Virajda arabanın önü dıştan içe dönükken alttan gaz verilir ve viraj dış çizgiyi geçerek köşe süpürme dediğimiz şeyle yan dönülür. Bunu yapmak için, güçlü bir başlangıç torkuna sahip bir araba kullanmak gerekir. 150 HP’yi sınır değer olarak alırsak 200 HP ve üzeri motorlar bu tip açı için uygundur. Tahmin edebileceğiniz gibi trafikte güçlü motorlu araç kullanan varlıklı arkadaşların en sık kullandığı yan etki bu.
Ters kayar ağırlık transferi
Direksiyon virajın dışına doğru bükülür ve normal tepesinden viraja girerken aniden içe dönerse, ağırlık merkezinin ani yer değiştirmesinden dolayı aracın arkası kaymaya başlar ve araç gaz vererek karşılık verir. Bence göze en hoş gelen ve en teknik olan bu.
Debriyaj vuruşu
Otomobilin güç kaybettiği durumlarda gerekli gücü elde etmek için hızlanıp debriyajı aniden bırakarak arka kısmın patinaj yapması ve kayması için kullanılır. Zorla yakmaya çok benzeyen bir yöntemdir.
Fren kızağı
Bir dönüşe girerken, frenler o kadar sert uygulanır ki, araba dönüşe döner ve arkadan kayar. Aracın arkası kaymaya başladıktan sonra gaz verilerek sayaç tarafından toplanır. Burada dikkat edilmesi gereken araç hızını iyi ayarlamak ve fren yaparken patinaj yapmayacak şekilde gaz yüklemektir.
kayma
Bu yöntem geniş virajlarda ve yüksek hızlarda yapılır, direksiyon simidi yavaşça çevrilir ve hız en ufak bir sapma olmadan artmaya devam eder. Bu sırada direksiyon simidi merkezkaç kuvvetinin etkisiyle yukarı doğru açı yaparken diğer taraftan gaz vermeye devam ederek çok yüksek bir hızla virajı alıyor ve tamamen yalpalıyor. Startta direksiyonu çok çevirirseniz araba öne doğru kaymaya başlayacak ve drift başlamadan önce gazı kesip toplamanız gerekecek.
Son olarak, drift yaparak zaman kaybetmeden olabildiğince hızlı dönüş yapmak için hangi tepe çizgisinin kullanılacağına bakalım.
Ufuk çizgisi: Zirveye geç girmek, böylece dönüş girişinde kaymalarla düz bir çizgide dönüşten çıkmak için hızlanma. Köşe ortalama bir hızda döner.
Mavi Çizgi: Apex’e erken girmek, bu nedenle köşe çıkışındaki kaydıraklarla köşeden yavaşça çıkmak. Yani viraj yavaş ilerliyor.
Yeşil Hat: Apex’e optimum giriş ve tekrar optimum çıkış. Bu, 90 derecelik bir dönüş yapmanın en hızlı yoludur.
Aşağıdaki videoda profesyonel drift pilotu Ken Block’un motoru 247hp’den 600hp’ye modifiye edilmiş Ford Fiesta’sı ile yaptığı farklı yan ve sürüş tekniklerini göreceksiniz. Ancak bu fotoğrafların onlarca denemeden sonra ortaya çıktığını ve kamera arkası görüntülerinde birçok başarısız girişimin ve aksiliklerin olduğunu unutmayın. Dolayısıyla bu hareketlerin sivil hayatta yani halka açık yerlerde yapılması ciddi ve ölümlü kazalara neden olabilir. Bu nedenle drift deneylerinin trafiğe kapalı alanlarda, tercihen pistlerde yapılması en doğrusu olacaktır. Buradaki ana kriter; Önemli olan kaza yapıp yapmadığınız veya ne kadar iyi bir sürücü olduğunuz değil, insanların yaşam haklarına ne kadar saygı duyduğunuzdur.
Profesyonel bir sürücüden drift tekniklerine bir örnek:
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]