yaygın isim: Bölüm solucanları
ağaç dalı: Deniz halkası solucanları
Sınıf Archeanlida: Yaklaşık 50 tür küçük, ilkel ve basit yüzeysel ancholia.
Sınıf Polychaeta: Deniz solucanlarının çoğu derisidikenlilerdir! Sınıf solucanları ve boğaz solucanları olan yaklaşık 11.000 tür.
Saçkıran dalı, saçkıran ve parçalı solucanlar olarak da bilinir. Bilinen yaklaşık 15.000 solucan, yuvarlak solucan, kancalı kurt ve sülük türünden oluşur. Kum taneleri arasında yaşayan çok halkalı solucanlar gibi mikroskobik türlerden güneydoğu Avustralya ve Güney Amerika topraklarına seyahat eden 3 metre uzunluğundaki türlere kadar büyüklükleri değişir. Bazıları köy omurgasızlarını bilir, bazıları ise diğer hayvanların kanını emerek yaşar. Diğerleri, okyanusun derinlikleri gibi dünyanın en ulaşılmaz ve yaşanması zor yerlerinde yaşar.
Saçkıran gövdesi
Genel olarak saçkıranın gövdesi uzundur ve parçalardan oluşur. Diğer bazı solucan benzeri türlerle birlikte, saçkıranlar bazen coelom solucanları olarak bilinir. Süleyman. Bağırsak ve kalp gibi hayati organların yer aldığı sıvıyla çevrili vücut boşluğu. Cinsel organlar geçici olarak durdu. Coeloma, solucanlarda ve kafa solucanlarında yaygındır. Sülüklerde, besinleri ve solunum gazlarını çeşitli iç organlara ileten kanal ağlarına indirgenmiştir.
Deniz halkalı solucanlar, dolaşımın özel kan damarları tarafından sağlandığı belirli bir kafa, iki çift parçalı nöral yapı ve ventral sinirlerin dallarından oluşan bölümlü vücut yapılarına sahiptir.
tekrar yapıları
Kaslar, boşaltım ve üreme sistemleri ve sinir sistemi her parçanın tekrar eden bileşenleridir. Segmentler, doku parçasını ikiye bölen “septa” adı verilen yapılarla ayrılır. Bağırsak ve damar sistemi gibi sürekli akan uzunlamasına yapılar bile sindirim bezleri ve kollateral damarlar gibi bölümlere ayrılmış özelliklere sahiptir. Her bölüme hayvan vücut bölümü (oksipital döngü) denir. Garip vücut halkaları ile başta solucanlar olmak üzere birçok deniz memelisinin vücutlarında bu ayrımları görmek mümkündür. Saçkıran adı, halka anlamına gelen Latince halkadan gelir.
Çoğu çok zincirli solucanın dış özellikleri bölünme ile değiştirilir. Örneğin, çok halkalı halkaların bacak benzeri kanatları veya solucanların kılları ve bazı sülüklerin küçük beyaz organları. Her bölümün alt bileşenleri vardır. Ancak parçalar arasındaki bu ayrım, en azından yetişkinlerde daha az belirgindir. Sülükler standart özelliklerini embriyo olarak açıkça gösterirler. Saçkıran, ağızdan anüse uzanan, vücudun uzunluğu boyunca uzanan boru şeklinde bir bağırsağa sahiptir. Başlangıçta eklembacaklılar ve omurgalılar gibi “uzun hayvanlar” olarak bilinen hayvanlara benziyorlardı. Bizim gibi onlar da yediklerini vücutlarının bir ucunda yutar, işler ve sindirirler. Besinleri alabildiğince emerler, bağırsaklara girerken arta kalanları anüs yoluyla dışarı atarlar. “Basit hayvanlar” tarafından kullanılandan daha verimli bir gıda işleme yöntemi. Verimli beslenme ile saçkıranlar süngerlerden, yassı kurtlardan ve mercanlardan daha fazla enerji kullanabilir. Sonuç olarak, genellikle daha zor durumlarda daha aktif yaşamları vardır.
Saçkıranın sınıflandırılması esas olarak dış özelliklerine dayanmaktadır. Pek çok tür bir bakışta üç kategoriye ayrılabilir. Deniz annelidleri (Polychaeta sınıfı), solucanlar ve tatlı su (Clitellata alt sınıfı) ve Hirudinea alt sınıfından sülükler. Fronde solucanları tüylüdür, açıkça bölümlere ayrılmıştır ve genellikle suda yaşar. Toprak ve tatlı su solucanları da net bir şekilde bölünmüştür. Ancak daha az tüylüdür ve genellikle toprakta yaşar. Öte yandan, sülükler bariz bir şekilde dış bölünmelerden yoksundur ve genellikle tatlı suda yaşarlar.
Her biri az tanımlanmış tiplere sahip iki saçkıran kategorisi daha vardır. Daha az bilinen sınıf Archiannelida’dır. Az sayıda dikeni olan veya hiç olmayan ve bölünme veya sölom belirtileri göstermeyen ilkel görünümlü solucanlar. Bu grup hiçbir şekilde normal bir biyolojik kategori değildir. Üyeleri hayatlarını kolaylaştırmak için bir araya geliyor. Bazıları saçkıran gibi tamamen bölünmüş olabilen daha karmaşık hayvanlardan evrimleşmiş olabilirken, diğerleri saçkıranın bilinen atalarıyla yakından ilişkili olabilir. Saçkıranın dördüncü sınıfı Myzostomaria, derisi dikenli omurgasızların, özellikle denizyıldızlarının ve deniz kestanelerinin vücutlarında parazit yapar.
fosiller
Saçkıran şüphesiz en eski hayvan gruplarından biridir. Ancak tam olarak yaşlarını belirlemek zordur. Bu nedenle, halkalı solucanların fosil kayıtları, birçoğu yumuşak gövdeli olduğu için sınırlıdır.
Aslında fosil sülükler ve solucanlar hakkındaki bilgilerimiz çok sınırlıdır. Deniz annelidleri, özellikle çok çeneli olanlar biraz daha iyi korunmuştur.
Saçkıranın bundan 500 milyon yıl önce, Kambriyen döneminde de var olduğuna şüphe yok. Spriggina olarak bilinen fosil, halkalı solucanlara benzer özelliklere sahiptir. Ancak tüm uzmanlar saçkıranın Annelida filumuna ait olduğu konusunda hemfikir değil. Ancak bilinen fosiller, günümüzde annelidlerin iki ana grubuna da işaret etmektedir; Bu gruplar, Polychaeta (deniz solucanları) ve Clitellata, Paleozoik Çağ’da (570 ila 225 milyon yıl önce) yaratıldı. Eklembacaklılar gibi, ringworms da segmentlerinin bölünmesini artırarak ve bölünmesini azaltarak devrim niteliğinde bir eğilim gösterdi. Sülükler, saçkıran vücut planından daha az, daha az tanımlanmış parçalara sahip olmaları ve uzantıları olmaması nedeniyle farklılık gösterse de, deniz memelilerinin diğer birçok benzer vücut parçasıyla ilkel oldukları düşünülmektedir.
Kaynak:
BBC Yaban Hayatı
katip:Tuncay Bayraktar
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]