Cumhuriyet döneminde başka bir kimlik arayan düşünürlerden biriydi ve Anadolu Mavi Hareketi’nin sözcülüğünü yaptı. Buradaki ana fikir, tüm tarihiyle Anadolu olmaktır. Batıcılık bu hareketin itici gücüydü ama Sabahattin Ayuboğlu da Batı taklidine ve hayranlığına karşı çıkıyor. Yahya Kemal, “Okuldan memlekete” sloganıyla Anadolu’ya dönmenin gereğine inandı. Sabahattin Eyoboğlu, Anadolu’yu işgal ettiğimiz için bu topraklar bizim değil dedi. Daha önce birçok kavmin burayı fethettiğini ancak sonunda Anadolu’nun kendilerine ait olmayıp Anadolu’nun mülkü haline geldiğini iddia eder. Halkımızın tarihi Anadolu’nun tarihidir diyerek Türk tarihinin bütünlüğünü kabul etmemektedir.
Bizdeki Yunan sevgisinin çok daha erken başlayabileceğini söyledi; Anadolu’da Hristiyanların yok ettiği eski eserlerin yanı sıra Bizans’ın yıkıp kilise yaptırdığı eserlerden geriye hiçbir eser kalmadığını, camiler yaparak kiliseleri koruduğumuzu söylüyor ve Türkiye’nin gerçek köklerinin Türkiye’de olduğunu ısrarla belirtiyor. Sabahattin Ayuboğlu, “Yunus Emre Üzerine” adlı kitabının önsözünde, Yunus’u bu topraklarda yaşamış Hititler, Paganlar, Urartular, Hristiyanlar ve Müslümanlar dahil tüm soydaşlarımızın resmi sözcüsü olarak görüyor.
Sabahattin Ayuboğlu, Yunus Emre’yi tüm İslami kimliğinden sıyırıp onu bir işçi ve devrimci yaptı. 1972’de Talat Haleman’la birlikte İstanbul’da düzenlenen Uluslararası Yunus Emre Konferansı’nda Yunus, Türk edebiyatında insanı tanrı ilan eden ilk kişi olarak takdim edildi. Mehmet Kaplan ve H. Ziya lken söz alarak bu fikri çürüttüler. Sebahatın Eyüboğlu’nun hümanizminde Türk medeniyetine ve İslam’a yer yoktur. İslam’ı “mahmuzlu eğitim” olarak görüyor. Marx’ı Hıristiyan İlmihali ile bir tutuyor. Bir yandan İslam’ı öğreten resmi faaliyetlere karşı çıkıyor.
Bir yandan hümanizm, insanları uzlaştırmak ve diğerlerinden ayırmamak olarak ifade edilirken; Bir yandan hümanizmi Marksizm ile ilişkilendirir ve Marksizm’in hümanizmi, Marksizmi benimsemeyenleri ayırmak ve onlarla savaşmak üzerine kuruludur. Sabahattin Ayuboğlu (d. Akçaabat, 1908 – ö. İstanbul, 13 Ocak 1973), Türk yazar, akademisyen ve çevirmen. 1908 yılında Akçaabat’ta doğdu. İlköğrenimini Kütahya’da, ortaöğrenimini Trabzon’da, yükseköğrenimini ise gönderilecek gençler arasından imtihanı kazanarak Dijon, Lyon ve Paris Üniversitelerinde filoloji, edebiyat ve estetik dallarında tamamladı. Atatürk’ün emriyle eğitim için Avrupa’ya gitti. Akademik kariyerine İstanbul Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde Doçent olarak başladı (1933-1939).
Maarif müfettişi ve Ankara Talim ve Terbiye Kurulu üyeliği yaptı, Hasan Öcalan Köyü Yüksek Enstitüsü’nde kültür tarihi öğretmenliği yaptı (1943 – 1947), Hasan Ali Yücel’in kurduğu tercüme bürosunda çalıştı (1939 – 1947). ). 1947-1948 yılları arasında ikinci kez Fransa’ya gitti ve dönüşünde İstanbul Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde Türk-Fransız Karşılaştırmalı Edebiyatı (1950-1960), Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde Sanat Tarihi (1951-1958) dersleri verdi. Teknik Üniversite ve Tatbiki Güzel Sanatlar Fakültesi.. Okudum mu bunları. 27 Mayıs 1960 müdahalesinden sonra 147.’sine katıldı ve görevine döndükten sonra Teknik Üniversite’de öğretmenliğe devam etti. 1930’lardan itibaren yazmaya başlayan Eyoboğlu’nun yazıları Hakimiye Milli, Tan gibi gazetelerde, Kültür Week, İnsan, Varlık gibi dergilerde yayımlandı.
Orhan Veli Canik, Nurullah Ataç ve Melih Cevdet Anday ile birlikte Tercüme dergisini çıkardı. Montaigne ve Omar Hayam’ın ünlü denemeleri ve çevirilerinin yanı sıra Jean-Paul Sartre ve daha birçok ünlü yazardan Gonioles Vedat ile çeviri yaptılar. New Horizons dergisi için yazdı. Vedat Gönyol’un Babeuf’tan çevirdiği İnkılâbın Kutsal Kitapları (1965) toplatıldı. Sabahattin Ayuboğlu, 12 Mart darbesinin ardından Vedat Gönyul ve Ezra Erhat ile birlikte “gizli komünist örgüt oluşturmak” suçlamasıyla tutuklanarak davadan beraat etti.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]