Opera, oratoryo, kantat vb. tiyatro eserlerinde eserdeki bir hikâyeyi, konuyu ya da metni şarkı söyler gibi seslendirme biçimine kıraat denir. Opera ile birlikte ortaya çıkan bu seslendirme türü Türk diline kayıt olarak geçmiştir.
Kıraatte konuşma tarzı inişli çıkışlı bir yapıya sahip olduğu için müzik arka planda kalır. Tam anlamıyla belirli bir yapıya sahip olduğu söylenemez. Bir eserde kıraatin temel amacı, eserdeki tema veya hikâyenin müzikal form anlayışı içinde bağlarını birleştirmektir. Kıraat, kelimenin tam anlamıyla bir şarkı söyleme biçimi olarak adlandırılamaz. Daha çok konuşuyormuş gibi söylenen bir anlama biçimidir ama bu aynı zamanda bir konuşma eklemleme biçimidir. Genel olarak belirli bir şekli yoktur. Ritim ve ölçü bakımından oldukça esnek bir yapıya sahiptir. anlatı Secco iki türe ayrılır: Ezberleme ve Eşlik Eden Ezberleme.
İlk tip olan secco, kuru anlatı eşliği anlamına gelir. Adından da anlaşılacağı gibi, bu tür enstrüman perküsyon, yani parçanın kalan kısmını çalar. Uzatma bölümünde akorları çalan klavyeli enstrüman ve bas kısımlarını destekleyen çellolar, ezberi net bir şekilde duymanızı sağlar.
İkinci tür olan Accompagnato, okunan, eşlik edilen anlamına gelir. Bu yapıda orkestranın tamamı veya belirli bir saz grubu ezbere eşlik eder. Birinci türe göre ezgi ağırlıklı bir yapıya sahiptir.
İş güvenliğinin sağlanması açısından Secco okunuşu 19. yüzyıldan itibaren nadiren kullanılan bir yapı olmuştur. Eşlikli anlatım olan accompagnato, yeni bir forma dönüşmeye başlamış ve aralarında çalınmayan, hep eşlik edilen bir form almaya başlamıştır.
JS Bach’ın Mattheus Passion ve Debussy’nin Pelleas ve Melisande operalarında bu anlatım türlerinin güzel örnekleri vardır.
katip: Ömer Hanut
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]