Hikâyeler (hikâyeler) tıpkı romanlar gibi belli unsurlardan oluşur. Çünkü hikayeler genellikle olaylara dayalıdır. Olaylar ayrıca yer, zaman, kişi ve olay örgüsü gibi bazı unsurları da içerir. Bu unsurların sayısı romanlarda çok fazla iken hikâyelerde sınırlı ve azdır. Öyküde bulunan öğe(ler) beş tanedir:
1) Olay: Hikâyede bahsedilen tecrübe veya durum.
2) Kişiler: Olayın oluşmasında etkili olan veya olayı yaşayan kişilerdir.
3) Yer (boşluk): Olayın geçtiği ortam veya yerdir.
4) Zaman: Olayın meydana geldiği dönem, an, mevsim veya gün.
5) Dil ve Anlatım: Hikâyenin dili, günlük konuşmalardan farklı olarak kelime, deyim, atasözü ve etkili deyimlerle zengin, açık, akıcı ve güzel bir dil olmalıdır.
Hikâyelerde anlatmanın iki yolu vardır. Hikayenin kahramanlarından birinin anlatımı, “hikayenin birinci şahıs anlatımı” dır. Yazarın ağzından anlatılanlara “hikâyede olmayanın anlatımı” denir. Örneğin, “Oradan trene bindim ve Eskişehir’e gittim.” Cümlenin geçtiği hikâyede “öncelikli sözlü/kişisel anlatı” seçilmiştir. “Sevim bu olayın sonuçlarını tahmin etmeye çalışıyordu.” Cümlenin kullanıldığı hikâye “üçüncü şahıs” lehçesiyle oluşturulmuştur.
Hikâyede plan: Hikâyenin olay örgüsü diğer yazı türlerinde olduğu gibi üç bölümden oluşur; Ancak bu bölümlerin adları farklıdır. bunlar:
1) Açıklama: Hikayenin giriş kısmıdır. Bu bölümde olayın geçtiği ortam, kişiler ve ana olay tanıtılır.
2) Düğüm: Hikayenin tüm yönleriyle anlatıldığı en geniş kısımdır.
3) Çözüm: Hikâyenin sonuç kısmı olup, sonuca bağlanarak merakın giderildiği kısımdır.
Ancak bu plan tüm öykülerde uygulanmaz ve bazı öykülerin başı ve sonu yoktur ve bu bölümler okuyucu tarafından tamamlanır.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]