Ünlü Alman besteci Karl Orff ve dansçı Gunild Kettmann tarafından müzik eğitimi temel alınarak geliştirilen Orf Öğretim Tekniği; Müzik, dans, drama, konuşma ve harekete dayalı bir yöntemdir. Buradan hareketle Orf yönteminin sadece müzik eğitimi veren bir yapı olduğunu söylemek eksik olacaktır.
Daha çok 2-6 yaş arası çocuklara müzik öğretmek için kullanılan bu teknik aslında ders değil oyun şeklinde öğretmeye dayanmaktadır. orf yönteminde kullanılan ilk araçlar çocukların keşfettiği standart dışı araçlardır. İçi boş şişeler, tahta parçaları, kuru tomurcuklar vb. birçok alet buna örnektir.
Bu çalgıların ürettiği sesler, zamanla başı ve sonu olan küçük formlarda ezgilere dönüşür. Daha sonraki aşamalarda ise Orff’un enstrümanlarıyla bu ezgiler derleme yoluyla düzenli, uzun soluklu ezgilere dönüştürülür. Orf tekniğinde birincil konumda olan hareket, ses ve şeklin incelenmesi önemli bir süreçtir. Burada hareket ve ses, formun yorumlanması için esastır.
Genel olarak orf teknolojisi, çocuğun müzik okuyup yazabilen bireyler yetiştirmesini sağlar. Ayrıca çevre ile uyumu, birlikte çalışma duygusunu, doğaçlama yeteneğini ve en önemlisi yaratıcılığı geliştiren bir stildir.
Orf yönteminde; En sık kullanılan enstrümanlar arasında çelik üçgen, vurmalı çubuklar, ziller, timpani, gonglar, ksilofonlar, metalofonlar, banjolar, marakaslar, kastanyetler, tefler, glocken spielers ve çeşitli boyutlarda davullar bulunmaktadır.
katip:Ömer Hasnat
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]