Batı müziğinde Bach’ın gençliğinin ölümüyle 1750 yılında başlayan ve 19. yüzyılda sona eren müzik akımına Klasik dönem denir. Bazı müzikologlara göre dönemin sonu 1789 Fransız İhtilali, bazı müzikologlara göre ise Mozart’ın ölümü olan 1791 yılıdır. Ancak her dönem için geçerli olduğu için süreler belirli bir süre içinde sona ermektedir. Bu nedenle kesin bir tarih vermek yanlış olabilir. Diğer dönemler dikkate alındığında çok kısa bir zaman dilimini kapsayan klasik dönem, bestecileri ve müzik formlarıyla oldukça geniş bir dönemdir.
Klasik dönem, klasik dönem olarak adlandırılır çünkü günümüzde kullandığımız müzik formlarının ve bestelerin çoğu bu dönemde bugünkü halini almıştır. Aydınlanma felsefesi, müzik tarzının ayrılmaz bir parçasıdır. O dönemin müziği, kendisinden önceki Barok dönemin aksine, açık ve basitti. Barok dönemde kullanılan sürekli bas, yerini homofonik bir enstrümana, camballo ise piyanoya bıraktı. Benzer şekilde Barok dönemde ortaya çıkan süsleme kullanımı da bu dönemde farklılıklar göstermektedir. Rokoko hareketi ile müziğe yeni bir yön verilerek sadelik vurgulanmıştır.
Klasik dönemin oluşumu, on sekizinci yüzyılın ortalarında kurulan Mannheim Okulu’nun etkisiyle belirlendi. Kilise ve sarayların etkisinde kalan Barok müziğin aksine müzik yavaş yavaş halka ulaşmaya başlamış ve saraylardaki konser salonları yerini halkın müziğe ulaşmasını sağlayan büyük konser salonlarına bırakmıştır. Bu dönemde özellikle senfoni büyük bir gelişim göstermiş ve Haydn ile döneme damgasını vurmuştur. Aynı zamanda baleler, operalar, sonatlar ve konçertolar o dönemin müziğinde önemli bir yer tutmuştur.
Müzik tarihinde Viyana klasiği olarak bilinen; Haydn, Mozart ve Beethoven dönemin en önemli bestecilerindendir. Bu üç besteci piyano sonatları, konçertolar ve senfonik eserlerle sonraki dönemleri öne çıkarmışlardır. Klasik dönem müziğinde ezgi ve ahenk vurgulanarak sade bir şekilde uygulanmış ve müziğin sadece soylulara değil tüm halkın kültürel yapısına hitap etmesi gerektiği söylenmiştir.
Klasik dönemin ilk aşaması olarak, CP Emmanuel Bach ve Johann Stamitz önderliğinde kurulan Mannheim Okulu’nun önderliğinde Klasik dönemin erken dönemi olarak kabul edilir. Barok skolastik müziğin soğukluğunu ortadan kaldırmak için basit, minimalist müziğe öncülük etti. Mannheim Okulu’nun kurduğu orkestra, nüansları ve müzikalitesi ile diğer bestecilere ilham kaynağı oldu. Gluck’un opera sanatına yeni bir boyut kazandırdığı bu döneme denk geliyor.
Yüksek Klasikler olarak da bilinen ikinci aşama, Klasik dönemin doruğa ulaştığı dönemdir. Haydn ve Mozart bu anlamda bu evrenin en önemli bestecileridir.
Geç dönem klasikleri olarak bilinen son aşamada ise müzikte Beethoven ve Schubert ön plana çıktı. Her iki besteci için de romantik dönemin kapılarını araladılar diyebiliriz. Hem Beethoven hem de Schubert’in hem Klasik hem de Romantik dönemlerden eserleri var.
Fransız Devrimi’nde küçük burjuvazinin söz sahibi olması, müziğin romantik üsluba doğru ilerlemesini sağlamış ve Beethoven ile birlikte klasik dönemin kapıları kapanmış ve romantik dönem başlamıştır.
Haydn, Mozart, Beethoven, Schubert, Stamitz ve Gluck klasik dönemin önemli bestecilerindendir.
katip: Ömer Hanut
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]