Bilimsel bir makale hazırlarken makalenin biçimini belirleyen ve bilimsel olmasını sağlayan birden çok adım olduğunu unutmamalıyız. İyi bir konu seçimi ve faydalı bir kaynak arayışından sonra yazıya geçişte bu kaynaklardan elde edilen bilgilerin metne nasıl dahil edileceği sorusu da gündeme gelmektedir. Bilimsel çalışmalarda kullanılan kaynaklara başvurulması dikkat edilmesi gereken en önemli noktadır. Bilimsel etik ve çalışmanın doğruluğu ve güvenilirliği açısından, orijinal fikirlerin alındığı kaynak başkalarından gösterilmelidir. Bilimsel çalışmalarda bu konudaki diğer çalışmalara atıfta bulunmak, kendi konumumuzu vurgulamak, konuya katkımızın ne olduğunu ortaya koymak ve bu konuda araştırma yapanlar için çalışılan konu ile ilgili bir çerçeve sağlamak önemlidir.
Kaynakların metin içinde ve makale sonunda gösterilmesi konusunda Türkiye’de bir standart olduğunu söylemek güçtür. Bilimsel yazıyı standart hale getirmek için, uluslararası yayınlar ve akademik kuruluşlar genel kabul görmüş bazı yazı stillerini ana hatlarıyla belirtmişlerdir. Bu kurallar, bilimsel yazıların güvenilirliğini, imlanın tekdüzeliğini ve alıntıların düzenliliğini sağlayan özellikleri içerir. Türkiye’deki kamu veya özel kuruluşlar bu tabanlardan birini tercih etmekte veya kendi kullanımlarını açıklamaktadır.
APA: American Psychological Association, AMA: American Medical Association, CONSORT: (Consolidated Standards of Reporting Trials Group), ASA: American Statistical Association, APSA: American Political Science Association (American Political Science Association), MLA: Modern Language Association (Modern Dil) Association), Chicago, bilimsel alanların doğasına göre bilim, sosyal bilimler ve beşeri bilimler alanlarında genel kabul gören yazı stilleridir.
Metinde yazar ve tarih hakkında bilgi verilmesi APA (Amerikan Psikoloji Derneği) tarafından benimsenen bir yöntemdir. Bu yöntem daha çok ekonomi, işletme, eğitim, sosyoloji, psikoloji, antropoloji, siyaset bilimi ve biyoloji alanlarında tercih edilmektedir. Öte yandan, MLA metinde yazar ve sayfa numarası bilgilerini önerir. Bu üslup daha çok edebiyat, tarih, felsefe ve modern ve klasik diller gibi beşeri bilimlerin dallarında kullanılmaktadır. Metindeki üçüncü yöntem olan sayı sistemi daha çok kimya, bilgisayar, matematik, fizik ve tıp bilimleri gibi uygulamalı bilimlerde geçerlidir. Bu yöntemde metin içindeki kaynaklar sırayla parantez içinde belirtildikten sonra, sonundaki kaynaklar listesinde aynı sırayla sunulur.
APA stili, metinde yazar ve tarih bilgilerini içerir. Herhangi bir kaynağa atıfta bulunan araştırmacı, kaynağın yazarının soyadını ve kaynağın yayınlanma tarihini parantez içinde verir. MLA stilinde kaynak gösterildikten sonra parantez içinde yazar soyadı ve kullanılan bilgilerde sayfa numarası verilir. Her iki yaklaşımda da, yazıda atıfta bulunulan tüm referanslar, monografın sonundaki referanslar bölümünde tüm alıntı bilgileriyle birlikte alfabetik sırayla sunulmalıdır.
Farklı yöntemlere rağmen son yıllarda bu iki sistemi birleştiren sistem Türkiye’de basında veya çeşitli kurumlarda giderek daha fazla tercih edilir hale gelmiştir. Birçok editör yazar unvanını, eserin yayın tarihini ve alıntı yapılan sayfa numarasını belirtmeyi kabul etmekte ve bu sistem giderek yaygınlaşmaktadır.
Kaynaklar: Paragrafta verilen alıntı yöntemlerinin ve dipnotların her birinde, monografın sonunda, atıf yapılan kaynakların tam alıntılarını içeren bir kaynakça listesi verilmelidir. Metin içerisinde yer alan tüm bilgiler kısaltmalarıyla birlikte bu bölümde ayrıntılı olarak verilmiştir. Kaynaklar yazar soyadına göre ayrıntılı olarak listelenmiştir.
Kaynakçada yer verilecek eser tek yazarlı ise önce soyadıyla birlikte yazılır. Bir eser iki yazarlı ise kaynakçada her ikisinin de adı verilebilir ancak ikinci yazarın adı ve soyadı yerine birinci yazarın soyadı yazılır. Üçten fazla yazarla çalışır, First Name ve ark. Kısaltma kullanılır. Başka versiyonları da olabileceği akılda tutularak, alıntının güvenilirliği açısından eserin yayın yılı belirlenmelidir. Eserin adı, eser sahibinin adı ve soyadı ile eser tarihinden sonra gelmelidir. Eser kitap veya dergi ise italik yazılmalı ve makaleler tırnak içinde belirtilmelidir. Dergi makalelerine atıf yapılırken parantez içinde yazarın soyadı, adı ve tarihi, ardından tırnak içinde makalenin tam adı, makalenin bulunduğu derginin adı, derginin cilt numarası ve sayfa aralığı belirtilir. makale. Bir eseri yayınlanmak üzere hazırlayan, yazan, çeviren veya düzenleyen kişiler bibliyografyada vurgulanmalıdır.
Çeviri, özgün eserin yazar adı ve soyadında yer alırken, eser adından sonra eseri çeviren kişi belirtilir. Düzenleme veya derleme ed’ye dahil edilmelidir. ed. veya söyle. Kısaltmalar ile belirtilmelidirler. Kaynak gösterilirken bu konudaki çalışmaların kalitesinin vurgulanması önemlidir. Eserin kapağında geliştirilmiş veya düzenlenmiş yeni bir versiyon ifadesi varsa, kaynak gösterilirken mutlaka versiyon sayısına yer verilmesi gerekir. Bu ifadeler esere yeni katkılar olduğu anlamına geldiği için tam sayfa sayısı önceki baskılardan farklılık gösterebilir. Kullanılan kaynakta eserin yayın yeri belirtilmişse yazılmalı, yoksa SS yazılmalıdır. “Gönderilecek Yer Yok” un kısaltması olan ifade konabilir.
Aynı şekilde kullanılan kaynakta yayınevinin veya yayınevinin adı geçiyorsa bu mutlaka belirtilmelidir. Değilse, yy. (yayıncı/yayıncı yok) ibaresi konulabilir. Kaynakçada kitabın yayınına atıf yapılırken sayfa numarası belirtilmesine gerek yoktur, ancak makalenin yayınına atıf yapılırken makalenin sayfa aralığı belirtilmelidir. İnternet belgelerine ve elektronik kaynaklara başvuru yönteminde yazarın soyadı, belge tarihi, belge başlığı, protokol ve erişim adresi yazılmalıdır.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]