Kültürün bir milleti karakterize eden özellikler olduğundan ve her kültürün kendi özüne, kendi temel yapısına sahip olduğundan bahsetmiştik. Ancak milletlerin birbirlerinden habersiz, kendi kabuklarına çekilerek yaşamadıkları da bir gerçektir. toplumdaki farklı ihtiyaçlar ve küresel koşullardan kaynaklanan bazı zorunluluklar; Siyasi, diplomatik, ticari ve kültürel alanlarda karşılıklı ilişkilerin kurulmasına yol açmıştır. Hatta birbirleriyle yakın temas halinde olan milletler, kültürlerinin bazı değerlerini ortak katkılarla birleştirip geliştirerek ortak medeniyetler oluşturabilmişlerdir.
İslam medeniyeti. Batı medeniyeti gibi. Ancak bu medeniyetler ortaklığına ve bu ortak medeniyetin nimetlerinden istifade etmelerine rağmen, bu ülkeler kültürlerini korumaya çalışmak zorundadırlar. Aksi halde sağlam bir yapıya kavuşmadan ve yıkımla karşılaşmadan medeniyetin ortak unsurları içinde kaybolma tehlikesiyle karşı karşıya kalırlar.
Zorlayıcı tarihsel ve sosyal koşullar altında, milletler bir medeniyet alanından diğerine geçebilirler. Tarihte bunun örnekleri var. Tıpkı İslam öncesi medeniyetten İslam medeniyetine geçişimiz gibi, 1839’dan sonra Batı medeniyetine geçiş yaptık. Bu geçiş bazen Cumhuriyet döneminde olduğu gibi toplumsal yapının gerektirdiği yenilik ve inkılaplar nedeniyle zor olabiliyor. Ancak bir medeniyet sahasından başka bir medeniyet sahasına atlayan ülkelerin o medeniyetin imkan ve unsurlarından faydalanmaları doğal olduğu gibi, o medeniyette özlerini kaybetmeleri de tehlikelidir. Çünkü topluma kişilik kazandıran değer ölçülerinin başka değer ölçülerinden oluşan bir sistem içinde çözülmesi, kültürdeki dinamizmi kurutmak ve taklide yönelmek demektir.
Bu, toplumsal yapıda kişisel bir bunalıma düşmenin ve ulusal kültürden kopmanın ifadesidir. Bu tür kırılmalarla özelliklerini kaybetmeye başlayan milletler, yavaş yavaş yaşama, gelişme ve geleceğe ulaşma yeteneklerini kaybetmeye başlarlar. Çünkü yukarıda da açıklandığı gibi milli kültür dediğimiz ortak değerlerin temelinde topluma dinamizm ve gelişme yeteneği kazandıran ortak bir ruh vardır. Bu ortak ruh, kültürü oluşturan tüm değer ve davranışlarda kendini gösterir. Ülkeler bu ortak ruh sayesinde varlıklarını sürdürerek gelişmeye ve yaratıcılığa yönelebilirler.
Milli kültürde özün filizlenmesinde tecelli eden bu ortak ruh, tohumu ağaca çeviren öz gibidir. Dolayısıyla devletin ve milletin varlığının temelidir. Bu nedenlerle Batı medeniyeti çerçevesinde köklü bir toplumsal değişimi devrimlerle gerçekleştirirken, bunu milli kültür temeline oturtmayı da ilke edinmiştir. Çünkü bazı uluslararası ya da uluslarüstü değerlerin toplamı anlamına gelen medeniyet unsurları, ancak ulusal değerlerin sentezi anlamına gelen kültür içinde eritilip vatanseverliğe atfedilebilirse ulusal karakterin devamı haline gelebilir. ruh.
Bu konuda detaylı bilgi için Turhan’ın “İşte” adlı mükemmel yazısını okuyabilirsiniz.
İçindekiler
| Kültür nedir? | – | kültürün özellikleri | – | Kültür İşleri |
| Kültürün Unsurları | – | Ulusal Kültür | – | Kültür Kavramları |
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]