Canlı, fonem tabanlı bir varlık olarak dil, çok boyutlu kavram işaretleri aracılığıyla iletişim kurmak için kelime dağarcığı içeren karmaşık bir modeldir. Her dilin söz varlığı, söz dağarcığı ve iletişim kurma yeteneği olarak düşünülebilir. Tabii bu tek başına yeterli değil. Ancak dil gelişimi genel olarak kelime dağarcığının zenginliği, kavramsal gücünün yüksek olması, düzenli ve sistemli bir kavram öğretimi sistemi olmasıyla değerlendirilir.
Dil, ses yapısına uyarlayarak kendi söz varlığını geliştirir ve geliştirir. Bu nedenle zaman içinde belli bir ölçüde kendini gösteren yapı taşlarıyla temsil edilen kavramlar değişime uğramaktadır. Ayrıca kavramların bazı belirtileri yüzyıllar boyunca değişmeden korunmuş, miras olarak korunmuş ve günümüze kadar gelmiştir. Böylece dil sadece köklerine bağlı bir ağaç gibi dallanmakla kalmaz, aynı zamanda farklı çiçekler açmayı da öğrenir, gelişir ve güzelleşir.
Kelime dağarcığı değişiklikleri, eşzamansız olarak inceleyerek ve gelişim trendini takip ederek anlamlı bağlantılar kurma fırsatı sağlar. Böylece birer organizma olan dil ve lehçelerin yapısal özellikleri ve tanımlayıcı özellikleri tespit edilerek karanlık dönemleri hakkında bile çıkarımlar yapılır. Ayrıca Türk dil ailesinin kolları geniş bir perspektifte değerlendirilerek gelecek yüzyıllar için öngörülerde bulunulmaktadır.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]