Dünyanın manyetik akısı önemli bir konudur çünkü bizi kozmik radyasyondan korur. Bu akımlar, elektrik ve yüksek sıcaklık yüklü radyoaktif atomların radyasyonu ile Güney Kutbu’ndan çıkar; Dünyayı dolaştıktan sonra Kuzey Kutbu yakınlarındaki kalbe yolculuk eder. İlgili manyetik kutuplar statik değildir, ancak bir akış halindedir. Kararlı bir etki ve tepki halinde meydana gelen ve çekirdek kararlı bir yapıya ulaşan gözle görülmeyen farklılıklar; mevcut ısı ile salınan enerjilerin sağlıklı faaliyetlerini sürdürmek için sistematik olarak boşaltılması; taburcu edilmelidir.
Büyük Patlama sırasında, Dünya yoğun, sıcak, hareketli bir ısı kaynağıydı ve enerji kütlesi vardı. Zamanla soğuyan yapı trilyonlarca ton ağır metali merkezine yuttu ve yerçekimi kuvvetinin etkisiyle daha hafif metalleri yüzeye attı. Bu nedenle dış çekirdekte sıvı bir tabaka oluşurken iç çekirdek katıdır.
Bir demir parçası oldum. Bahsettiğimiz devasa metal levhalar sürekli olarak saatte binlerce mil hızla bir yandan diğer yana hareket ediyor. Dış çekirdekte hareket eden bu sıcak metal, Dünya’nın elektromanyetik alanını yaratır ve yönlendirir. Yani motor arızalanırsa Dünya’nın çekirdeği dönmez ve açıklanamayan yıkıcı doğa olayları meydana gelebilir. Örneğin, uçaklar ve uzay mekikleri irtifa kaybedip düşebilir, elektronik aksam bozulacağı için büyük bir kaos olabilir ve kuşlar, yeteneklerini ve uçuş yönlerini ayarlamakta zorlanacak kadar sert bir şekilde binalara çarparak ölebilirler.
Statik deşarj, atmosferde süper fırtınalara, kilometre kare başına onbinlerce yıldırım düşmesine neden olabilir. Güneş fırtınaları bile olur ve tüm dünyayı koruyan bir kalkan sağlayan bir manyetizma olmadığı için mikrodalga ısısı dünyayı kızartarak yakabilir ve bu dünya için bir felaket olur.
Dünya’nın jeomanyetizmasındaki gözlemlenebilir bilimsel bozulmalardan bahseden bilim adamlarının manuel senaryolarının yokluğunda, bizim için çok uzun olan bir süreçte başka bir otomatik sonun gerçekleşmesi bekleniyor:
Ayrıca milyarlarca yıl sonra radyoaktif kalkan soğudukça Dünya’daki yaşamın daha zor hale gelebileceğini belirtiyor.
Ama asıl merak edilecek olan şu ki; Sonunda, güneşin hidrojen kaynağı azalacak, nükleer fisyonunu kaybedecek ve dış katmanlarını içe doğru gömerek büyümeye başlayacak. Büyük bir basınç etkisi olan bir patlamaya dönüşecek. Bu nedenle, sürekli büyüyen Güneş, kırmızı bir deve dönüşecek ve kendi başına büyük bir nükleer oluşturacak ve tüm gezegenleri (maalesef dünyamızı da) yutacaktır.
İyi haber 1:
Bu son felaket milyarlarca yıl sonra olacak.
İyi haber 2:
Jeomanyetizma dinamik etkisini halen sürdürmektedir.
kaynak:
https://www.bilim.org/dunyanin-manyetik-alani/
http://www.bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/dunyanin-merkezi-nasil-sicak-kalıyor
yazar: Julesa Didoğlu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]