Üç fabrika yasası. Bunlar sırasıyla 1802, 1833 ve 1844 tarihli Fabrika Yasalarıdır. Bu kanunlarda, işçilerin çalışma sürelerinin 20 saatin üzerine çıkarılmasına yönelik maddeler bulunmakta olup, buna göre işçilerin yaşam kalitelerini kaybetmemeleri için günde en fazla 12 saat çalışmaları gerekmektedir. Ancak, bunun istisnaları vardır. Örneğin bu yasalara göre çocukların 12 yaşından önce çalışmasının da engellenmesi mümkündür. Yani 12 yaşından küçük çocukların kesinlikle çalıştırılmaması beklenmektedir. Ancak bunun bir istisnası olarak çocuk işçi çalıştırılması yasaklanmış ancak ipek ipliği üreten fabrikalarda çocuk işçi çalıştırılabileceği belirtilmiştir. O zamanlar ipek çok önemli bir hammadde ve çok değerli bir ihraç ürünü olduğu için çok önemli görülüyordu ve gerekirse çocuk işçi bile çalıştırılabileceği söyleniyordu. 1802 tarihli Fabrika Kanunu’nda fabrikalarda kanunların uygulanmasını denetlemekle görevli bir mekanizma öngörülmüştür.
1833 tarihli Fabrika Yasası, 1802 tarihli Fabrika Yasası’nın gözden geçirilmiş bir versiyonudur. Bu Yasa, çocuklar için asgari çalışma yaşını ve yetişkinler dahil olmak üzere günlük çalışma saatlerini düzenler. Çocuklar için çalışma yaşı başlangıçta 10 olarak belirlenirken, zamanla bu yaş sınırı önce 11’e, son olarak da 12’ye yükseltilmiştir. Bu durum, çalışma koşullarının çocuklar açısından önemli ölçüde iyileştiğinin bir göstergesi olarak kabul edilmektedir. Bu kanun, çalışma koşulları ve saatleri bakımından kız ve erkek çocuklar arasında ayrım yapmamaktadır. 1833 tarihli Fabrika Kanunu çok önemlidir.Aslında bu kanun sadece çalışma hakkını düzenlemekle kalmayıp aynı zamanda çocukların eğitim görme hakkına ilişkin düzenlemeleri de içermektedir. Bu kanunda çocukların okula gitmelerini zorunlu kılan bir hüküm vardır. Ancak uygulamada fabrikalarda çalıştıkları için o dönemde çocukların okula gitmesi mümkün değildi. 1833 tarihli Fabrika Yasası, çocukların oyun oynama hakkının olmadığını belirtti. Oyun oynamanın çocukların zihinsel gelişimine katkı sağlamadığını ve bu nedenle yasak olduğunu belirtti. 1844 tarihli Fabrika Kanunu’nda, 1802 Kanunu’ndaki gibi bir teftiş mekanizması kurulması hedeflenmiştir. Bu kanuna İş Müfettişliği adı verilir. Bu mekanizmada kız-erkek ayrımından söz edilmez.
Kaynak:
İngiliz İşçi Tarihi
katip:Emir Karasu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]