Rekombinant DNA teknolojisindeki en önemli gelişmelerden biri, bir gendeki birincil dizinin dizisinin kodunun çözülmesi anlamına gelen DNA dizilemesidir. Baz dizisinin çözülmesi gereken genin yeterli sayıda kopyalanabilmesi için söz konusu geni içeren kromozomun bir kısmı plazmide yerleştirilir ve böylece birkaç kez kopyalanır. En önemli sıralama yöntemi, bu kromozom segmentinin kopyalarını bir endonükleaz ekleyerek ölçülebilir segmentlere bölmekle başlar. Bu enzimin özgüllüğü nedeniyle, kromozom segmentinin her bir kopyası aynı segmentlere bölünür. Bu parçalar daha sonra özelliklerine (genellikle moleküler ağırlık) göre bölünür ve her bir özdeş parça, şeritleri ayırmak için denatüre edilir. Karmaşık bir moleküler hile gerçekleştirerek, her bir zincirin tüm kopyaları izole edilir ve bir ucunda radyoaktif bir işaretleyici ile etiketlenir. Bu parça daha sonra dört eşit parçaya bölünür ve DNA’yı belirli bir bazın yakınında kesen düşük konsantrasyonlu bir enzimle işlenir; Bu enzimlerin bazıları sitozine özgü kimyasallar iken diğerleri örneğin guanine özgü özelleşmiş kimyasallardır.
Sonuç olarak, her bir belirli bazın yanında kesik olan DNA, uzunluğu boyunca farklı bölgelerden ayrılır. Bazen tesadüfen iki veya üç kez kesilebilir, ancak her kırılma noktası, kesme enziminin spesifik olduğu baz tipine bitişiktir. Sonuç, değişen uzunluklarda farklı segmentlerden oluşan bir yığındır; Ve etiketlenen her bölüm, ağırlık (uzunluk) yerine yığına ayrılır. Bu fragmanların ağırlığı, bir jel üzerinde ışınlanmış bir bant oluşturur ve her bant, bazın bir transkriptinin konumunu (işaretli uçtan uzaklık) işaretler. Diğer üç kısımdaki kısımlar ise üç kaidenin yeri hakkında bilgi verecektir. Her numuneden bantlar oluşturulduğunda, bazların sırası kolayca okunabilir hale gelir.
Aynı prosedür, kromozom fragmanlarının tam baz dizisini okuyabilmek için her numune için tekrarlanmalıdır. Bu noktada, dizilerin birbirine uyacak şekilde uygun bir düzende düzenlenmesi için geçerli bir yöntemin henüz geliştirilmediğini söylemek gerekir. Bu, aynı kromozom parçalarının başka bir dizisini farklı bir endonükleaz ile işleyerek ve ardından bu parçaları yeniden düzenleyerek gerçekleştirilebilir. İkinci endonükleaz DNA’yı farklı bir noktadan keseceğinden, birinci analizde üretilen fragmanların kırılma noktası ikinci analizdeki ile çakışır. Böylece birinci ve ikinci analiz sonucunda üst üste binen dizilerin başına ve sonuna bakılarak parçaların tam dizisi ortaya çıkarılabilir.
kaynak:
Khan Akademisi
yazar: bronzlaştırıcı tonik
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]