Maraş’ın Pazarcık ilçesinde 6 Şubat günü saat 04.17 sıralarında meydana gelen 7.7 büyüklüğündeki deprem, geniş çapta yıkıma neden oldu. Yazarı uluslararası yazar Özkan Yaman’dan deprem bölgesindeki fotoğrafçılar için bir öneri geldi. Yeman, “Mahkeme işlemlerinde güvendiğiniz dava avukatlarına veya ilgili kurumlara delil teşkil edebilecek belge ve çerçeveleri vereceksiniz. Tanıklığınız gerçeklerin aydınlatılmasında önemlidir.
Özkan Yaman’ın yazısından öne çıkanlar
Fotoğrafın icadından sonra görsel iletişim hızla büyüdü, gelişti ve hızlandı. Bir anlamda dünya tarihi belgesini ortaya çıkaracak bir arşiv oluşturmak için yola çıktı.
Fotoğraf, icadından sonra toplumsal olayların (savaşlar, doğal veya doğal olmayan afetler, isyanlar, direnişler) odağını ve insanlığın bilgisini, öğrenimini ve algısını etkilemeye başlamıştır.
Sergi alanında yıkım durduruldu: 14 kedi kurtarıldı
Fotoğrafçılar bir fotoğraf turundaymış gibi bir olay mahalline gidebilir ve rastgele fotoğraflar çekerek kendilerini kanıtlamak zorunda kalabilirler. Geçmişte profesyonel fotoğrafçılar nadirdi. Bu nedenle tecrübe ve bilgi ile resim yaptılar. Şimdi bir tecrübe ve bilgi eksikliği ile makinenin teknik özelliklerini bilmenin yeterli olduğunu düşünen arkadaşlar kültür ve turizm gezisine çıkar gibi çekip görevi tamamlıyorlar. Bu konularda dikkatli ve duyarlı olmak gerekmektedir.
haber fotoğrafçısı adayları;
Haber fotoğrafçısı, en etkili, bağlamsal olmayan fotoğrafları en hızlı şekilde çekip gazeteye gönderebilen kişidir. Tecrübe ve bilgi gerektirir. Bir noktanın yönünü belirleme yeteneği gelişmiştir. Bu durumda karakteristik görüntüler yıllar sonra bile hatırlanabilir. Örnek: Nick Ut’un Vietnam Savaşı sırasında bombadan kaçan bir kız fotoğrafı veya Eddie Adams’ın bir Vietkong’un öldürüldüğü fotoğrafları veya birçok felaket ve savaşta (özellikle) adından söz ettiren James Nachtwey’in fotoğrafları. belgesel savaş filmi). Haber fotoğrafçılığı isteyenler için öneri olarak sunuyorum. Aynı şekilde Erdoğan Koçioğlu, Kadir Can ve dönemin fotoğrafçılarının portreleri de incelenebilir. Abdurrahman Gök Kemal Korkut fotoğrafları ve son olarak deprem fotoğrafları Adem Altan (baba-kız) ve bir çok arkadaşın güncel olarak var. araştırılabilir ve incelenebilir. Her şeye rağmen halen fotoğraf sorunu yaşayan AFP, Reuters, BBC gibi ajansların fotoğrafçılarının çalışmaları incelenebilir.
Belgesel Fotoğraf adayları;
Belgesel fotoğrafçılık, bir turist gezisinde olduğu gibi anında çekilen bir fotoğraf değildir. Zaman, çaba, sabır ve dikkat gerektirir. Toplumsal bilgi ve psikolojik duyarlılık gerektirir. O anda kullanılacak fotoğrafı çekmediğinize dikkat edin. Amaç fotoğrafla bir hikaye anlatmaktır. Tarihte kalıcı anları ve dönemleri anlatan/gösteren fotoğrafik öyküler bırakmaktır. Yine bunun birçok örneği var. Belgesel fotoğrafçısı bir alan seçer ve gerekirse günlerce o alanda çalışır. Yaşadığımız deprem sürecinden bir örnek vermek gerekirse, onlarla orada yaşamak ve en ince ayrıntısına kadar fotoğraflamak. Bunu yaparken amaç, insanlarla birebir ilişki kurmak, sorunları doğru tespit etmek, yaşadıkları çevrede yaşamak ve sürecin sonuna kadar çalışmaktır. Akşam otele veya başka bir yere gidip sabah işe gidip çadırların arasında hızla dolaşırken fotoğraf çekmek değil. Onlarla bir çadırda yaşamak ve aynı zorluklarla yüzleşmek. Aynı şekilde batık ve kurtarma çalışmalarında da yakınlarının kurtarılmasını bekleyen ailelerin tecrübeleri ile bu aşamalar geçilmelidir. Uygun olduğunda, makine bir kenara bırakılmalı ve birikintilerin giderilmesine yardımcı olunmalıdır. Böyle bir şey olursa kederin ve sevincin paylaşılmasıdır. Bu çabalar çekilen görüntülere de yansıyor. Belki de görüntülerle dolu bir sabit disk alınır. Hemen kullanılacak mı? Döndüğünüzde günlerce, haftalarca hatta aylarca bakamayabilirsiniz. Yaşadıklarımı soğuyana kadar. Sonra bunları sağlam bir değerlendirmeyle derleyeceksin, bazılarını kullanacaksın, bazılarını kullanmayacaksın. Vicdan, çocuk hakları veya kişilik hakları sömürüsüne uygun olanları seçecek ve amaca göre gruplandıracaktır. Mahkeme işlemleri için güvendiğiniz dava avukatlarına veya ilgili kurumlara delil teşkil edebilecek parçalanmış cesetler, ölüm fotoğrafları, belgeler ve çerçeveler sağlayacaksınız. Tanıklığınız gerçeklerin aydınlatılması açısından önemlidir.
Tüm bunları neden yazıyorum? Katliamlar yaşamış, toplumsal olaylarda çalışmış bir fotoğrafçı olarak tecrübe ve birikimlerimden ders çıkardım. Öyle ya da böyle her şey geçecek ve geriye sadece resimler kalacak.
Gazetecilik tecrübesinden yola çıkarak 2015 Ankara katliamına dair birçok fotoğraf çekti. Katliamın hararetiyle sesimizi duyurmak için de birçok fotoğraf paylaştı. Haber fotoğraflarını gazete, dergi, ajans ve sosyal medya ile paylaştı. Ve bu kadar çabuk belgesel/video çekmek ve yardımını almak için Ümit Kıvanç’ı aradığımı hatırlıyorum. İstanbul’a geldim ve Ümit ile tanıştım. Ümit’e yaşadıklarımı hızlıca anlatırken resim ve videoları göstermeye çalışırken bana; “Yaşadığın insanlık dışı olayı biliyorum ve görüyorum. Bunu bana asla gösterme. Şimdi sırası değil. Duyguların bir şeyi doğru yapmana engel oluyor. Olayın hararetiyle ne yaptığın yeter. gerekli kurumlara bildirip harddiski güvenli bir yerde saklayın.Zamanı gelince Adil o zaman belgesel video mu yoksa başka bir şey mi Kısa videolar ile paylaşın o kadar.” O olayın etkisiyle anlayamadım ama şimdi daha objektif değerlendirdiğimi görüyorum.
Evet, deneyimlerimi ve öğrendiğim dersleri paylaştım. Sen katılmıyorsun. “Fotoğraflar, yaşadığımız anları kaydederek geleceğe bıraktığımız mirastır. Neden? İnsanlık için. Bilinçli sorumluluklarıyla deklanşöre basarlar.”
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]