Özellikle yaz aylarında rahatlamak ve yüzmek için denize giden insanların korkulu rüyası haline gelen denizanaları, oldukça ilginç özelliklere sahip deniz canlılarıdır. Araştırmalar, denizanasının yaşının 650 milyon yıl olduğunu göstermiştir. Bu sayı aynı zamanda denizanasını dünyanın en eski yaşayan organizmaları arasına yerleştiriyor.
Denizde yaşayan bu canlılar şeffaftır. Canlı türleri arasında omurgasızlar arasında görülen denizanalarının kalpleri, beyinleri, gerçek gözleri, pulları ve kemikleri yoktur. Bu tür organların olmaması bu canlıları daha da ilginç kılmaktadır. Denizanalarının yapısı incelendiğinde bu organizmaların %95’i su, %4’ü tuz ve %1’i proteinden oluşur. Denizanalarının en yaygın özelliği deriye temas ettiklerinde yanmalarıdır. Aslında bu deniz canlıları bu özellikleri ile tanınırlar. Denizanalarının bu şekilde tanımlanmasına neden olan olay, organizmanın savunma mekanizması ile ilgili bir olaydır. Denizanası kendisine dokunduğunda bunu bir tehdit olarak algılar ve “nematosist” adı verilen hücreleri kullanır. Denizanası bu hücrelerin üzerine bir deri örter ve ardından bu hücreler patlamaya başlar. Bu yanan hücreler patlamaya başlayınca deriyi yakmaya başlarlar. Cilt yandıkça o bölgede kızarıklık oluşur. Bazı durumlarda yanma hissi ile birlikte kaşıntı da ortaya çıkabilir.
Çoğu denizanası zehirlidir. Bazı türler dünyanın en zehirli ve tehlikeli hayvanları arasında bile karşımıza çıkıyor. Denizanaları beslenirken ve kendilerini korurken Nematosist adı verilen yanan hücrelerini kullanırlar. Bu hücreler sayesinde yemek istedikleri canlıyı etkisiz hale getiren bu deniz canlıları, daha sonra etkisiz kalan canlıları yerler. Denizanaları etoburdur. Bu canlılar yön bulma yeteneklerini beslenmek için pek kullanmazlar. Denizde yüzerken yollarına çıkan canlıları yerler. Denizanası diyeti küçük deniz organizmalarını, larvaları ve yumurtaları içerir.
Oldukça farklı denizanası türleri vardır. Bu türlerin çoğu yanan hücrelerini savunma ve beslenme için kullanırken, bazı türler; Farklı rotalara tatil köyleri. Bazı denizanaları vücutlarından ışık yayarlar. Bu canlılar canlıları kendilerine düşman gördükleri takdirde vücuttan yayılan ışığı keserler ancak dokunaçlar vücuttan çıkar ve ışık vermeye devam ederler. Böylece denizanası, düşmanın dikkatini kendisinden kopan dokunaçlara yönlendirir ve fırsattan yararlanarak o bölgeden uzaklaşmaya başlar. Beyni olmayan bu canlıların bu tür hareketleri nasıl yaptıkları tartışma konusudur. Vücuttan ayrılan dokunaçların yenilenmesi denizanası için çok kolaydır. Çünkü bu canlıların yenilenme yetenekleri oldukça gelişmiştir.
Denizanaları kıyı kesimlerde yaşayan insanlar için ürkütücü bir rüya iken, Uzakdoğu ülkeleri için durum biraz farklı. Japonya, Kore ve Çin gibi ülkelerde yaşayan insanlar denizanasını yemek olarak tüketmektedir. Öyle ki bu ülkelerde bu deniz canlıları için hamur işleri ve salatalar yapılıyor. Aynı zamanda denizanası bu ülkelerin akvaryumlarında da tutulmaktadır.
katip:Erdoğan Gül
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]