Deniz topalak, ıspanak ailesinden bir sebzedir. Aynı isim altında, görünüş olarak o kadar benzer olan bitkiler vardır ki, alt türleri birbirinden güçlükle ayırt edilebilir. Tek yıllık, lezzetli ve sulu bir bitki olan deniz börülcesinin boyu 5 ile 45 cm arasında olabilir. Bitki alt türlerinin özelliklerine bağlı olarak gövdesi az ya da çok dallı olabilir. Deniz topalak yaprakları küçük ve pul şeklindedir. Bitkinin genel renk özelliği yeşil, kirli kırmızı veya yeşilimsi sarı olabilmesidir.
Deniz vebası, genellikle deniz kıyısına yakın bölgelerde yetişen bir bitkidir. En sık yetiştiği alanlar, kuzey yarım kürenin orta enlemlerindeki deniz kıyıları ve tuz göllerinin kenarlarıdır. Baltık Denizi kıyılarında, Atlantik Okyanusu çevresinde ve Avrupa’nın Akdeniz kıyılarında yaygın olarak yetişir. Ülkemizde en çok Gökova’da yetiştirilmektedir. Bu bitkinin Gökova dışında Tuz Gölü, Aksaray, Ereğli, Burdur ve Tarsus kıyıları ve çevresinde de yetiştiği bilinmektedir.
Yaşam alanı olarak deniz kıyılarında özellikle su çekildikten sonra suyun aktığı ve aktığı kısımlarda yetişen bu bitki türü tuzlu ve ekşidir ve doğal tadıyla lezzetlidir. Genellikle ilkbahar aylarında tüketilen deniz iğdesi sonbahar aylarında deniz suyunu emdiği için bu sezon pek rağbet görmemektedir.
Deniz topalak farklı şekillerde tüketilebilir. Örneğin bu bitki kaynatılır ve salataları yapılır. Meze olarak tüketimi oldukça popülerdir. Deniz mahsüllü salata, deniz ürünleri yerken en sevdiğim yemeklerden biridir.
Deniz iğdesi, özellikle iyot içeren topraklarda yetiştiği için iyot eksikliği olan guatra karşı etkili olabilir. Aynı zamanda idrar söktürücü ve kolinerjik özelliklere sahip olan bitkiyi çiğ olarak tüketmek mümkündür. Ancak bitkiyi ham haliyle yemeden önce sirke kullanımı sağlık açısından şarttır. Ayrıca bitkiyi tüketirken sarımsak, limon ve zeytinyağı karışımından yapılan sosu da oldukça lezzetli tüketilmektedir.
Börülce bitkisi, deniz suyunda bulunan çok sayıda minerali muhafaza eder. Bu nedenle sodyum, potasyum, magnezyum, iyot, kükürt, kalsiyum, fosfor, demir, çinko, manganez ve bakır içerir.
Deniz fasulyesi tohumlarının çimlenmesi için tatlı suya ihtiyacı vardır. Genellikle yağmur veya selden sonra çimlenirler. Çimlenmeden sonra, genç bitkinin sıradan deniz suyunun tuz seviyesine tamamen dayanıklı olduğu gösterilmiştir. Bitki öldükten sonra yaklaşık 10.000 tohum salınır. Bu tohumlar çimlenme dönemine kadar dayanıklı ve inatçı olabilir. Tatlı suyun yokluğunda, tohumlar çimlenme yeteneklerini koruyarak 50 yıla kadar yeraltında kalabilirler.
Kaynak:
http://tr.wikipedia.org/wiki/Deniz_b%C3%B6r%C3%BClcesi
katip:Baran Akkök
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]