Sözcükler, kendi başlarına sözlük öğeleridir. Türk dilinde sözcükler, ekleri yardımıyla cümle içinde kullanılır ve öge olarak farklı görevler üstlenir. Cümle içinde tek başına isim, fiil, sıfat, zarf, zamir ve edattan biri iken; Bir özne, yüklem, nesne, zarf tümleci veya yer tümleci olarak işlev görür.
Bir duyguyu, düşünceyi veya durumu anlatan kelime veya deyimlere cümle denir. Cümle oluşumu için en önemli koşul ruh halini ve kişiyi ifade eden bir unsurun varlığıdır. Yani cümledeki herhangi bir kelimeye dilek kipi veya dilek kipi eşlik ediyorsa, o cümleyi bildiriyor demektir. Hüküm cümle olmanın en önemli şartıdır. Bir bildirimde bulunan kişi her zaman bir cümle olmak zorunda değildir.
Bir cümlede iki ana öğe (özne ve fiil/fiil) ve üç yardımcı öğe (nesne-to, zarf tümleci, yer-tümleyici) vardır. Türkçedeki cümle yapısını unsurun sunumuna bağlı olarak şöyle özetleyebiliriz.
(Ayrıntılı bilgi için aşağıdaki başlıklardan birini seçiniz.)
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]