çocuk; İlk eğitimini ailesinden alır ve ailelerin çocukları ile kurdukları iletişim çocuğun ilerideki doğasını belirler.
Ülkemizde aileler çocukları söz konusu olduğunda aşırı korumacı bir tutum sergilemektedir. Bu koruyucu tutum çocukta bir güven duygusu oluştururken, aynı zamanda çocuğun dış dünyanın zorlu koşullarından bilinçsiz ve korumasız kalmasına da neden olur. Bu koruyucu tavırla büyüyen çocuklar, karşılaştıkları sorunları çözmekte genellikle zayıf kalırlar. O güne kadar karşılaştıkları sorunların çoğu ebeveynleri tarafından çözüldüğü için bu durumla nasıl baş edeceklerini bilemiyorlar.
Aşırı koruyucu ve sahiplenici ebeveynlerin çocukları, yaşıtlarına göre hayatı öğrenmede gecikmeler ve zorluklar yaşarlar. Aynı zamanda sorunlarının her zaman ebeveynleri tarafından çözülmesine alışkın olan bu çocuklar, sosyal yaşamlarında genellikle olumsuz ve güvensizdirler. Her aile çocuğuna değer verir. Ancak aşırıya kaçarlarsa sonuç hiç de iyi olmayacaktır. Çocukların hastalanmaması, tozlanmaması için çok titiz olmak. Çocuğu ondan uzak tutmak gibi aşırı tutumlar çocuğun bağışıklık kazanmasını engeller, çünkü çocuğun bağışıklık kazanması için bulaşması da gerekir ve kısacası bu aşırı korumacı tutumlar her zaman doğru değildir.
Koruyucu aile tutumunun aksine ebeveyn ilgisizliği ve reddi tutumu da yanlıştır. Bu şekilde yetiştirilen çocuklar tutarsız, güvensiz ve saldırgan bir karaktere sahiptir. İnsanlarla sağlıklı iletişim kurmakta zorlanırlar ve suç işleme olasılıkları artar. Otoriter tutumlara sahip ebeveynler aşırı disiplinli olma kavramına sahiptir. Katı kurallar koyarlar. Çocuklarının yaptığı hataları hoş görmezler. Çocuklarını kendi istek ve fikirleri doğrultusunda yetiştirmeyi amaçlarlar. Ancak böyle bir ortamda çocuklar normalden daha stresli ve kaygılı olurlar. Hataların her zaman görmezden gelinmediği ve eleştirilmediği bu ortamda çocuklarda güvensizliğe yol açabilecek bir aşağılık kompleksi gelişebilir. Daha içe dönük ve hassas hale gelirler.
Kısacası aileler çocuklarla iletişim kurarken çok dikkatli olmalı, tavırlarını abartmaktan kaçınmalı ve orta yolu bulmalıdır.
Zihinsel olarak sağlıklı, karakterli, hayatta dik durabilen çocuklar yetiştirmek için çocuğun eğitimine önem vermelidirler.
Çocuklara zaman ayırmalılar. Çocuklarıyla çok vakit geçirmek yerine eğlenmeye çalışmalılar.
—-Çocukları eleştirmek veya bu konuda kendi kararlarını vermek yerine, çocuklarını dinlemeli ve onların fikirlerine de değer vermelidir.
—- Ebeveynler, çocuklarını diğer çocuklarla karşılaştırmaktan kaçınmalıdır.
—- Çocuklarının olumlu yönlerini ön plana çıkarmalılar ama bunu yaparken aşırı ve yanlış bir övgü durumu yaratmamalılar.
—- Çocukların her isteği hemen gerçekleşmemeli.
Çocuklarına paylaşmayı öğretmeliler.
– Yapabilecekleri görevler vererek özgüvenlerini geliştirmelerine yardımcı olmalıdırlar.
katip:Cansu Öztürk
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]