Bonsai, kelimenin tam anlamıyla bir tabakta ağaç anlamına gelir. “Bon” tabak anlamına gelir ve “sai” ağaç veya bitki anlamına gelir. Bonsai küçük olmasına rağmen genetik olarak sıradan bir ağaçtan farklı değildir. Bonsai, sadece birkaç teknikle saksıda yaşamaya alışmış minyatür ağaçlardır. Herhangi bir ağaç veya çalı da birkaç teknik kullanılarak bir bonsaiye dönüşebilir.
Ormanlarda, parklarda etrafımızda gördüğümüz o heybetli ağaçları küçük bir saksıda görmek etkileyici. Bu yöntem ilk olarak Çin’de bir ağacı kendi habitatından alıp tıpkı evcil hayvanlar gibi insanların yaşadığı yerlere getirmek için uygulandı. Daha sonra Budist rahipler altıncı yüzyılda bu yöntemi dinleriyle birlikte Japonya’ya taşıdılar. Birçok kültürde kökleri olan bonsai, sanat formuna Japon bonsai sanatçıları sayesinde ulaşmıştır.
Doğu Asya kültüründe bonsai sanatının cennet ve yeryüzü, insan ve doğa arasındaki uyumun bir yansıması olduğuna inanılır. Bonsai meraklıları, ağaçlarına bakmak ve onları korumak için zaman ayırırlar. Bonsai sayesinde günlük koşuşturmacanın dışında gece ve gündüzün mevsimlerin ritmini yakalarlar ve ağaçlarını şekillendirip budadıklarında yaratıcılığın gücünden beslenirler. Bonsai yetiştirmek çok dikkat ve özen gerektiren bir uğraştır. Bu yoğun çalışmanın karşılığında zihin sakinleşir, iç huzuru sağlanır ve ruh tazelenir.
Bir fidanın yaşlı bir ağaca dönüşmesi için geçen süre, bonsaide bir takım teknikler kullanılarak hızlandırılır. Fidana olduğundan daha yaşlı görüntüsü verilir. Bu amaçla bazı budama ve dal oluşturma teknikleri kullanılmaktadır.
Biraz sabırla genç fide yaşlı bir ağaç şeklinde görünür. Budama ile uygun forma yaklaşılsa da daha estetik bir görünüm elde etmek için dalları belli yönlerde bükmek ve belli şekiller vermek gerekir.
katip: Betül Şahin
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]