İstenmeyen veya zararlı türler, yerel flora ve fauna üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilir. Pestisitler veya zehirler gibi kimyasallar bu türlerden kurtulmak için kullanılabilir, ancak genellikle çevreye zararlıdır veya diğer türleri etkiler. Avlama, temizleme veya yok etme gibi alternatifler zaman alıcıdır ve zararlı haşereler üzerinde yalnızca küçük bir etkiye sahip olabilir. Biyolojik kontrol veya biyolojik kontrol, zararlı veya istenmeyen bir organizmanın popülasyonlarının başka bir organizma veya doğal düşman kullanılarak kontrol edilmesidir. Zararlı organizmaların yanı sıra faydalı böcekleri de öldüren geniş spektrumlu pestisitlerin kullanılmasına bir alternatiftir. Başarılı bir biyolojik kontrol programı, diğer kontrollere olan ihtiyacı azaltır veya ortadan kaldırır. Başarılı bir biyolojik kontrol programı seçmek için haşere üreme seviyeleri ve istila koşulları belirlenmelidir. Yeni bir organizmanın çevreye girmesi, çevreye veya diğer türlere yönelik risklerin asgari düzeyde olmasını sağlamak için dikkatli bir değerlendirmeden sonra yapılmalıdır.
İçindekiler
Biyolojik mücadelede kullanılan organizmalar
Biyolojik kontrol, ekonomik ve çevresel uygulamalar üzerindeki etkilerini azaltmak için zararlı haşere popülasyonlarını kontrol etmek için doğal avcıların kullanılmasıdır. Doğal avcılar, parazitler ve patojenler gibi organizmalar, bahçecilik ürünlerine zarar veren zararlıları kontrol etmek için kullanılır. Bunlar, zararlı böceklerle beslenen ancak bitkilere zarar vermeyen böcekler ve eşekarısı gibi organizmaları içerir.
Opossumlar veya opossumlar, ormanları tüketmek, hastalıkları yaymak ve bazı kuşları avlamak gibi çevre üzerinde zararlı etkilere sahiptir. Bu farelerin popülasyonu, toksik ilaçlar ve avlanmanın bir kombinasyonu ile kontrol edilir. Bilim adamları şu anda opossum popülasyonunu kontrol etmek için etkili ve insancıl alternatifler arıyorlar. Araştırılan bir biyolojik kontrol stratejisi, yemler, bakteriler, virüsler veya helmintler kullanılarak immünojenik kontraseptiflerin geliştirilmesidir. Bu bağışıklık kontraseptifleri, keseli sıçanı sterilize ederek yavru üretmesini engeller.
Biyolojik kontrolün avantajları
Böcekler, yabani otlar veya diğer haşereler baş belası olabilir. Dahası, canlı organizmaların doğal çeşitliliği tarafından sağlanan hassas dengeyi bozarak Dünya’nın ekosistemini ve tarımını yok edebilirler. Bütün bu zararlılar biyolojik olarak kontrol edilebilir.
Biyolojik kontrol çok spesifik bir stratejidir: Zararlı haşereleri kontrol altına alacak kimyasal veya mekanik mücadele yöntemlerine çevre dostu bir alternatiftir. Örneğin, yabani otları öldüren kimyasallar meyve veren bitkileri de yok edebilirken, biyolojik mücadele yabani otları öldürür ama meyvelere zarar vermez. Çevreye salınan doğal düşmanlar, genellikle yönetmeleri gereken haşere sayısını azaltarak soylarını koruyabilirler. Bu, sistem ortama girdikten sonra sorunsuz çalışmasını sağlamak için çok az çabanın gerektiği anlamına gelir. Ayrıca biyolojik mücadelenin diğer haşere kontrol yöntemlerinden daha uzun süre dayanabileceği anlamına gelir.
Son derece etkili biyolojik kontrol: Kontrol edilecek haşere sayısı ne olursa olsun kontrol altına alınmaktadır. Tanıtılan avcı doğal olarak zararlıları hedef alma eğiliminde olduğundan, böcek popülasyonlarının azaldığı sıklıkla görülmektedir.
Güvenlik endişelerini azaltır: Biyolojik ajanlar olarak da adlandırılan biyolojik kontrol ajanları, kimyasal pestisitlerin aksine ortamda uzun süreli kalıntı bırakmaz, yeraltı sularına sızmaz veya böceklere dayanıklı türler oluşturmaz. Biyolojik kontrol çevresel, yasal ve kamu güvenliği endişelerini azaltır. Entegre haşere yönetimi, biyolojik önlemleri diğer önlemlerle birlikte kullanır
Biyolojik kontrolün dezavantajları
Bir haşerenin tamamen yok edilmesi gerekiyorsa, biyolojik mücadele doğru bir seçim değildir. Biyolojik haşere kontrolünün dezavantajlarından bazıları şunlardır:
Biyolojik kontrol kararsız olabilir: Kontrol edilemeyen bir ekosisteme salınan doğal düşman olabilir. Çevreye yeni türler getirmek, doğal besin zincirini bozmakla tehdit ediyor. Yırtıcı hayvanların (biyolojik mücadelede kullanılan doğal düşmanlar) bir haşereyle mücadele etmeleri gerektiğinde farklı bir hedefe geçme olasılığı her zaman vardır, yani tarlaları istila eden böcekler yerine ekinleri yiyebilirler.
Asya çok renkli böceği, yaprak bitlerini kontrol etmek için 30 ila 35 yıl önce Amerika Birleşik Devletleri’ne getirildi ve çevreye bırakıldı, ancak beklenmedik bir şekilde kışı geçirmek için evleri işgal eden bir haşere haline geldi. Başka bir örnek, şeker kamışı tarlalarındaki yılanları ve fareleri kontrol etmek için Hawaii’ye getirilen gri Kızılderili gelinciği veya yavrularıdır. Bu yaratıklar ayrıca yerli Hawaii kuşları, amfibiler, sürüngenler ve kümes hayvanları ile beslenir. Hawaii ve Porto Riko’daki yıllık yaklaşık 50 milyon dolarlık zarar, Hintli kemirgenlere verilen zarardan kaynaklanıyor. Modern yöntemler, zararlı türlerin ortaya çıkma olasılığını önemli ölçüde azaltır.
Bu yavaş bir süreç: Biyolojik ajanların haşere popülasyonları üzerinde etkili olması çok zaman ve sabır gerektirir. Pestisitler gibi diğer yöntemler anında sonuç verir, ancak biyolojik kontrolün etkisi uzun vadelidir.
Pahalı: Biyolojik mücadele sistemi kurma süreci uzun vadede ucuz olmakla birlikte maliyetlidir. Bir biyolojik ajanı incelemek, seçmek, test etmek ve büyütmek için önemli harcamalar yapılabilir. Bununla birlikte, hayati ajanlar düşük seviyeli haşere popülasyonlarına uygulandığında, haşere kontrolü uzun vadeli ve ucuz olabilir. Bazı mantarların sporları böceklere nüfuz eder, içlerinde büyür ve onları öldürür. Böceğin ölmesi yaklaşık bir hafta sürer. Şiddetli böcek istilası için yüksek bir uygulama oranı gerekmedikçe mantarlar uygun maliyetlidir. Yeni bir türün çevreye kazandırılması biraz maliyetli olsa da kendine özgü yapısı nedeniyle sadece bir kez kullanılması gereken bir taktiktir.
kaynak:
https://biocontrol.entomology.cornell.edu
http://www.agaclar.net
https://bilimler.com
yazar: Özdaş süpervizörü
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]