Yaygın adı “Beyaz Kuyruksallayan”, bilimsel adı ise “Motaciella alba”dır. Bu kuşun familyası Motacillindae, takımı ise Passeriformes’tir.
Boyutlar:
uzunluk: 18 cm;
Kanat açıklığı: 25-30 cm;
Ağırlık: 19-27 gram
fiziksel özelliklerYüz beyaz, taç siyah, boyun ve ön kanatlar siyah ama boğaz kısımları kışın beyaz olur. Dişinin kuyruksallayanı çoğunlukla gridir ve erkek kuşunkinden daha soluktur. Belirgin uzun kuyruk
alışkanlıklar: Tipik özelliği, kuyruğunun sürekli sallanmasıdır. Bu davranışı avının dikkatini dağıtmak, diğer kuşları korkutmak ve yırtıcıları kolluyormuş izlenimi yaratmak için kullandığı düşünülmektedir.
Can simidi: Çalı otu ve yapraklarını taş çatlaklarında veya binalardaki yarıklarda taşıyarak yuva yapar. 3 ila 8 beyaz yumurta, 20 x 15 mm, 2,3 gram ağırlığında. Her iki ebeveyn de kuluçkaya yatar ve yavrular yumurtlandıktan 12 gün sonra yumurtadan çıkar.
oturum: Sesi derin, “şişkin” ve nazik bir “shiüüv-iii”. Titreyen notalarla cıvıl cıvıl formlarda şarkı söylüyor.
Beslenme şekli: Yaşanılan bölgeye göre farklılık gösteren beslenme alışkanlıkları vardır. Su böcekleri, küçük omurgasızlar birincil besinleridir. Ayrıca örümcekler, güveler, solucanlar ve kurtlarla beslenir.
Doğal ortam: Wagtails en çok kentsel alanlarda bulunur, ancak kasaba ve şehirlerin dışındaki alanları, alçak rakımlı kayalık, kayalık alanları ve göller, kaynaklar veya otlaklar gibi nemli, kısa çimenli alanların uzantılarını tercih eder. Açık araziler ve küçük yerleşim yerlerinin çevresi ve rıhtımlar yerleşim alanlarıdır.
tür durumuYayılış alanında çok yaygın bir türdür. Nüfusu için kesin bir rakam yok ama nüfusunun sağlıklı olduğu tahmin ediliyor.
Beyaz kuyruksallayan düz zeminde yürürken başını düzenli olarak ileri geri hareket ettirir ve durduğunda kuyruğunu aşağı yukarı hızla sallaması ile kolayca tanınır.
Beyaz kuyruksallayan çoğu kişinin aşina olduğu bir kuş olsa da aynı zamanda değişken bir kuştur. Beyaz kuyruksallayan olarak bilinen yaygın alba türünün erkekleri, gümüşi gri sırtları, gri uylukları ve gri kuyrukları, beyaz kanat çizgili kahverengi kanatları ve soluk yanları vardır. Bununla birlikte, İngiliz ve İrlandalı beyaz kuyruksallayanların sırtı, arkası ve kuyruğunun üstü daha koyu, sessiz siyah yanları ve onlara daha siyah beyaz bir izlenim veren koyu yanları vardır. ikisi de beyaz yüzlü, kara taçlı, boyunlu; Ön ayakları da siyahtır ancak boğaz kısımları kışın beyazlaşır. Erkek kuşlarınkinden daha soluk renklidir, üst kısımları esas olarak gri, dışı beyaz kuyruksallayan, üst kısmı daha az koyu siyah ve düzenli beyaz benekli zorlamanın olmadığı benzer bir sağrıya sahiptir.
İçindekiler
Geniş yaşam alanı
Alaska’da küçük bir alanda kendilerine yer bulabilen küçük bir grup dışında, beyaz kuyruksallayanlar bir Eski Dünya türüdür. Akdeniz’in kurak üst kısımları ve bazı adaları dışında tüm Avrupa’da bulunur. Moğolistan’ın kurak bölgeleri, Himalayalar ve Hint Yarımadası. Güney Japonya ve Güneydoğu Asya’da ürer. Kuzey ve doğu Avrupa’da ve Asya’nın çoğunda yaz ziyaretçileri olup, güneyden kışın Batı Afrika, Kenya, Arabistan veya Hindistan ve Güneydoğu Asya’ya göç ederler. Kuyruksallayanlar çoğunlukla kentsel alanlarda bulunur, ancak kasaba ve şehirlerin dışında, kayalık, taşlık ve alçak alanlarda ve göller, kaynaklar veya meralar gibi ıslak, kısa çimenli alanlara uzanan alanlarda yaşar.
Madenler, yol yarmaları, kereste, demiryolları gibi kazılmış topraklarda ve hatta bu kuşlara beslenme ve potansiyel yuvalama alanları sağlayan endüstriyel alanlarda yaşarlar.
Birlikte yaşamayan canlılar
Beyaz kuyruksallayanlar yaz aylarında çiftler halinde çiftler halinde görülür. Kışın yalnız beslenirler, ancak geceyi gruplar halinde birlikte geçirirler. Ancak ilkbahar ve sonbaharda su kaynaklarının çamurlu kenarlarında veya bataklık, hava meydanı gibi çimenli yerlerde gruplar halinde ve beslenme, üreme veya göç için uygun yerlerde üçten on beşe kadar sayıları görülür.
Genellikle geceleri birlikte tünerler ve şehirlerdeki endüstriyel binaların ağaçları, seraları ve çatıları her gece binlerce kişiyi çeker.
Beyaz kuyruksallayanlar karada veya su kenarında omurgasızlarla beslenirler, aniden avlarını yüzeyde veya havada takip edip yakalarlar. 8. uçuşta bazı böcekleri yakalarlar ve bazen beyaz ayaklı kuyruksallayanları, işlenmiş topraktan çıkan solucanları, keneleri, sinekleri, sinekleri ve domuzların veya diğer hayvanların derisinde sürünen keneleri yerler.
Uyumlu yuva kuşları
Beyaz kuyruksallayan çiftleri bölgesel ve tek eşli kuşlardır. Erkek kuş, dere, ağaç, kütük yığını, inşaat atıkları veya küfler, ormanlık alan veya hatta başka bir türün terk edilmiş yuvası gibi uygun bir yuva yeri bulduğunda, erkek kuş dışarıdaki kuşu çekmek için şarkı söylemeye başlar.
Yuva, çanak şeklindeki ağaç dalları, kökleri, gövdeleri, kılları, yünleri ve kuş tüyleriyle kaplı bir yapıdır. İlk başta, dişi kuş bir yuva oluşturmaya yardımcı olabilir, ancak genellikle dış kuş, yumurtlamadan önce yuva yapısını oluşturur ve tamamlar. Dişi kuş, yavruların kuluçkalanması ve bakımının ilk beş gününde en büyük iş yükünü paylaşır. Yavrular anne ve baba tarafından birlikte büyütülür.
kaynak:
BBC Dünya
yazar: Tuncay Bayraktar
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]