16. yüzyılın başında dünyadaki keşiflerin çoğu Avrupalılar tarafından yapıldı. Bu seferler, genellikle denizci olan uluslar tarafından gerçekleştirildi. Bu ülkeler Portekiz, İspanya, İngiltere ve Fransa’dır.
Bu yıllarda Avrupalılar pusulayı ve barutu Çinlilerden öğrendiler. Öğrendikleri bu pusula ve barut, sefere çıkmalarında çok işe yaradı. Gemilerine yerleştirdikleri pusulalarla yılları bulmuşlar, inşa ettikleri topların içine barut koyarak yeni maceralara güvenle atılmalarını sağlamışlardır. Osmanlı İmparatorluğu’nun büyümesi ve İstanbul’un fethinin bir sonucu olarak Avrupa ülkeleri Çin ve Hindistan’a ulaşamadı. Bu yolların kapanması sonucunda Avrupa ülkeleri ticaret alanında büyük sıkıntılar yaşadı. Bu nedenle karadan ayrılıp gemilerle deniz yoluna ulaşmaya çalıştılar. Topraklarını geri almak için herhangi bir ulusla savaşmaktansa deniz yoluyla gelmeyi daha iyi buldular. Amaçları baharat ve altın getirmekti.
Portekizliler Kuzey Afrika’da Eylül ve Tanca’yı ilhak etmişti. İşgal ettikleri topraklar, Gine kıyılarına ulaşmalarını kolaylaştırdı. O yıllarda Portekiz Kralı’nın oğlu Prens Henry buluntularla çok ilgilenmişti. Keşiflere hiçbir zaman hevesli olmayan Henry, bu işlerle çok ilgilendi ve o yıllarda birkaç sefer düzenledi. Prensin endişe ve endişesine yanıt olarak, insanlar ona Gönderici Henry adını verdiler. Ancak Henry’nin en iyi çabalarına rağmen Portekizli geri adım atmak istemedi. Afrika’nın o zamanlar keşfedilmemiş güney kıyılarına, daha önce kimsenin görmediği yerlere gitmeye korkuyorlardı. Korkularının nedeni, aşağı indiklerinde çok şiddetli bir sıcaklıkla karşılaşacaklarını ve bu sıcaklığın gemilerini yakacağını düşünmeleriydi. Hayatta kalsalar bile fırtınaya ve kayalara çarpıp boğulacaklarını düşündüler. Bu yüzden Henry bu yolculuğa çıkmaya cesaret edecek bir denizci bulamadan öldü. Ancak Portekizliler seferlerine ve ticaret gezilerine devam ettiler.
Yıllar sonra Canggu kıyılarını keşfederler. Buraya yerleştiler. Henry’nin ölümünden yıllar sonra, aradığı türden bir denizci ortaya çıkar. Bu denizci cesur ve çevikti. Adı Bartolomeo Diaz’dı. 37 yaşındaydı. Yıllar önce Henry’nin istediği yolculukta denizde yelken açmaya başladı. Amacı, Afrika’nın en güney noktalarına ulaşmak, Hindistan’a deniz yoluyla ulaşmanın mümkün olup olmadığını görmekti. Diaz ekvatora yaklaştıkça sıcaklıklar inanılmaz bir şekilde yükselmeye başlar. Bu yüksek sıcaklık, ekip için yıllardır akla gelen aksilikleri geri getiriyor. Eski denizcilerin anlattığı hikayelerin doğru olup olmadığını merak etmeye başlıyorlar.
Bu düşüncelerle yollarına devam ederler. Onlara çok şey oldu. Sıcaktan bunaldılar, gemileri fırtınadan paramparça oldu ama hiç durmadan yollarına devam ettiler. Güneye gittim. Nihayet Afrika kıtası Ümit Burnu denen bir noktada sona erdi. Bu burnu görünce sola doğru ilerlediler. Artık Avrupa’dan Hindistan’a deniz yoluyla bir geçit bulunduğuna dair hiçbir şüphe yok.
Cesaret ve büyük cesaret, Diaz eve döndüğünde Lizbon, Portekiz’de büyük bir kutlama ile karşılandı. Dönüşünü görenler arasında Kristof Kolomb da vardı. Diaz, bu büyük keşfin ardından daha da büyük keşiflere hazırdı ama bunlardan hangisinin elli yaşında, 1500 yılında öldüğünün farkına varmadan öldü.
katip:Kaplan zaferi
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]