Bilim adamları, dünyamızda olduğu gibi ayda da deprem olup olmadığını araştırdılar. Ve araştırmalar sonucunda deprem olduğunu bilimsel olarak açıkladılar. Bu arama sırasında Apollo projesi ile kanıt sağladılar. Aya giden astronotlar, ay yüzeylerine sismometre adı verilen sarsıntıları kaydeden aletler yerleştirdiler. Aydaki sarsıntıları kaydetmek ve anında dünyaya bildirmek için tasarladılar. Bunlardan dördü 1977 sonunda bilgilerini dünyaya aktarmaya devam etti. Sırasıyla Apollo 12.14.16 astronotları bu sismografları yerleştirdiler.
Bu aletle dünyaya gönderilen bilgiler sayesinde ayda üç tür sarsıntı olduğu ortaya çıktı. Birinci titreşim, jeolojik bir deprem, yani bildiğimiz şekliyle dünyada meydana gelen bir depremdir ve ikincisi, dünyanın yerçekimi kuvveti nedeniyle, yani Dünya’nın yerçekimi nedeniyle meydana gelen bir deprem türüdür. . Ay ve dünyadaki gelgitler. Dünya sularında gelgitlere tanık oluyoruz, bilindiği üzere bu gelgitler sadece suda değil, Dünya’nın katı yapısında da meydana gelerek Ay’da depremlerin oluşmasına neden oluyor. Üçüncüsü ve en önemlisi, meteorların Ay yüzeyine çarpmasının neden olduğu titreşimdir. Ay’ın etrafında atmosfer olmadığı için uzaydan gelen göktaşları herhangi bir engele sahip olmadığı için Ay’ın yüzeyine hızla çarparlar. Bu titreşime neden olur.
1977 Temmuzunun sonuna kadar 8 yıl boyunca, sismograflar 12.032 sarsıntı kaydetti. Ayda meydana gelen 12032 sarsıntının 32’si jeolojik nedenlerle oluşan birinci tür sarsıntı, 2800’ü ikinci tür depremler yani gelgit olayları ve 1700’ü üçüncü tür titreme yani göktaşlarının neden olduğu sarsıntılardır. 7500’de onları henüz belirli bir kategoriye koymadı. Aydaki dört sismograf, 13 Mayıs 1972’deki sarsıntıyı kaydetti ve dünyaya bildirdi. Elde edilen bilgiler incelendiğinde, bu sarsıntının nedeninin ayın yüzüne düşen birkaç ton ağırlığındaki bir göktaşı olduğu ortaya çıktı. Çarpışma o kadar şiddetliydi ki, bilim adamları böyle bir olayın ancak 200 tonluk dinamit patlamasıyla gerçekleşebileceğini tahmin ediyorlardı. Titreşimin şiddetiyle uzaya fırlatılan meteorlar, yarıçapı 140 km olan bir alana dağıldı.
Ay’daki deprem her yıl kendini tekrarlıyor. Titremeler en sık Nisan ve Haziran aylarında görülür. Her üç günde bir ayın yüzeyine 100 kilometre kadar bir göktaşı düşer. Ancak bunun sebebi yapılan aramalar sonucunda bulunamadı. Bu araştırmalar bir gerçeği daha ortaya koyuyor. Dünyamızın etrafındaki atmosfer, bizi meteorlardan nasıl koruduğunu ortaya koyuyor. Her gün gökten düşen bir meteor ihtimalinin insanlığı nasıl korkutacağını tahmin etmek zor olmayacaktır. Ve deprem yoğunluğuna nasıl dayanılacağı bir muammadır.
katip: Elif Açıkgöz
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]