Asfalt, petrol rafinerilerindeki ayırma işleminin bir yan ürünüydü. Atık sayılmayan ve dünyanın her yerinde bulunan bu malzemeye bir kullanım alanı bulmak gerekiyordu.
Asfalt, su yalıtımı, yalıtım ve çatı kalafatlamada önemli bir bileşendir. Ama en bilinen kullanım alanı yol kaplamasıdır çünkü yapıştırıcı asfalt yapı olarak ham petrolün yan ürünüdür. Çakıl yani çakıl ve diğer minerallerin karıştırılmasıyla asfalt kaplama adı altında hazırlanır. Yerin 15 metre derinliğindeki taş ocağında üretimine başlanır ve ağır makine ve patlayıcılar yardımıyla granit parçaları çıkarılarak toplanır. Asfalt şantiye sahası da ocağın hemen yanına yapılmalıdır. Çelik taş kırma makinaları 20 cm boyuta kadar olan dev granit taşları çeneleri yardımıyla kırmaktadır.
Taş kırma makineleri 3 tiptir. Boyları 20 cm, 15 cm ve 10 cm ve altı olmak üzere 3 çeşittir. Herhangi bir yüzeye ne tür asfalt serilecek, bu tür taş petrol ürünü ile karıştırılır. Karışım genellikle kum, kaya tozu (kayaların makinelerde kırılması sonucu oluşan), 5-10 cm’lik mıcır ve 15-20 cm’lik taş parçaları içerir. Bu malzemeler yolun nereye yerleştirileceğine bağlı olarak karışım oranlarına sahiptir. Karışımın %95’ini taşlar ve kaya tozu oluşturur. Taşlar, kaya tozu ve kum, bir dakikalık kuruma sürecinden geçirilir ve nem, asfalt yapıştırıcısındaki yapışmayı azalttığı için nemi alınır. Yapıştırıcı yağ ile iyice karışan asfalt, bekletilmeden nakliye kamyonlarına yüklenir.
Asfalt hafif pres makinesi yardımıyla yola istenilen oran ve şekilde dökülür, ardından ağır pres makineleri ile düzleştirilir ve zemine sabitlenir. Hava durumuna bağlı olarak asfalt maksimum bir saatte kurur.
Yola düşen taş parçaları, buzlanma, kar ve aşırı yağış gibi birçok nedenden dolayı asfalt kısa sürede bozulabilir. Ayrıca yola dökülen benzin asfaltı eritebilir ve asfaltı tekrar eski haline dönme isteği uyandırarak kullanılmaz hale getirebilir.
katip: Sinan Uza
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]