Alexandre Gustave Eiffel, “Metal Büyücüsü” olarak bilinen bir Fransız mimar ve mühendis. 15 Aralık 1832’de Fransa’nın Djeon kentinde François-Alexander Bonnichausen ve Catherine Melanie Moinius’un en büyük oğlu olarak dünyaya geldi. Ailesi Eifel Dağları yakınlarındaki bir bölgeden geliyordu ve oraya “Eifel” (Eifel) adını verdi. Babası Fransız ordusunda askerlik görevindeydi ve annesi, ailesinden miras kalan kömür işini sürdürdü. Gustav, çocukluğunun çoğunu büyükannesinin yanında geçirdi. Lise eğitimini Dijon’daki Lycée Royal’de tamamladı. amcası Jean-Baptiste Molierat ve arkadaşı kimyager Michel Perret; Gustav’ın felsefe, teoloji, kimya ve metalurji gibi çok çeşitli konulardaki eğitiminde önemli bir rol oynadı.
Kimya eğitimi aldığı Paris’teki Merkez Sanat ve Endüstri Okulu’ndan mezun olduktan sonra, 1855’te Eiffel, demiryolu köprülerinin yapımında uzmanlaşmış bir şirkete girdi. Bu işi gerçekleştirmesi sadece birkaç yılını aldı ve kısa süre sonra köprü inşaatları ve daha sonra kendi şirketi ‘Eiffel & Cie’ işletmeye başladı. Ünlü Garabit Köprüsü de dahil olmak üzere Fransız demiryolu ağı için birçok köprünün yapımını üstlendi. Bu köprü o yıllarda dünyanın en yüksek köprüsü olarak kabul ediliyordu. Ustalığı sadece Fransa’da gösterildi. Amerika Birleşik Devletleri, İspanya, Brezilya, Uruguay, Peru, Meksika, Şili ve Türkiye gibi diğer ülkelerde de dünyaca ünlü mükemmel yapılar üretti. Peru’daki “San Pedro de Tacna Katedrali”, Romanya’daki “Grand Hotel Traian”, İzmir’deki Konak İskelesi ve Peru’daki “Santa Maria Katedrali” gibi birçok ünlü bina tasarladı ve inşa etti. Adını tarihe yazdıran en önemli eserlerinden biri Amerika’da heykeltıraş Frederick Auguste Bartholdi tarafından tasarlanan “Özgürlük Heykeli”nin metal yapısı olurken, uluslararası üne kavuşan diğer ünlü eseri “Eyfel Kulesi” oldu. “Paris’te. Emekli olduktan sonra hayatının geri kalanını meteoroloji ve aerodinamiğe adadı.
İçindekiler
Alexandre Gustave Eiffel’in Yükselişi
Başarılı üniversite yıllarının ardından bir dökümhanede kayınbiraderi ile birkaç ay ücretsiz çalıştı. İlk ücretli işi, demiryolu mühendisi Charles Knepview’in sekreteriydi. Nepevue, “Saint-Germain” demiryolu üzerine inşa edilecek bir köprünün tasarım işini Eiffel’e verdi. Nepeview’in çalışmalarının bir kısmını devralan “Compagnie Belge de Matériels de Chemin de Fer” (Belçika Demiryolu Malzemeleri), Eiffel’e iki fabrikasının yönetimini verdi.
1857’de Nepvieu, Eifel’e Garonne Nehri üzerine inşa edilecek bir demiryolu köprüsü için metal işleri verdi. Mart 1860’tan sonra Nepvu’nun istifasının ardından tüm projeyi denetleyen Gustave Eiffel şirketin baş mühendisi oldu. 1865’te istifa etti ve Toulouse ve Agen’de tren istasyonları inşa ederek bağımsız çalışmaya başladı. 1866’da Mısır’a gitti ve burada Mısır hükümeti tarafından lokomotiflerin inşasını denetleme görevi verildi. Mimar ve inşaat mühendisi olarak ünü ona daha fazla proje kazandırdı ve 1866’da kendi atölyesini kurarak çeşitli ülkelerde projeler gerçekleştirdi. Projelerin çeşitli parçaları Fransa’da üretilmiş ve sevk edilmiştir. Konsol kirişli köprülerin prefabrikasyonu gibi bu dönemin teknik buluşları öncüydü.
6 Ekim 1868’de Théophile Seyrig ile birlikte “Eiffel et Cie” şirketini kurdu. 1878 Exposition Universelle için binaların çoğunu inşa etti ve zamanının önde gelen mimarlarından biri olarak yerini sağlamlaştırdı. Théophile Seyrig ile ortaklığı 1879’da sona erdi ve şirket “Compagnie des Établissements Eiffel” oldu. Şirket, o yıl Fransa’daki ünlü “Garabit Viyadüğü” demiryolu köprüsü projesini devraldı. 1884 yılında tamamlanan köprü, dünyanın en uzun köprüsü olarak kabul ediliyor. 1881’de mühendisin ani ölümü üzerine, daha önce heykeltıraş Auguste Bartholdi tarafından tasarlanan ve 1879’da mühendis Eugène Violet- le-Duc. . Dev heykel Paris’teki atölyede montajı yapılıp incelendikten sonra tekrar demonte edilerek Amerika Birleşik Devletleri’ne gönderildi.Montajı yapıldıktan sonra 1886 yılında ziyarete açıldı.
Eyfel Kulesi’ni inşa etmek
Eiffel, 1886 yılında Fransa’nın Nice kentindeki rasathanesi için bir kubbe tasarladı. Hareketlilik özelliği ile dikkat çeken kubbe, o zamanlar dünyanın en büyük rasathane kubbesiydi. Kendi adını taşıyan ünlü şaheser “Eyfel Kulesi” idi. Emile Nogier ve Maurice Koechlin tarafından tasarlanan ve 1889 Uluslararası Sergisi’nin ortasında yer alan kulenin inşasına 1887 yılında başlandı. Kule 2.500.000 perçin ve 12.000 parçadan oluşuyor. Kombine olarak, rüzgar basıncını kaldıracak şekilde tasarlanmıştır. Yüksekliği 299 metre 92 santimetre olan Eyfel Kulesi iki yılda tamamlandı. Sadece Fransa’da bir turistik cazibe merkezi değil, aynı zamanda hem Parisliler hem de eleştirmenler tarafından bir sanat eseri olarak kabul edildi. Eyfel Kulesi’nin inşası, ona aerodinamiğe ilgi duymasını sağladı. 1905’te kulenin altına aerodinamik laboratuvarı kurdu ve 1909’da ilk rüzgar tünelini inşa etti. Emekli olduktan sonra ömrünün geri kalanını meteoroloji ve aerodinamiğe adadı. 1912’de Auteuil’de daha büyük bir araştırma laboratuvarı kurdu.
Son birkaç yıl
Tarihe geçen bir dizi devasa yapı tasarlayıp inşa etmesine rağmen en meşhur ve ünlü yapısı dünyaca ünlü “Benden ünlü olduğu için onu kıskanıyorum!” Eyfel Kulesi idi. 1913’te Smithsonian Enstitüsü’nden Samuel P. Langley Madalyası ile onurlandırıldı. Mimari başarılarındaki sihirli formülün, tasarımdaki temel çizgilerin o binanın işlevine tam olarak uyması olduğunu açıkladı. 8 Temmuz 1862’de evlendiği Marguerite Godelet ile on beş yıllık evliliklerinden beş çocukları oldu (Albert, Claire, Édouard, Laure ve Valentin). Marguerite Godelet 1887’de zatürreden öldükten sonra, Gustave Eiffel bir daha asla evlenmedi. 27 Aralık 1923’te Paris’te rue Rabelais’deki evinde öldü ve Levallois-Perret Mezarlığı’na gömüldü.
kaynak:
— Sharon Katz Cooper, Jana Bock, “Gustave Eiffel’in Parlak Fikri: Eyfel Kulesi (İsmin Arkasındaki Hikaye),” Resimli Windows Kitapları.
– Daniel Bermond, “Gustave Eiffel”, Perrin.
yazar: Juni Saraoğlu’nu aç
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]