Küçüklüğümden beri ne zaman bir albino görsem kendimi tuhaf hissederim. Bu anomali üzücü değil, bundan eminim. Sanki “çocuk ışık topu gibidir” sözü albinizm için söylenmiştir. Saçları, kaşları, kirpikleri, teni… bembeyaz. Ve gözlerinin uçuk mavi olduğunu düşünürsek; Zaten mükemmel olan görünümleri daha da mükemmel bir görünüme dönüşecektir. Elleri… Elleri sabundan oyulmuş gibi. Sanki gece gökyüzünü seyredercesine, saçlarında ve tenlerinde ay ışığının izleri kaldı… Derileri, sanki bir mucizeye tanık olmuşçasına, saflığı ve seçkinliği simgeliyordu. Bence albinizm bir hastalık değil, onlara Evrenin ve insanların Yaratıcısı tarafından verilmiş bir nimettir.
Albinizm genetik bir hastalık olarak bilinir. [Bilindiği gibi herşey sebepler üzerinedir.. Yukarıda bahsettiğim torpilinde gerçekleşmesi için bir sebebi olmalıdır. Ve bu da genetik bozukluk diye adlandırılır.] Albinizm sadece insanlarda değil hayvanlarda da görülür. Gözbebekleri genellikle pembedir ve retinadan yansıyan ışık kırmızıdır. Bu nedenle bazı albinoların kırmızı gözleri vardır. Fakat bazı tedavi yöntemleri ile bu kızarıklık normale dönebilmektedir. Gözleri genellikle astigmattır.
Ciltte renkli pigmentlerin bulunmaması veya bulunmaması nedeniyle zararlı güneş ışınları doğrudan vücuda iletilir. Bu yüzden güneşte olmaları gerekiyor.
Albino kelimesi Akşınlık ile eş anlamlıdır. Peki ya hemen hemen herkesin bildiği Akşınlık?
albinizm; Deri altı deriye rengini veren melanin pigmentinin yokluğundan ve bazen azlığından kaynaklanır. Vücutları neredeyse tamamen beyazdır. Bu durum insanlarda olduğu gibi hayvanlarda da görülür.
İki tür Ahınlık vardır. Kısmi temizlik, tam temizlik.
Melanin pigmenti eksikliğinden kaynaklanan akşınlığa Kısmi Akşınlık denir ve ciltte beyaz leke ve/veya bölgesel leke gibi beyaz lekelerin oluşmasıdır. Vücudun her yerine vücudun bazı bölgelerinde cilt altında melanin lekelerinin bulunması vitiligo olarak bilinir.
Tam renk değişikliği tahmin edebileceğiniz gibi tüm vücutta cilt altında melanin pigmentinin olmamasıdır. Bu durum hayvanlarda daha üzücü ama doğanın kanunu olan gerçeklerle bizleri rahatsız edebiliyor.
Çok az beyaz hayvan avlanma yaşına kadar hayatta kalır. Çünkü avcılar tarafından uzaktan kolayca fark edilebilir. Tenleri normal olmadığı için kendilerini kamufle edemezler ve bir güneş damlası gibi parıldayan tenlerinin bıraktığı kusursuzluğun etkisi yırtıcı hayvanların gözlerinden kalplerine akar. Sonra iştahları kabarır ve zaten bir bebek olan hayvanın kaçacak yeri kalmaz. Bu belgeselleri izlemek çoğu zaman anneleri, kız kardeşleri ve teyzeleri ağlatır. Ama gerçekten çok tatlılar ve bazen bu belgeselleri izlerken bile ağlamadan edemiyorum çünkü bu tatlı hayvanlar daha bebekken başkalarına yem oldular.
katip: Bırak dağınık kalsın
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]