31 Ocak 2000’de Alaska Airlines Flight 261 aniden sallanmaya başladı. Uçak dalmıştı. Uçakta hasar gören pilot, Los Angeles Havalimanı’na yetişmek için mücadele ediyordu. Ancak uçak herhangi bir kontrole yanıt vermiyordu. MD83 hızla Pasifik Okyanusu’na doğru alçalıyordu. Yakınlarda uçan diğer pilotlar Los Angeles Kulesi’ndeki kazanın ciddiyetini anlatırken, uçak kısa süre sonra Kaliforniya kıyılarından 400 km / s hızla Pasifik Okyanusu’na düştü ve uçaktaki 88 yolcu ve mürettebatın tamamını öldürdü.
Ulusal Ulaşım Güvenliği Kurulu’ndaki dedektifler hemen bir soruşturma başlattı. Kokpit ses kayıtları sayesinde ihtiyaç duydukları ilk ipucunu alıyorlar. Yetkililer önce kontrollerin bulunduğu kuyrukta bir sorun olabileceğini düşündüler ve o bölgede bir sorun olduğu doğruydu. Araştırmacılar, MD83’ün yatay dengeleyicisini incelediler. Dengeleyici, uçağın yukarı ve aşağı hareketini kontrol eden önemli bir parçadır. Dengeleyici yukarı kalktığında uçağın burnu aşağı iner ve dengeleyici alçaldığında uçak yukarı kalkar. MD83’ler, dengeleyiciyi hareket ettirmek için motorlu bir kol kullanır. Dedektifler kaza mahallinin arkasına vardıklarında çok önemli bir sonuçla karşı karşıya kalırlar. Kol, bağlı olduğu somuna tam olarak bağlı değildi, bunun yerine kendi başına duruyordu, somun ise birkaç metre ötedeki başka bir parçaya bağlı bulundu. Uzmanlar, kolun çok sıkı bir şekilde bağlı olduğu somundan ayrıldığını görünce gerçekten şaşırdılar. Vinç olmadığı için pilotların dengeleyici üzerinde kontrolü yoktu. Kaldıraç olmadan uçağın hiç şansı yoktu. Bu nedenle müfettişler kazanın nasıl meydana geldiğini hemen anladılar. Şimdi tek bilmek istedikleri kazaya neyin sebep olduğuydu ve cevap trajik bir şekilde basitti.
Kol mekanizmasında yağlama veya yağ kalıntısı yoktu. Bu şaşırtıcı ve tuhaftı. FAA, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki tüm MD83 uçaklarının derhal denetlenmesini emretti. Alaska Lines içindeki 43 MD83’ten altısı, kaldıraç mekanizması kullanılarak yapılan testlerde başarısız oldu. Müfettişler uçağın bakım ve onarım kayıtlarını kontrol ettiğinde daha da vahim bir senaryo ile karşı karşıya kaldılar. Alaska Havayolları teknisyenleri, uçakları mevcut uçuşlara hazırlamak için sıkı bir program ve yoğun baskı altında olduklarını bildirdi. Yetkililer bu uçaklardaki tüm personeli sorguladı. Kayıtlarda hile yaptıklarını ve söz verdikleri işi yapmadıklarını anlarlar. 1990’ların durgunluğunu atlatmak isteyen Alaska Havayolları, bakım ve onarım masraflarını kıstı. Ekonomik sıkıntı içindeki firmalara ait uçakların denetimi azami seviyeye çıkarılmıştır. Federal Havacılık Yönetmelikleri bu konuda standart bir güvenlik düzeyi sağlar, bu nedenle durumunuz ne kadar kötü olursa olsun uymanız gereken minimum bir güvenlik düzeyi vardır. Başarılı ve iyi bir firma olmak istiyorsanız bu seviyenin üzerine çıkın ve maksimum önlem alın, bu size daha pahalıya mal olur ama yolculuklar tamamen güvenli olacaktır. Ancak birçok şirket bir şekilde düzenlemelerin tam olarak bunu yapmamı istediğini düşünüyor, bu yüzden öylece yapıyorum ve her şey bitiyor.
Firmaların aktif filolarında bulunan uçaklar 500 ile 700 saat arasında kaldıraç kontrolüne tabi tutulmaktadır. Ancak masrafları kısmak isteyen Alaska Havayolları, 1996 yılında her 2.500 saatte bir bu kontrolleri uygulayarak günlük uçuşlarını ikiye katladı. Her 600 saatte bir muayeneden geçip yağı kontrol ederseniz metal parçalar arasında sürtünme olmaz. Ancak bu süreyi 2.000 hatta 2.500 saate çıkarırsanız koruyucu tabakaları aşındırır ve güvenlik bariyerinde zayıf bir nokta oluşturursunuz. Parçanın yedeği yoksa bu kontroller daha da önem kazanır. MD83’te, bir vinç arızası durumunda etkinleştirilebilecek bir yedekleme sistemi yoktu. Bu nedenle kontroller, yaşam ve ölüm arasında belirleyici bir faktördü. Ancak havacılık sektöründe bu aynı zamanda finansal bir faktördü, mal veya yolcu taşımacılığında havacılık sektörü üzerinde çok fazla baskı var ve işin gerçeği rekabet çok büyük. Böyle bir ortamda rakiplerinize karşı nasıl avantaj elde edebilirsiniz, nasıl daha az çalışarak daha çok kazanabilirsiniz?
Çoğu zaman işten, bazen de bakım ve onarımlardan ayırdığınız zamanı, 4.000 saat yerine 5.000 saatte bir kontrol etmeniz size çok para kazandırabilir.
katip:Rahman Karasu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]