Yaklaşık bir yıldır vatanın ücra bir köşesini düşmana karşı kahramanca koruyan Mustafa Kemal, Balkan ülkelerinin saldırıları ve felaket haberleriyle savaşın başlamasının hemen ardından muharebe alanına girmek istedi. Ochi Antlaşması’na (24 Ekim 1912) tepkisini bile gösteremeden. Olay yerine yola çıkan Mustafa Kemal, Mısır’a geldiğinde Kumanova’nın yenilgisini, Selanik’in düşüşünü ve Bulgarların Çatalga cephesine ilerlediğini duyunca çok üzüldü. Türk ordularının bu kadar çabuk ve kolay bir şekilde yenilebileceğine inanmak istemiyordu.
Bir an önce savaşa katılmak istese de yollar kapalı olduğu için Romanya üzerinden İstanbul’a ulaşmayı başardı. Oraya vardığında savaşın gidişatını inceledi ve durumun beklediğinden daha kötü olduğunu gördü. Başkomutan, Gelibolu yarımadasının kuzeyindeki kıstağın İstanbul’un savunması için önemi konusunda uyarılarda bulundu. Akabinde Bharsiv Boğazı Alay Kurmay Başkanlığı Harekat Şube Müdürlüğüne tayin ettiler (25 Kasım 1912). Bu kolordu daha sonra Bolayar Kolordusu olarak yeniden adlandırıldı ve Mustafa Kemal Kurmay Başkanlığına atandı.
Bu görevi sırasında Bolayır ve Gelibolu’da bulunan Mustafa Kemal, olası bir düşman saldırısına karşı Çanakkale Boğazı’nın nasıl savunulacağını inceleme fırsatı buldu. Bolayır’dayken 1 Mart 1913’te albaylığa terfi etti. Edirne’nin kurtuluşu için bazı akılcı önerilerde bulunulsa da dikkate alınmadı.
Aylardır kuşatma altında olan Edirne, 26 Mart 1913’teki Bulgar saldırısı sonucu düştü ve Londra’da imzalanan anlaşma ile Osmanlı Devleti, Anis-Midi hattının ötesindeki tüm Romanya topraklarını terk etmek zorunda kaldı. Ancak Balkan devletleri kazandıkları toprakları paylaşamayınca 5 Temmuz 1913’te aralarında savaş çıktı. Sırp, Yunan ve Romanya ordularından oluşan İtilaf kuvvetleri Bulgar ordusunu bozguna uğrattı. Bu fırsatı değerlendirmek isteyen Osmanlı orduları Trakya’da taarruza geçti. Lejyon, Mustafa Kemal’in kurmay başkanı olduğu Bolayır, Dimituka ve Edirne’de de yürüdü. Edirne’ye giren ilk birlik Mustafa Kemal komutasındaki Bulair Kolordu Tugayı’na aitti (22 Temmuz 1913).
Ancak bu olay nedeniyle Enver’in adı yeniden anılır ve Adirne’yi kurtardığı söylenir. Hatta Edirne’ye ilk girenlerden biri olan Mustafa Kemal’in adı bile geçmiyor. Balkan Savaşları, Mustafa Kemal’i sarsan acı olaylar arasında yer aldı. Devletin başına gelebileceklerin önüne geçmek için ordunun siyaseti bırakması gerektiğini daha önce defalarca anlatmaya çalışmış, hatta bu nedenle sendikacılardan kopmuş, orduyu modernize etmek ve iyi eğitmek için çaba sarf ettiğini yazıyordu. asker yetiştirme üzerine kitaplar yazmış, çeviriler yapmış, bilgili liderleri yönetme ve yönetmede büyük katkılarda bulunmuştur. Bir şeylerin yapılabileceğini göstermiştir.
Selanik’te bulunduğu yıllarda Balkan devletleriyle olası bir savaş durumunda Batı Trakya’dan kolordu nakletmeyi, Doğu Trakya’da Ergene Nehri çevresinde toplanacak bir orduyla Bulgarlara saldırmayı ve kesin muharebelere girmemeyi planlıyordu. diğer bölgelerde. Savaş sırasında düşünülenlerin hiçbiri yapılmadı. Balkan yenilgisi, Mustafa Kemal’in yüreğinde derin bir acı bıraktı. Her tarafı Türk kanıyla sulanarak vatan kılınan Rumeli’nin kaybına üzüldüğü gibi, yıllarca doğup büyüdüğü, hava soluduğu Selanik’in bu topraklara verilmesinin de acısını yaşadı. ateş etmeden düşmana.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]