İki tür anne yoksunluğu vardır. Birincisi uzun süreli anne yoksunluğu, ikincisi ise kısa süreli anne yoksunluğudur.
Kısa süreli anne yoksunluğu, doğumdan sonra 6 ila 8 ay arasında ve 18 yaşına kadar annesinden veya ailesinden en az bir ay ayrı kalan çocuk ve ergenlerde görülür. Bu çocuklar tepkilerini uzamış ağlama nöbetleri, yemek yemeyi reddetme şeklinde gösterirler. ve konuşma isteksizliği. 2-3 hafta sonra ayrılık devam ederse bu reaksiyonlar yerini depresyon, halsizlik, ishal ve kilo kaybına bırakır. 2-3 ay içinde bebeğin duygusal hayatı çöker. Çocuk tüm canlılarla iletişimi keser ve kendi içine kapanır. Çocuk anneden veya onun yerine geçen kişiden ilgi ve sevgi görürse hastalıktan kurtulması hızlanır.
Uzun süreli anne yoksunluğu, annelerinden veya ailelerinden ayrı kalan ve başkalarıyla birlikte yetimhanelerde uzun süre kalan çocuklarda görülür. Bir çocukta bu hastalığın varlığını belirleyen faktör, yalancı zeka geriliğidir. Bu çocuklar 4-5 yaşına kadar anneleriyle ya da anne olarak onun yerine geçen kişiyle tanıştıklarında zeka gelişimleri normale döner. Geç kalırsa bu zeka geriliği kalıcı hale gelir. Bu çocukların fiziksel gelişimi yaşıtlarına göre daha düşüktür. Olaylara tepkileri yavaş ve zordur. Canlı ve cansız varlıklarla çok az temasları vardır.
Bazı çocuklar dış dünyadan tamamen kopmuştur. Bu çocuklar parmak emme, baş sallama, aynı hareketleri tekrarlama gibi davranışları fark ederler.
katip:Betül Şahin
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]