Ondokuzuncu yüzyılın başından bu yana, ekonomik ve politik nedenlerle yeni madenlerin keşfedilmesi sonucunda küresel altın üretimi büyük değişikliklere uğradı. 1800’de 20 ton civarında olan altın üretimi, 19. yüzyılın ortalarında 200 tona ulaştı.
1890’da 490-500 tona ulaştı, I. Dünya Savaşı’ndan önce 700 tona yaklaştı ve II. Dünya Savaşı’na kadar 1000 tonu aştı. Ancak altın üretimi, bir kez 1929’daki Büyük Ekonomik Buhran’da ve ikinci kez, 2. Dünya Savaşı’nın hemen ardından 1945’te dramatik bir şekilde durma noktasına geldi. Şu anda dünya altın üretimi yeniden yaklaşık 2.500 tona ulaştı. Üretimin dağılımına bakıldığında, yüz yılda büyük bir değişim geçirmiştir. Avrupalıların rolü burada çok önemli değil.
Örneğin, Fransa yılda sadece 1,4 ton altın çıkarıyor. Buna karşılık, Güney Afrika Cumhuriyeti. Witwatersrand madenleri sayesinde dünya üretiminin yarısından fazlasını sağlayan önemli bir rol oynamaktadır. Ancak 1930 yılından itibaren önemli bir üretici konumuna gelen Rusya bu konuda en önemli yeri tutmaktadır. Amerika her zaman önemli bir üretici olmuştur.
Dünya altın üretiminde yüzde 4’ü geçmeyen Güney Amerika’nın payı, 18. yüzyıldan itibaren üçüncü ve dördüncü üreticiler olan Kanada ve ABD lehine gerilemiştir. 1850 ve 1886’daki keşiflerden sonra Avustralya, ana üretici ülkeler arasında yer aldı. Bugün 60 ton altınla ancak beşinci sırada yer alabiliyor.
Bir süredir güney Rodezya ve Gana’da altın madenciliği yapılıyor. 1903 yılında altın madenlerinin keşfedildiği Kongo ile birlikte bu üreticiler yaklaşık 60 ton altın sağlıyor. Japonya ve Filipinler de 50 ton altın çıkarıyor. 1996 yılında dünya altın üretimi 1800 tona ulaştı. Rusya’nın tahmini üretimi yaklaşık 400 tondur. Güney Afrika bu toplamın yüzde 70’inden fazlasını oluşturuyor.
katip:R. karasu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]