Baykuş, strigiformes takımında genellikle geceleri ortaya çıkan yırtıcı bir kuştur. Baykuşların başları tüylü ve büyüktür.
Kulakları başlarına göre büyüktür. Bu kuşların kısa kuyrukları ve oldukça büyük kanatları vardır. Bazı baykuşların kanatları insan boyutuna ulaşır, diğerleri ise serçelerden daha küçüktür. Güçlü çeneleri vardır, pençeleri yırtıcıdır ve gagaları zariftir. Baykuşlar boyunlarını 300 derece döndürerek çevrelerini kontrol ederler. Erkek baykuşlar dişilerden daha küçüktür. Anne baykuş 2 ila 10 yumurta bırakır. Yavru baykuşlar yumurtadan çıktıklarında kulakları ve gözleri kapalıdır. Kuluçka süresi 30-40 gündür ve yuvada kalma süresi değişkenlik gösterir.
Toplamda 123 baykuş türü vardır. O yaklaşık 60-70 yaşında. Dünya sadece Antarktika’da değil. En ünlü türleri; cüce baykuş, beyaz baykuş, küçük baykuş, alaca baykuş. Baykuşlar sessizliği severler ve genellikle geceleri avlanırlar. Baykuşların en büyük düşmanları gündüzleri yırtıcı kuşlardır (şahin, şahin, kartal). Terk edilmiş kuş yuvalarında, ağaç tepelerinde, taşlık arazilerde, şehirlerde ve kayalıklarda yaşarlar. Gündüz saldırıya uğrarlarsa, gece misilleme yaparlar. Genellikle bir kirpi, fare, tavşan vb. Hayvanlarla beslenirler. İki yılda 2 kilometrelik arazide 24.000 kemirgen yakalarlar. Bu nedenle çiftçiler için önemlidir. Baykuşlar inatçılıkları ile tanınırlar. Bazen bir insan ayak bileğine yapışırlarsa, koruma yöntemi ayağın tendonlarını kesmektir.
Tüm vücudu yumuşak ve kabarık tüylerle kaplı olduğundan uçuş sırasında (dönme) sesi çıkarmaz. Bu, avına kolayca yaklaşmasını sağlar. Gözleri vücudundan daha büyük tasarlanmıştır, bu nedenle göz yuvasında hareket etmezler. Çok keskin olmalarına rağmen zifiri karanlıkta göremezler, görmeleri için çok az bir ışık yeterlidir. Gözlerinin duyusal çubuklar veya çubuk hücreler içermesi, en ufak bir ışığı bir sinyale dönüştürerek, nesneyi en ayrıntılı haliyle görmelerine yardımcı olur.
Çubuk, kimyasal anlamda, optik macentadır (mor ışık görüntüsü). Baykuşlar, mükemmel tasarlanmış kulakları ile görme yetisinin yetmediği yerlerde en küçük sesleri bile duyabilirler. O kadar hassastırlar ki, tam bir sessizlik içinde düşen bir iğnenin sesini bile algılayabilirler ve tüyleri sayesinde toplanan sesleri kulağa iletirler. Kulaklarındaki perde sayesinde her an perdeleri indirebilirler.
katip:İsmet Göksel Kuaför
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]