İşte Japon samuraylarının kısa bir tarihi!
Samuray, Japon askeri sınıfının üyeleriydi. Japonya’nın “daimyo” olarak bilinen feodal beylerine sadık savaşçılardı. Bu savaşçılar, “Bushido” adı verilen benzersiz bir ahlaki kurala veya bir savaşçının yoluna göre yaşadılar. Bu felsefelere göre efendilerine sadık olmak, sıkı bir öz disiplini sürdürmek ve etik davranmak bu felsefenin en önemli noktalarıdır. Samuray, savaşmak için yay, ok ve mızrak gibi çeşitli silahlar kullandı. Samurayın geçmişi, özel kılıçları ve dövüş becerileri ile ünlüdür.
Japonların iyi bilinen bir ahlaki uygulaması, yenilgiden sonra karınlarını veya karınlarını kılıçlarla keserek intihar etmektir. Samuray, ölüm korkusunu Bushido felsefesiyle yendi. Buna “seppuku” denir. Ancak bildiğimiz şekliyle “Hara-Kiri” terimi aslında çok kaba bir terimdir. Japon tarihinde “Heian dönemi” olarak bilinen samurayların yükselişi 794’ten 1185’e kadar uzanıyor. Güçlü feodal beyler, mallarını korumak için samuray savaşçıları toplamaya başladı. Japon feodal beylerin gücü arttıkça, daha fazla toprak ve daha fazla güç için kendi aralarında savaşmaya devam ettiler. Bu konum samuray savaşçılarının önemini daha da artırdı. 1192’de Minamoto Yoritomo yeni bir askeri hükümet kurdu. Minamoto Yoritomo, en zengin ve en güçlü daimyō ve yüce subay, büyük “shogun” idi. Şogunluk dönemini başlatarak Japonya’nın hükümdarı oldu ve bu savaşlar arasındaki dönemde samuraylar çiftliklerde çalışarak vakit geçirdiler. Samurayın felsefesi oldukça gelişmiştir ve öğretilerine herkes tarafından saygı duyulur. Samuray, strateji, planlama, savaş sanatları ve sanat dahil olmak üzere çok çeşitli konularda eğitildi. Birçok samuray savaşçısı aynı zamanda kaligrafi ve şiir ustasıydı.
1573 ile 1603 yılları arasında Toyotomi Hideyoshi, tüm Japonları tek bir bayrak altında birleştirdi ve kast sistemini tanıttı. Bu kast sisteminde samuraylar en tepedeydi ve onları çiftçiler, zanaatkârlar ve tüccarlar izliyordu. Her kastın ayrıca bir iç hiyerarşisi vardı. Samuray, bir çiftçinin hayatını veya bir savaşçının hayatını seçmek zorunda kaldı. Ayrıca bir samuray dışında herkesin silah taşımasını yasakladı. 1603 ile 1868 arasında, tüm bu değişiklikler tamamlandı ve Japon kültürüne derinden yerleşti. Bu süre zarfında samuraylar kale kasabalarında yaşamak zorunda kaldılar ve gelirleri daimyō’ler tarafından pirinç şeklinde sağlandı.
1615’ten itibaren yaklaşık 250 yıl boyunca Japonya’da görece bir barış dönemi yaşandı. Dövüş becerilerinin öneminin azaldığı bu zamanlarda birçok samuray savaşçısı bürokrat, sanatçı veya öğretmen oldu. 1868’de Japonya’da feodal dönemin sona ermesiyle samuray sınıfı da kaldırıldı.
katip:Tülay Ersoy
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]