Rakun orta büyüklükte ayı benzeri bir memelidir. Kürkü gri ve kahverengidir, gözlerini çevreleyen siyah bir maske ve dışta beyaz kürk, burnunun çevresinde bir şerit ve burnundan alnına kadar uzanır. Siyah pençelerinin her birinin bir halkası, gür bir kuyruğu ve beş parmağı vardır. Dokunaçları bir şekilde insan eline benzer. Ayak parmakları esnektir. Birbirlerini tutmasına ve onları yukarı çekmesine yardım ediyor. Rakunlar mükemmel tırmanıcılardır ve ağaçlara hem baş aşağı hem de dik olarak tırmanabilirler.
Rakun, Kuzey Amerika’ya özgü bir hayvandır. Amerika Birleşik Devletleri’nin yanı sıra Meksika, Kanada ve kuzey Güney Amerika’da yaşıyor. 20. yüzyılda dünyanın başka yerlerinde tanıtıldı ve şu anda Rusya, Almanya ve Japonya’da yaygın olarak bulunuyor. Rakunlar, serin otlaklardan sıcak tropik bölgelere kadar çok çeşitli habitatlarda yaşayabilir. Suya yakınlıklarına ve ıslak ormanlık alanlarda yaşamayı tercih etmelerine ek olarak, tarım arazilerinde, banliyölerde ve kentsel alanlarda da yaşamak zorunda kaldılar.
Rakunlar çoğunlukla yalnız yaşarlar. Kış aylarında rakunlar dişinin ıssız yuvasında birkaç hafta kalır. Yuvalarını dut ağaçlarına yapmayı tercih ederler, ancak ağaç kovuklarına, mağaralara, boş binalara, garajlara, ahırlara, yağmur oluklarına veya evlerin kullanılmayan bölümlerine de yuva yapabilirler. Rakunlar tıslama, çığlık, ıslık, hırıltı ve ötme gibi çeşitli sesler çıkarır. Güçlü yüzücülerdir. Ama tereddütlüler. Kürkleri su geçirmez olmadığı için su onları ağırlaştırır. Rakunlar yiyecek bulmak için ihtiyaç duydukları sıklıkta seyahat etmezler.
Bir rakunun diyeti, çevrelerine bağlıdır. Genellikle meyveler, bitkiler, yemişler, yemişler, kemirgenler, kurbağalar, yumurtalar, böcekler ve kereviz yerler. Kentsel ortamda beslenmeleri çöp atıkları. Bitkiler diyetlerinin çoğunu oluşturur. Çiftleşme mevsimi boyunca erkekler, dişilerin yuvalarını kapatmak için genellikle bölgelerini kapatır. Rakunlar çokgendir ve çiftleşmeden sonra erkekler ve dişiler tekrar ayrılır. Üreme mevsimi Şubat’tan Haziran’a kadar sürer. Kuzey popülasyonları genellikle güneyden daha erken doğum yapar. Yaklaşık iki aylık hamilelikten sonra dişi 4-5 yavru doğurur. Yaklaşık 20 haftalıkken yavrular beslenir ve gece boyunca anneleriyle birlikte yaşarlar. Sütten kesme yaklaşık 70 gündür.
Rakunlar çok az avcıdır, ancak pumalar çakallar tarafından saldırıya uğrayabilir. Hastalık, enfeksiyon ve araba kazaları ana tehditlerdir. Rakunlar için genel bir nüfus tahmini yoktur. Bu tür genellikle Kuzey ve Orta Amerika’da artan nüfus artışı ile yaygındır. Kafkasya’daki nüfusunun yaklaşık 20.000 olduğu tahmin edilmektedir. Almanya’da 2017’de tahmin edilen sayı bir milyonun üzerindedir.
Rakunlar, birincil avlarından popülasyonlara hükmeder. Örneğin; Böcek veya kabuklu deniz ürünleri yediklerinde, popülasyonu büyük ölçüde etkileyebilir.
Rakunun bilimsel adı Procyon lotor olsa da ayı ailesinin bir akrabasıdır. Rakunlar kedilerden daha akıllıdır.
Christopher Columbus, rakunlar hakkında araştırma yapan ve yazan ilk kişiydi.
Rakunlar, ağaçlara tırmanmak için arka ayaklarını 180 derece döndürebilirler. Bir rakun yemeğini yemeden önce ellerini yıkar. Su yoksa artığı diliyle temizler. Rakunlar, yüksek asit içeriği nedeniyle domates yemezler.
yazar: Osman Okkar
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]