Üretim sistemlerini tasarlama ve gerçekleştirme süreçlerinin tümüne üretim yönetimi denir. Üretim yöneticileri üretim sistemlerini tasarlar ve kalite ile çıktıyı belirler. Küresel şirketler, girdi sağlayıcıları, tüketiciler ve teknoloji sağlayıcıları ile sürekli ilişkiler kurar. Üretim sistemleri problemlerini çözerler, üretim sistemlerini geliştirirler ve üretim faaliyetlerini entegre ederler.
Üretim süreçleri dönüşüm sürecini oluşturmaktadır. Dönüşüm sürecinde hammadde, malzeme, makine, emek, yönetim ve sermaye gibi girdiler mal veya hizmet çıktılarına dönüştürülür. Sistem gereksinimleri ve tüketici geri bildirimi, özel iletişim kanalları aracılığıyla dönüşüm süreciyle bağlantılıdır. Dönüşüm sürecinde gerekli düzeltmeler yapılır. Üretim sistemlerini yönetmenin amacı, dönüşüm sürecini aktif tutarak girdilerin toplam değerinden daha fazla çıktı elde etmektir. Üretim sistemi, girdi sağlayıcılardan tüketicilere kadar değer yaratma zincirindeki farklı süreçleri ve aşamaları dikkate alır.
Bir üretim sisteminin temel unsurları girdiler, dönüşümler, çıktılar ve reaksiyonlardır.
Elektronik yönetimin üretim yönetimine etkileri
Üretim yönetimi, internetten büyük ölçüde yararlanmakta ve önemli bir rekabet avantajı sağlamaktadır. e-ticaretin üretim yönetimine etkileri;
Müşterilerle daha iyi ilişkiler
daha verimli operasyonlar
Daha ucuz girdiler satın alın
Bilgi teknolojisindeki sinerjilerden yararlanın
Daha iyi ve daha hızlı kararlar
Yeni örgütlenme biçimleri
Geniş tedarik kaynaklarının karşılaştırılması
Gelişmiş müşteri beklentilerini karşılama
Yeni çalışma yollarının ve yöntemlerinin uygulanması
Küresel üretim koşullarına uyum
Küreselleşmenin üretim yönetimi üzerindeki etkileri
Geleceği takip eden şirketler, daha düşük işçilik maliyetleri ile rekabet avantajı elde etmek ve yeni denizaşırı pazarlara girerek karlarını maksimize etmek için küreselleşiyor. Küreselleşme, dünyada ürünlerin, sermayenin, bilginin ve emeğin serbest dolaşımını amaçlamaktadır.
İşçilik Maliyetlerinden Rekabet Avantajının Gerekliliği:
Sermaye ve bilgi dolaşımında küreselleşme sağlanmıştır. Ancak, ürün ve emek dolaşımında tam olarak ulaşılamaz. Bu nedenle küresel şirketler, işgücü maliyetlerinin düşük olduğu ülkelerde büyümeyi tercih ediyor.
Küresel rekabet gereksinimleri:
Mallar, hizmetler ve bilgiler için küresel pazar, müşterileri çoğaltır ve önemli bir rekabet avantajı sağlar. Küresel rekabet, şirketler arası bir rekabet değil, ulusal bir rekabettir. Ülkeler küresel pazarlardan satış geliri elde ettikçe milli gelir ve yaşam kalitesi yükseliyor.
kaynak:
Anadolu Üniversitesi – İşletme – Haziran 2008
yazar: Halil İbrahim Arık
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]