Çevremiz ve yaşam tarzımız, DNA dizisini değiştirmeden genlerimizin işlevini değiştirebilir. Makalelerin gözden geçirilmesi, çevresel faktörlerin son 10 yılda obeziteye ve tip 2 diyabete nasıl katkıda bulunduğunu incelemektedir.
Birçok özelliğimizden genlerimiz sorumludur. Ancak beslenme ve çevresel faktörler de rol oynar. Her gün yaktığımızdan daha fazla kalori tüketirsek kilo alırız. Bu da tip 2 diyabet geliştirme eğilimimizi artırır.
Yaşam tarzımızı değiştirip kilo verdiğimizde yağ hücrelerimiz ve pankreasımız iyileşir. Ancak bu basit denklem birçok cevapsız soru bırakıyor. Aynı diyet veya egzersiz rejimini izlemelerine rağmen neden bazı insanlar diğerlerinden daha hızlı kilo veriyor? Genetik riskleri benzer olmasına rağmen neden bazı kişilerde tip 2 diyabet varken diğerleri yok?
Epigenetik bu soruların cevaplarını tutabilir. Genetiğin daha küçük bir bilimsel dalı olan epigenetik, genetik kodda hiçbir değişiklik olmamasına rağmen genlerin işlevindeki değişikliklerle ilgilenir. Artan obezite ve tip 2 diyabet insidansı epigenetik ile açıklanabilir mi?
İçindekiler
Epigenomun Kişisel ve Dinamik Yaratılışı
Epigenetik değişiklikler, gen fonksiyonunu etkileyen yollardan biridir. DNA metilasyonu bir tür epigenetik değişimdir. Metilasyonda, metil grupları adı verilen küçük kimyasal etiketler, DNA dizisindeki bir sitozin bazına bağlanır. Bu metilasyon olayı da genin işlevini durdurur. Ebeveynlerimizden bazı epigenetik işaretleri miras alıyoruz. Ancak bunların çoğu kendiliğinden ortaya çıkar ve hayatımız boyunca değişikliklere uğrar. Sonuç olarak, her birimizin benzersiz bir epigenomu var.
İsveç’teki Lund Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, Cell Metabolism dergisinde yayınlanan çalışmalarında, DNA metilasyonunun obezite ve diyabet ile nasıl bağlantılı olduğunu incelediler. Genomdaki çok sayıda epigenetik değişiklik sayesinde BMI’nin tahmin edilebileceğini öne sürdüler.
Tip 2 diyabetli sağlıklı insanların pankreas adacıklarındaki (insülin üreten yapılar) DNA metilasyon bölgeleri karşılaştırılarak, iki grup arasında 26.000 farklı bölge keşfedildi. Ancak bu değişikliklerin tip 2 diyabetin bir sonucu olup olmadığı veya tip 2 diyabetin bir nedeni olup olmadığı henüz bilinmiyor.
Diyet, egzersiz ve yaşlanma
Yağ ve şeker açısından yüksek bir Batı diyeti, obezite ve diyabet arasında bir bağlantı olduğuna dair çok sayıda kanıt var. Epigenetik çalışmalar bize nedenini söyleyebilir.
birçok obez insanın diyetini taklit eden 5 günlük yüksek yağlı bir diyet; İnsan iskelet kası ve yağ dokusunda gen ekspresyonu ve metilasyon paternlerinin değiştiği gözlendi. Aşırı besleme ile metilasyon değişikliklerini başlatmak, kontrollü bir diyetle değişiklikleri tersine çevirmekten daha kolay görünmektedir.
Egzersiz ayrıca epigenomumuzu da etkiler. Hem tek bir seans hem de uzun süreli egzersiz, iskelet kası ve yağ dokusunda DNA metilasyonunu değiştirir. Ancak bu iki egzersiz biçiminin hedeflediği genler farklıdır. Epigenetik. Ayrıca, farklı insanların egzersize neden farklı tepkiler verdiğini de açıklayabilir.
Yaşlandıkça epigenom değişmeye devam eder ve yaşlanma epigenetik değişiklikler için en önemli faktördür. araştırmaya göre; Bir kişi yaşlandıkça, obezite ve epigenetik değişiklikler arasında bir ilişki vardır. Ancak bunun neden ve nasıl olduğu şu anda net değil.
Gelecek nesil ne olacak?
Farelerle çalışın. Obezite ve tip 2 diyabet ile ilişkili bazı genetik değişikliklerin nesilden nesile aktarılabileceğini göstermektedir. İnsanlarda yapılan bu tür araştırmalar sadece başlangıç, ancak bazı ilginç sonuçlar ortaya çıkıyor.
Yapılan bir çalışmada; Hamilelik sırasında tip 2 diyabet hastası olan annelerin bebekleri, daha sonraki yaşamlarında tip 2 diyabet ve obezite geliştirme riski altındadır. birkaç çalışmada. hamilelik sırasında açlık çeken annelerin çocukları; Muhtemelen leptin genindeki (tokluk sağlayan hormonu kodlayan gen) bir metilasyon değişikliği nedeniyle obeziteye ve glikoz intoleransına daha yatkın olduğu kaydedildi. Ancak yeni neslin epigenomunda iz bırakanlar sadece anneler değil. Obez erkeklerin spermleri de benzersiz bir DNA metilasyon modeline sahiptir.
Genomun obezite ile ilgili bölgelerinde DNA metilasyonu; Obezite ve tip 2 diyabet riski taşıyan kişileri belirlemek için bir biyobelirteç olarak kullanılabilir.Daha iyi biyobelirteçlerin yardımıyla, DNA metilasyon bölgelerinin yüksek risk faktörleri olduğunu göstermek ve farmakolojik ajanlar kullanarak metilasyon modellerini değiştirmek mümkün olabilir. Bilim adamları, lösemi gibi diğer hastalıklar için mevcut epigenetik ilaçları test ediyorlar. MC1568 (bir histon deasetilaz inhibitörü) adı verilen bir tür epigenetik ilaçla ilgili bir çalışmada, tip 2 diyabetli kişilerde pankreas adacıklarında insülin salgılanması arttı.
Epigenetik değişikliklerin geçici ve geri dönüşümlü doğası, obezite ve tip 2 diyabet için çeşitli tedaviler geliştirme fırsatı sağlar.Unutulmaması gereken önemli bir nokta, DNA metilasyonunun yalnızca bir tür genetik modifikasyon (değişim) olduğudur. Ortaya çıkan bu araştırma alanı yavaş yavaş ilerliyor ve bazı ilginç keşifler ufukta görünüyor.
kaynak:
https://www.medicalnewstoday.com/articles/325134.php
yazar: Ayka Olkay
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]