Her dilin söz varlığını oluşturan kelimelerin büyük bir bölümünün dilin içinde ve dışında birçok etken nedeniyle zamanla kaybolduğu ve unutulduğu belirtilmektedir. Ancak bu ölmekte olan unutulmuş sözler lehçelerde ve lehçelerde daha uzun süre kalmaktadır. Bu nedenle yazı dili, lingua franca, lehçeler ve lehçeler arasında söz varlığı bakımından her zaman farklılıklar vardır.
Dilde kelimenin ölümü dediğimiz ve dolayısıyla kelimelerin en yaygın ölüm şekli dediğimiz bu olayın kanaatimizce en yaygın sebebi, kelime ile işaret edilen şeyin tanınmaz hale gelmesi ve dillerde yerinin olmamasıdır. Toplumun ve bireyin yaşamı. Her toplumda yönetimle ilgili bazı araç, gereç, giysi, sembol, kavram ve geleneklerin unutulması bunlara bağlı kelimelerin de kaybolmasına neden olmuştur.
on dokuzuncu Yirminci yüzyılın tanınmış filologlarından biri olan Darmeester, gösterdikleri kelimelerin tarihsel nedenlerle kaybolduğunu, Orta Çağ silahlarına, ataçlara, madeni paralara ve çeşitli sosyal kurumlara ait kelimelerin Orta Çağ ile birlikte ortadan kalktığını belirtmiştir. . Diğer yazarların da değindiği ve aşağıda değineceğimiz bu duruma örnek olarak Türklerin hayatından, Osmanlı döneminin çeşitli kavram ve kurumlarından pek çok örnek gösterilebilir.
Bilindiği gibi, uygarlığın ilk dönemlerinden itibaren insanoğlu sürekli olarak yeni buluşlarla yeni araç ve gereçler ortaya çıkarmış, bu da yeni kavramların ortaya çıkmasına neden olmuş ve uygarlığın ilerlemesiyle bu kavramlarda değişimler ortaya çıkmıştır. Binek hayvanların yanı sıra ulaşım için arabaları kullanmaya başlayan insanoğlu, zamanla farklı araba, tren, uçak ya da gemilerden yararlanmaya başlamış ve türleri ve türleri yeni adlar ve yeni kavramlar doğurmuştur. Yazar bir dönem tüy kullanmıştır (babadaki tüy, Almdaki Feder kelimelerinin anlamları bu açıdan ilginçtir), daha sonra yazı kalemi, kurşun kalem, dolma kalem, tükenmez kalem gibi yeni kavramlar ortaya çıkmış ve yeni kavramlar ortaya çıkmıştır.
Yeme içmeden giyime, sanat anlayışlarından bilime, felsefeden eğitim ve siyasete her alanda ve ülkede durum böyleydi. Başka bir ülkeye göç eden veya göçebelikten yerleşik hayata, tarımdan sanayiye, kırsal yaşamdan deniz yaşamına geçiş gibi yaşam koşulları değişen toplumlarda, bu yeni yaşama ilişkin kavramlar yerleşir ve eskiler yıkılır. unutulmuş . Toplumsal yaşamdaki siyasi değişimler de hesaba katılmalıdır. Osmanlı sarayı, ordusu ve idari sistemi ile ilgili endron, çorbacı, sekpanbaşı, iç oğlan, kazasker, bostancı, subaşı, kolağası, mirleva, mutasrif gibi kavramlar ve citri pant, yasmak, viras, redingut gibi kelimeler… Bu nedenle unutulan kavramlardır.
Bir dilin temel söz varlığını oluşturan unsurlar en az kelime ölümüne maruz kalsa da Türkçe gibi yabancı dillerin güçlü etkisi altındaki dillerde tercih nedeniyle temel kelimeler de unutulma ve sözcüksel ölümden muzdariptir. vahşi için. Nitekim muadili bazı yabancı yazar ve düşünürlerin tercihi neticesinde Osmanlıcada bu oranın birçok dilden daha yüksek olduğuna inanıyoruz (bkz.). Çeşitli türevleri ile kadim belgelerimizde geçen “günah” kelimesi unutulmuş ve yerine “var” kelimesi geçmiştir. Orijinal günaha bırakıldı, Ar yerine dil. Dil çok uzun süredir kullanılmaktadır. Aynı doğrultuda Arapça cevap yerine; Sü ve serig (karş. yeniçeri) yerine dile Arapça “asker” yerleşmiştir. Bu konuda pek çok örnek verilebilir.
Bazı yazarlar, kelimelerin kısaltılmasının kaybolmalarına neden olan faktörlerden biri olduğunu belirtmektedir. “Abeille”deki “ee” (Latin alfabesi apemden) aynı anlamın kullanıldığı yazı dilinde kaybolmuştur. J. VENDRYES ayrıca çok kısa kelimelerdeki ifade eksikliğine de dikkat çekiyor, lat. OS, Roman dillerinde “ağzın” artık hayatta kalmadığını ve “ive” nin aynı hale geldiğini belirtir.
Bizce aynı durum Türkçede de vardı. Buna örnek olarak Eski Türk dilinde kullanılan “kabil olmak” (yeterlilik göstermek) anlamına gelen fiil ile “uyumak” anlamına gelen u (veya ut-) sözcükleri verilebilir. FlowVm. Yerine gelen “biz” ve “Ög” kelimelerinin unutulmasında işçinin de payı olmalı.
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]