Livor mortis, ölüm noktaları olarak da adlandırılan ölümün dördüncü belirtisidir. Bunun nedeni, yerçekimi sonucu kanın birikmesi nedeniyle deride kırmızımsı-mor bir renk oluşmasıdır. Ölüm her zaman insanlığı büyüleyen ve korkutan bir süreç olmuştur. Hastalık ve ölümle ilgili sayısız metin ve eser yazıldı ve belgelendi, böylece gerçekte ne olduğu anlaşılmaya çalışıldı. Çoğu kişiye ürkütücü gelen bu süreç, filozofları, ruhani liderleri, bilim adamlarını ve hekimleri büyüleyen bir yapıya sahiptir.
Ölümden sonra vücutta bazı değişiklikler meydana gelir. Bu değişiklikler, vücut ayrışmaya başladığında meydana gelen fiziksel ve kimyasal değişikliklerin sonucudur. Ölümden sonraki ilk 24 ila 72 saat içinde meydana gelen dört önemli ölüm sonrası değişiklik vardır. Bunlar, ölüm solgunluğu, ölüm algoritması, katı ceset ve levor ölümüdür. Bu makale adli tıp uzmanları ve Livor mortis kullanımı hakkında bilgiler içermektedir.
İçindekiler
Leforty Mortis nedir?
Karaciğer mortisi, ölümden sonraki dördüncü ölüm belirtisidir ve kırmızımsı veya mor deri renginin değişmesinden kaynaklanır. Bu belirtiler ölümden yaklaşık 2 saat sonra ortaya çıkar ve yaklaşık 6 saat sonra düzelir.Ceset pozisyonu değiştirildiğinde deride herhangi bir solma olmaz. Livor Mortis, zamanın adli müfettişleri için cinayetler ve diğer ölümler üzerine kapsamlı bir el kitabı yazan Sung Tzu’nun 13. yüzyıl Çin’inin bilinen en eski tanımından geliyor. Bu kitap aşağıdaki notları içermektedir:
Genellikle ölünün ensesinde, sırtında, kaburgalarının üstünde, belinin arkasında, bacak tabanlarında, dizlerinde, ayaklarında ve karnında hafif bir kırmızılık vardır. Öldükten sonra bu cesetlerin gece sırtüstü yatırılıp yatırılmadığı kontrol edilmelidir. Kan damarlarının çökmesi, başka bir ölüm nedenini göstermeyen bu hafif kırmızı renge neden olabilir. Yer çekimine göre kan vücuttan o tarafa doğru toplanır. Bu nedenle kan, vücut sırt üstü yatarken yer çekiminin daha kuvvetli olduğu sırta, oturur pozisyonda ise uyluk, bel ve basenlere doğru toplanır.
Ölüm yarası Naiden Ollor?
Kalp, her gün 6.000–7.500 litre (1.500 ila 2.000 galon) kan pompalayarak sürekli olarak vücuda kan pompalar. Kalbin tüm kanı vücuda pompalaması için yaklaşık 115.200 atış gerekir, bu dakikada 80 atış demektir. Kalp olmasaydı her organ ve bu organlardaki her hücre kanın taşıdığı oksijeni ve besinleri alamazdı. Kalp olmasaydı, tüm bu kan yerçekiminin etkisi altında kalırdı. Ölümden sonra bu, kalbin atmayı bırakması ve kan damarlarındaki kanın durmaya başlaması nedeniyle olur. Kırmızı kan hücreleri, eritrositler, beyaz kan hücreleri ve trombositler gibi kandaki hücreler yerçekimi kuvveti yönünde batmaya başlar. Ancak kan hücrelerinin bu durgunluğu ve yerleşmesi canlı Mortislerin gelişmesine neden olurken, yaşayan ölüler diğer fizyolojik değişiklikler olmadan gelişmezler.
Vücuttaki hücreler ölümden sonra otoliz adı verilen bir süreçte ayrışmaya başlar. Bazı proteinler, oksijen ve besin eksikliği nedeniyle aktive olur ve diğer proteinler ve DNA dahil olmak üzere hücresel bileşenleri parçalamaya başlar. Bu süreç sonunda kan damarlarını oluşturan hücrelerin parçalanmasına yol açar. Bu damarlara kan sızar ve cilt katmanları arasında topaklar oluşur, bu da levora mortis’in gelişmesine ve sabitlenmesine neden olur.
Kararma göründükten sonra oluşan renk değişimidir. İlk aşamalarındaki koyulaşma normal kanda olduğu gibi kırmızıdır, ancak zamanla RBC’lerden oksijen çıkarıldığı için renk daha mor bir tona dönüşür. RBC’ler, akciğerlerden oksijen toplayan ve onu tüketim için periferik dokulara taşıyan hücrelerdir. Aslında oksijeni tutan kırmızı kan hücrelerinin içindeki hemoglobindir. Kanın kırmızı rengi, atardamarlarda görünen parlak kırmızı, oksijenin hemoglobine bağlanmasının sonucudur. Hemoglobin oksijen saldığında, bu deoksihemoglobin parlak kırmızı rengini kaybeder ve mavimsi-mor renge döner. Ayrıca ölümden sonra dokular hemoglobin tarafından tutulan mevcut oksijeni tüketir ve bu oksijen havuzu tükendiğinde kanın rengi kırmızıdan mora döner.
Adli Tıp Uzmanları Livor Mortis’i Ölüm Zamanını Hesaplamak İçin Nasıl Kullanıyor?
Ölümden sonra vücutta meydana gelen bazı gözle görülür değişiklikler vardır ve bu değişikliklere ölüm sonrası belirtiler denir. Adli tıp uzmanları tarafından ölüm zamanını veya ölüm sonrası dönemi (PMI) belirlemek için profesyonel bir bilimsel dil olarak kullanılır. Zaman içinde koyulaşma ve buna bağlı renk değişikliği görünümü, adli tıp uzmanlarının ve patologların bir kişinin ne zaman öldüğünü belirlemesine yardımcı olur. Daha önce de belirtildiği gibi, levor mortis’in gelişmesi 2 saat ve düzelmesi 6 ila 8 saat sürer, ancak bu süre belirtileri belirli dış koşullara bağlı olarak değişir. Daha düşük sıcaklıklar, oksijenin hemoglobinden çıkarılmasını yavaşlatır, bu da renk değişimini geciktirir. Ayrıca kansızlığı olan kişilerde koyuluk gelişmeyebilir. Adli tıp uzmanları, müfettişlerin cesedi keşfettiklerinde Levure Mortis’in kaç yaşında olduğuna bağlı olarak, genellikle ölüm zamanını tahmin ediyor.
Ancak koyu renk ölümden 8 saat sonra mora döner. Bunun nedeni, biriken kandaki tüm hemoglobinin deoksijenlenmesidir. Oksijeni alınmış hemoglobin mor renkle gösterilmiştir. Ayrıca Livor Mortis, kişinin nasıl öldüğü veya ölümden kısa bir süre sonra vücudunun durumu hakkında ipuçları verir. Bu bölgeye kan akışını engelleyen bir tıkanıklık varsa derinin bazı bölgelerinde canlılığın büyümesini engelleyebilir. Cildin bu hasarlı bölgesi kırmızı veya mor renge sahip değildir ve bunun yerine normal soluk bir ten rengine sahiptir. Buna kontakt ağartma denir. Bu, uzmanlara kişinin iple mi yoksa başka bir malzemeyle mi bağlandığına dair ipuçları verir ve kişinin yerleştirildiği yüzeyin türü hakkında bilgi verir. Vücut sert bir zemin üzerine konulursa, sert yüzey o bölgedeki kan damarlarını tıkadığı için derinin yüzeyle temas eden bölgesi cansız hale gelir. Ayrıca araştırmacılara cesedin ölümden sonra hareket edip etmediğini de söyler.
Levorte mortis’in rengini değiştiren farklı moleküller vardır. Karbon monoksit zehirlenmesi durumlarında canlılık kalıcı bir kiraz kırmızısı rengi alır ve siyanür zehirlenmesi nedeniyle de benzer bir renk oluşur. Levor mortis, araştırmacılara bir bireyin ölümünün doğası hakkında çok fazla bilgi sağlasa da, araştırmacıların güvendiği tek ölüm sonrası işaret bu olmayabilir. Müfettişler genellikle PMI’yi hesaplamak için vücut sıcaklığı (ölüm algoritması), kas sertliği (Tibes mortis) ve vücut bölgesine yakın böcekler (adli entomoloji) gibi çeşitli ipuçları kullanır. Ancak ahirete ait tek bir alamete güvenmek hatalı sonuçlara yol açabilmektedir.
kaynak:
bilimdirekt.com
nih.gov
yazar: Özlem Güvenç Ağaoğlu
Diğer gönderilerimize göz at
[wpcin-random-posts]